กลับชาติมาเป็นที่รักในใจหวังฉาน นิยาย & เรื่องราว

มันเพิ่งเริ่มเองแต่ก็เป็นแบบนี้ซะแล้ว ฉันไม่เห็นความพยายามอะไรของพี่เสือเลย ตอนนี้เหมือนแค่เรียกร้องความสนใจมากกว่า “…” “ถ้าอยากให้ใจ๋กลับไปก็ทำให้ได้สิ แล้วใจ๋ก็ไม่รับปากนะ ที่พูดไม่ใช่ให้ความหวัง ใจ๋ชัดเจนว่าตอนนี้รู้สึกยังไง ความรู้สึกที่เคยรักมาก ๆ อยากครอบ ครอง มันหมดไปแล้วจริง ๆ ตอนนี้มีแค่ความหวังดีให้”

เธอไม่เคยคิดเช่นนั้น ไม่เคยคาดหวังเลยสักครั้ง สิ่งเดียวที่ปรารถนาคือการกลับบ้านเกิดเมืองนอน “ฉันไม่เคยโกหก ตอนนี้สิ่งเดียวที่ฉันต้องการคือการกลับบ้านเท่านั้น” ปลายนิ้วชี้ยกขึ้นมาบ่งบอกถึงอารมณ์อีกฝ่ายอย่างดี นิลลนายืนนิ่ง

ไม่อยากจากทวิภาคไปไหนเลย แต่บ้านเมืองของบิดามารดาคือสิ่งที่หล่อนต้องสานต่อ ประชาราษฎร์กำลังรอให้หล่อนกลับไปทำให้แผ่นดินนั้นให้กลายเป็นทอง หัวใจคงต้องแตกสลาย ทวิภาคไม่มีทางยอมกลับไปกับหล่อนอย่างแน่นอน หล่อนรู้ดีว่าเขารักเมืองไทยมาก และคงมากกว่าการยินยอมตามหล่อนไปที่เชียง รุ้ง และกลายเป็นคนเชียงรุ้งตลอดกาล

่างราบคาบน่าอเนจอนาถ ทำให้ผู้ที่เคยสนับสนุนล้วนหลีกลี้หนีหน้า สุดท้ายความหวังพลันมลาย จึงได้แต่ยอมจำนนแก่โชคชะตา เก็บความทะยานอยากนั้นไว้ในส่วนลึกของหัวใจ จินเช่อเห็นเช่นนั้นจึงอมยิ้มเอ่ย //พี่รู้ว่าเจ้านั้นอยู่อย่างกล้ำกลืนฝืนทนเพียงใด บัดนี้โอกาสมาถึงแล้ว ใ ยจึงไม่ไขว่คว้า แผ้วทางเส้นทางให้หลานชายและป๋ายอี้ของเรากลับสู่ความรุ่งโรจน์อีกครั้งเล่า//

ฉันยักไหล่ “แค่หวังดี อยากให้เฉินเยวี่ยกับกู้จือโม่สมหวังในความรักกันเร็ว ๆ เท่านั้นเอง” ในเมื่อชาติที่แล้วทั้งสองคนยอมฝ่าฝืนศีลธรรมเพื่อกลับมารักกันใหม่ ในชาตินี้ฉันก็ขออวยพรให้พวกเขารักกันเหนียวแน่นกว่าเดิม และขอปฏิเสธที่จะเป็นส่วนหนึ่งในเกมของพวกเขาอีก

หวังหว่านจือสีหน้าภาคภูมิใจ เธอพูดกับฉินอันอันที่กำลังเดินผ่านมา “ฉินอันอัน ฉันกลับมาแล้วนะ!” ฉินอันอันหยุดแล้วชำเลืองมองเธออย่างเย็นชา “ก็ดีค่ะ แต่ถึงคุณไม่กลับ ฉันก็ไปตามหาคุณที่ต่างประเทศได้”

แคว้นหนานฉีใหญ่โตเพียงนี้ คนที่ซุกซ่อนจิตใจคิดร้ายย่อมมีอยู่ไม่น้อย นางหวังว่าฮ่องเต้และฮองเฮาจะเสด็จกลับมาโดยเร็ววัน เพื่อให้แคว้นหนานฉีผ่านพ้นวิกฤตการณ์ครั้งนี้ไปได้โดยเร็ว

เมื่อคืนผมจำไม่ได้หรอกว่ากลับมาได้ยังไง เพราะผมเมาจนไม่คิดใส่ใจ แต่พอกลับมาเห็นหน้าคนรักผมก็จัดให้เธออย่างสาสม และผมหวังว่าเธอจะนึกคิด และสำนึกตัว กลับตัวกลับใจมีแค่ผมเพียงคนเดียว

หัวใจของเธอรู้สึกชาราวกับถูกลมทะเลเย็นยะเยือกพัดโหมเข้าใส่ ความหนาวเย็นดับความยินดีและความหวังที่จุดประกายขึ้นในตัวเธอตอนเห็นเขากลับมาลง เธอเย้ยหยันตัวเอง ในขณะที่สายตายังคงแสดงความห่วงใยและคิดถึงเมื่อจ้องมองเขา

เฉินซีห่าวพูดพลางคิดในใจว่า ‘เธอไม่ได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่ก็เป็นเรื่องดีเหมือนกัน โชคดีที่ฉันแค่เพียงนอกใจยังไม่ได้ทำให้เธอผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่าดังเช่นในชาติที่แล้ว ดังนั้นชาตินี้ยังพอจะมีความหวังที่จะได้อยู่กับเธออีกครั้ง และครั้งนี้ฉันจะทะนุถนอมเธอให้ดี จะไม่ท