กลับชาติมาเป็นที่รักในใจหวังฉาน นิยาย & เรื่องราว

ชายอื่น เขาเองต่างหากที่วาสนาไม่ถึง ทว่าท้ายที่สุดแล้ว เขาก็เป็นได้แค่ ‘พี่ชาย’ เป็นเพียงสายลมที่พัดผ่านให้ความเย็นสบายชั่วครู่ แต่มิใช่บ้านที่นางปรารถนาจะพักพิง หัวใจที่เคยเต็มเปี่ยมไปด้วยความหวังบัดนี้แหลกสลายไม่มีชิ้นดี การเดินทางกลับเจียงหนานในครั้งนี้ จึงไม่ใช่เพียงการกลับบ ้านเกิด แต่เป็นการหลบลี้หนีหน้าเพื่อรักษาแผลใจที่ไม่อาจให้ผู้ใดล่วงรู้

ตอนนี้เหมือนชนกันต์ได้ตกลงไปอยู่ในหุบเหวลึก ความรู้สึกของเขาจมดิ่งยากจะกู่กลับ ชนกันต์ให้ชีวิตอยู่บนความหวัง หวังว่าในสักวัน วันใหม่จะพาลูกกลับมาหาเขา แต่ยิ่งนานวันเข้าดูเหมือนว่าความหวังที่มีของเขามันริบหรี่ลงเรื่อย ๆ

ถึงจะยังทำใจยอมรับไม่ได้แต่ก็ต้องพยายามทำใจยอมรับ เข้าใจให้ได้ว่าลูกสาวไม่มีทางกลับมาหาพวกเขาอีกแล้ว แถมตอนนี้ก็ดูเหมือนว่าเธอจะมีความสุขจริง ๆ มีคนรักที่ดูจริงใจ มีบ้านให้กลับ แม้ใจอยากจะรั้งไว้ก็คงทำไม่ได้อีกแล้ว หวังลี่เผยยิ้มออกมาในที่สุด เอ่ยเสียงสั่นเครือ

และฉันเกลียดสิ่งที่เห็น ฉันไม่ใช่คนที่เขาเคยรักอีกต่อไป ฉันเป็นเงาของความหวัง ที่ยึดติดกับภาพลวงตา ฉันอยากจะเชื่อว่าการพาเขากลับมา here, การเล่นไพ่ของฉันถูกจังหวะ, การโบกพุงนี้เป็นความจริงอันศักดิ์สิทธิ์ เขาจะอยู่ และเขาก็อยู่

56 หวนคืนรัก “ป้าดีใจนะค่ะ ที่หนูมีนากับคุณหนูตัวน้อยหวนกลับมาอีกครั้ง ป้าดีใจมากๆเลย” “หนูก็ดีใจค่ะ ที่ได้กลับมาวิรากุลอีกครั้ง ได้กลับมาหาทุกๆคน”

แต่การที่ข้าวหวานเลือกเดินจากชีวิตของผมไปในวันนั้น มันก็ทำให้ผมรู้ว่าตัวเองรักเธอมาก รักมากพอจะทำตัวให้ดีขึ้นระหว่างที่รอคอยเธอกลับมาอีกครั้ง การกลับมาของเธอเป็นความหวังเดียวของผมเลยเหอะ แต่วันที่เธอกลับมาแล้ว เธอก็ไม่ได้กลับมาเพื่อเป็นของผมอยู่ดี ข้าวหวานเจ็บแล้วจำ

นางเงยหน้ามองไปรอบตัว สิ่งที่เฉินเหรินเตรียมการให้ แม้ไม่ได้ยิ่งใหญ่ แต่ก็ไม่นับว่าด้อยค่า “การกลับเมืองหลวงของเรา แม้จะไม่ยิ่งใหญ่เช่นที่คิด แต่อย่างน้อย ก็ไม่ได้กลับคืนเช่นนักโทษ ท่านพี่ ท่านก็อย่าเสียใจไปเลย” หวังหยงยิ้มแล้วพยักหน้าให้ผู้เป็นภรรยา ที่แม้ว่าตนจะตกอยู่ในสภาพ เช่นนี้ นางก็ไม่คิดเอาใจออกห่าง แม้ว่าสตรีผู้นี้จะเคยร้ายกาจมาก่อน แต่ในยามนี้นางกลับมีใจสัตย์ซื่อให้แก่เขา ทุกอย่างเป็นไปตามที่นางเคยลั่นวาจาไว้จริง หวังหยงได้แต่พูดกับตนเองในใจ หากชีวิตนี้ได้กลับคืนร่างกายที่เป็นปกติอีกครา จะขอรักและดูแลนางให้ดีกว่าที่เคยเป็น

เพราะทุกครั้งที่มา เธอหอบความหวังมาเต็มเปี่ยม แต่ต้องกลับไปพร้อมความผิดหวังเสมอ แต่วันนี้ ในที่สุดเปลวไฟแห่งความหวังในใจเธอก็ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง เขาต้องฟื้นขึ้นมาได้อย่างแน่นอน! เรื่องที่มือของซือเยี่ยนขยับรับรู้ถึงหูคุณย่าซืออย่างรวดเร็ว

“ไม่ ที่นั่นไม่ใช่บ้านฉัน ที่นี่ต่างหาก ฉันจะอยู่ที่นี่ไม่ไปไหนทั้งนั้น คุณรู้ก็ดีแล้ว ฉันจะได้ไม่ต้องหลบๆซ่อนๆอีก แต่อย่าหวังว่าฉันจะกลับไปกับคนใจร้ายใจดำอย่างคุณ ไม่มีทาง” “ณิชาฟังพี่อธิบายก่อน เชื่อพี่สักครั้งได้ไหม” “คุณกลับไปเถอะ อย่าเสียเวลาเลย”

“พ่อหวังว่าการที่ทิชากลับมาครั้งนี้จะไม่เสียเปล่านะ ค่อยๆ คิด อย่าใจร้อน สิ่งใดที่เคยทำพลาดไป ครั้งนี้อย่าเผลอทำอีก เพราะอาจจะไม่มีโอกาสให้เราได้แก้ตัวอีกแล้ว จำไว้นะฉัตร ทุกคนอยากได้ความรัก ทุกคนต้องการความใส่ใจ ไม่มีใครชอบโดนบังคับหรอก ลองทำให้เขาอยากกลับมาอยู่กับเ