Working Life Mga Nobela at Kwento

“Mas okay na sa ‘kin ang normal na buhay, please?” Wala na siyang pakialam sa pride o dignidad. Gusto lang niyang bumalik sa dati ang buhay niya. Ngunit mukhang walang balak si Damion na palampasin siya nang ganoon kadali. “The Meredith I know isn’t someone who gives up this easily,” mabagal nitong sabi. “Otherwise, she wouldn’t have become my personal assistant and handled everything for me all those months.” “Pero magkaiba ang trabaho sa personal na nararamdaman.” Kumunot ang noo niya. “Work is tangible. It’s something you can see and measure. Feelings aren’t.”

Mga Anino ng Nakaraan sa Isang Simpleng Buhay Ang buhay ay nagpatuloy sa isang paulit-ulit ngunit payapang ritmo para sa pamilya Brilliones. Si Brayan ay naging isang mahusay na karpintero, ang kanyang mga kamay na minsa'y humubog ng enerhiya ay ngayon ay humuhubog ng kahoy. Si Jorge ay naging foreman sa talyer, iginagalang dahil sa kanyang galing at karanasan. Si Ivan ay nagsimula ng isang maliit na computer repair shop sa kanilang garahe, na naging sikat sa kanilang lugar dahil sa kanyang abilidad na ayusin ang anumang sira. Si Eizen ay nanatili sa kanyang trabaho bilang security guard, ngunit nagsimula siyang mag-aral ng criminology sa gabi. Si Ezikiel naman, na tuluyan nang gumaling, ay

Naabutan ko siyang nakatutok na naman sa laptop niya na siyang ikina-irap ko. Ilang oras na lang at magbabagong taon na pero trabaho pa rin ang ina-atupag niya? Napaka-workaholic naman niya masyado. Malulugi ba ang kumpanya niya kung hindi siya magtatrabaho ngayon? Kahit yat isang buwan siyang hindi magtrabaho ay mananatili pa rin ang MT Corporals sa pagiging one of the successful companies in the world.

sabi ko na lang. Maski paano ay nalibang ako sa pagtatrabaho dahil na rin sa kakulitan ni Art. Maayos siyang katrabaho; bukod sa walang dull moment, mabilis din siyang kumilos. Mabilis niyang naaasikaso ang mga kailangan ng buong team. Okay ako kapag nasa trabaho. But once na makauwi ng bahaya, naaalala ko kung gaano kamiserable ang buhay ko. Wala naman akong mapagkuwentuhan ng pinagdadaanan ko.

Habang nasa loob ng elevator ay hindi ko maiwasang isipin kung bakit gusto akong makausap ni Sir Emman. Isang tao na akong natatrabaho sa WorkSpot, isang networking company na kung saan naghahanap kumakausap kami ng mga tao para mag-alok ng insurance. . . Hindi rin gano'n kalaki ang sahod na nakukuha ko dahil unang-una, hindi ako college graduate kaya mababa lang ang posisyon ko—umaasa lang ako sa mga quotang makukuha ko kada araw.

Dumaan ang isang linggo at nadatnan niyang abala ang mga tao sa bahay nila. Baka isa na naman sa mga events ng mga magulang niya. Hindi na kasi siya masaydong nakikibalita sa mga ganap sa trabaho ng mga ito. Ang alam niya na lang ang schedule ng mga ito sa pagpasok sa trabaho at pag-uwi, maski ang pagkain ng mga ito para hindi magkrus ang mga landas nila.

Kaya narito siya ngayon sa sarili niyang opisina na sadyang inilaan para sa kanya at para na rin maging personal niyang working place. Bukod kay Russell may personal secretary at staff siya na nasa labas lang kanyang opisina. May kanya-kanya itong cubicle at partisipasyon sa bawat parte ng kanilang trabaho. Kaya naman mas naging magaan ang lahat. Very smooth and contented siya mula sa simula hanggang sa mga oras na ito. Kaya maayos naman at walang problema. Maliban lang sa sarili niyang pakiramdam, pero kahit paano naman nagagawa niyang ihiwalay ang trabaho niya sa personal niyang buhay.

Wala siyang maisip. Ipinilig na lang niya ang kanyang ulo. Tamad na tamad ang katawan niyang gumalaw. Kung siya lang ang masusunod ay ayaw niya sanang pumasok sa kanyang opisina at doon na lang siya sa kaniyang silid at magmukmo ngunit hindi pwede. Hindi pwedeng maapektuhan ang trabaho niya ng personal na buhay niya.

At madalas niyang dinadahilan na hindi kailanman sumagi sa isipan niya ang magkaroon ng mataas na posisyon sa trabaho, gayong mas komportable siya sa pagiging ordinaryong empleyado roon. Sa tagal na niyang pagtatrabaho roon ay halos nasanay na rin siya na paiba-iba ang mga taong nakakatrabaho niya at nakakasama. Naniniwala siya na wala ng mas titibay pa sa kaniya at matiyagang magtitiis sa maliit na pasahod. Pero para kasi sa kaniya ay parang naging everyday routine na ito sa kaniya. Ang gumising sa umaga upang magtrabaho at uuwi ng bahay upang magpahinga.

“Alam mo ba, Ari? Tuwang tuwa ako nang magsimula ma-aral si Lulu. Hindi ako nag-aksaya ng oras at nagsimulang maghanap ng trabaho. Pero hindi ko na maibalik ang dati kong trabaho dahil tumigil ako sa pagtatrabaho sa loob ng tatlong taon. Hindi ako nakapagpigil. Nang sinabi ko sa biyenan ko ang tungkol sa trabaho bilang isang cashier sa pastry shop, tinawanan niya ako at sinabing hindi ko kayang makakuha ng tunay na trabaho. Sinabi niya na malamang hindi ako kumikita ng malaki. Sa totoo lang, masaya na nagtrabaho ako para sayo. Flexible ka at mas mataas ang sahod dito kumpara sa karamihan sa mga lugar sa city. Sa palagay ko malapit ito sa white collar job. Ang mahalagang punto ko pa dito ay h