You Were My Strength When I Was Weak Novels & Stories

Ako ba ang nagwagi at hindi ang pinipilit ng tadhana para sa amin? Hearing her gave me the strength. Hearing her makes me feel alive again. At ang mga salita niya kasabay ng mga mumunti na paghikbi niya ang nagbigay sa akin ng rason para lumaban at subukan na makakawala sa kadiliman na bumabalot sa akin.

"I want to spend every moment making you feel that you're not alone. Not anymore." Hindi ko napigilan ang luha ko. "You're making me weak." "Good," sabi niya, bahagyang nakangiti. "Because I'll be strong for both of us."

In-on nya ang CD player sa gilid kung saan tugtog ang napakapamilyar na kanta ng NSync. This I promise you Oh, oh When the visions around you Bring tears to your eyes And all that surrounds you Are secrets and lies I'll be your strength I'll give you hope Keeping your faith when it's gone The one you should call Was standing there all along I have never appreciated this song until today. I have not realized that Greg had been my strength and hope during that night. That he's become the one I can always count to. "Ang sweet naman ng anak ko." sabi ko.

After nun concert ay nagkanya kanya na ulit, nakatayo lang ako at nakatanaw sa malawak na dagat sobrang bigat ng nararamdaman ko, naramdan ko yung pagtayo sa tabi ko ni Anne, napalingon ako dito. Alam ko na naghihintay lang ito na magkwento ako, di ko na naiwasang ibuhos ang nararamdaman ko, hinihimas niya lang ang likod ko, "Kung ano man yan, kaya mo yan kilala kita you're the strongest person" sabi nito na nakayakap sa akin, "Nandito lang ako, hinding hindi kita iiwan" dagdag pa nito, mas lalong buhumos ang luha ko at napayakap dito, ito ang pinakakailangan ko sa lahat.

tanong niya sa wakas. Ngumiti ito nang bahagya. “Because I saw how broken you were last night. And I hate seeing people powerless.” Napatawa siya nang mahina. “So charity case ako?” “No,” mabilis nitong sagot. Ngayon ay tumingin ito sa kanya. “You’re strong. Pero minsan kahit strong people need backup.” Hindi niya alam kung bakit, pero sa sandaling iyon, parang may pader sa puso niyang unti-unting nabasag.

Di na lang sila papansinin para walang gulo, titigil din ang mga 'yon at balang araw matanggap din nila ang katotohanan, ang katotohanang mga baliw sila BWAHAHAHAHA shh! " I know what you're thinking Strength, you're thinking that it's your fault nah! Don't think of it that way. Kyle will be always Kyle, just like when we were young," Everybody loves the things you do From the way you talk, to the way you move And everybody here is watching you Cause you feel like home, you're like a dream come true.. But if by chance you're here alone Can I have a moment Before I go? Cause I've been by myself all night long

The weight of his words sank deep into me, cutting past my fear. Hindi ko alam anong pumasok sa isip ko, pero dahan-dahan kong iniabot ang kamay ko. I touched his hand—warm, strong, but trembling ever so slightly. “Hindi ka mahina, Damian,” I whispered. “Hindi dahil umamin ka sa sakit mo. Strength isn’t about hiding. Sometimes… it’s about letting someone see.” He stared at me, almost like he couldn’t understand the language I was speaking. As if no one had ever told him those words before.

Hindi ko siya hinayaang tapusin. Hinila ko siya palapit, hawak ang mukha niya. “Don’t you ever say that again,” mariin kong sabi. “You don’t fix danger by disappearing.” Tahimik siya. “People like him,” patuloy ko, mas mahina na, “hunt weakness. And you’re not weak. You’re my strength.” Lumabas ang luha sa mata niya. At doon ko napagtanto—

Niyakap niya ako nang mahigpit. Taimtim kong dinama ang mainit na yakap mula sa kanya. Kailangan ko 'to ngayon kahit hindi ko aminin sa kanila. Isang malakas na kasagutan na ang ginawa kong pagtugon sa yakap niya. "You are strong. You are way stronger than you ever think you are, Gabbi." Naputol ang moment naming dalawa nang makaramdam kami ng ibang presensya sa paligid. Halos sabay kaming napatingin sa paparating mula sa dilim.

Mahigpit niya pa rin akong yakap kulang na lang madurog ako sa mga braso niya sa higpit ng yakap niya. Ano pa nga ba ang laban ko kahit itulak ko siya kung mahigpit siyang nakayakap wala akong kawala. Malaking lalaki naman talaga si Kaizer. Idagdag pa matangkad si Kaizer. Mabuti nga umabot pa ako sa balikat niya kaya wala akong laban kahit anong gawin kung tulak sa kaniya. Para bang naharangan ako ng matibay na pader hindi kayang tibagin hangga't hindi nauubos ang aking lakas.