กลับชาติมาเป็นที่รักในใจหวังฉาน Novels & Stories

“กลับไปเป็นเพื่อน เป็นคนที่หวังดีต่อกัน” *****************

"ข้าหรืออุตส่าห์ฟูมฟักเลี้ยงดูจนได้ดี! เสียของยิ่งนักเจ้าเด็กโง่!!" ยิ่งนึกถึงเรื่องที่ผ่านมาแล้วยิ่งเจ็บปวดใจ แม้ในตอนนี้จะได้รับรู้แล้วว่าศิษย์รักของตนเองได้กลับมาอยู่ตรงหน้าแล้วจริงๆแต่ก็ยังอดโมโหไม่ได้ "ชาตินี้อย่าหวังว่าจะได้กลับไปแคว้นจินอีกเลยเจ้าลูกเต่า!"

“ใช่ค่ะ คุณบุหลัน เท่าที่แต้มรู้ คุณเอมมองคุณชินเป็นความสุขเพียงอย่างเดียวนะคะ เธอแอบรักแอบชอบคุณชินมาตั้งแต่เด็ก พอจับพลัดจับผลูได้มาเป็นสามีภรรยากัน เธอก็ยิ่งมีความหวังว่าวันหนึ่งจะทำให้คุณชินรักเธอได้ วันนี้คุณชินออกโรงปกป้องคุณมะปรางมากเหลือเกิน ไม่แปลกหรอกค่ะ ถ้า เธอจะเสียใจจนหุนหันเก็บข้าวของหนีไปแบบนี้” “ฉันพอมีหวังหรือเปล่า ถ้าคิดว่าหนูเอมอาจจะยอมกลับมาเมื่อหายโกรธ” บุหลันไม่แน่ใจเลย

มินตราทำท่าคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตอบความจริง “อยากกลับและไม่อยากกลับค่ะ อยากกลับเพราะว่าเมืองไทยเป็นสถานที่เกิดของฉัน ส่วนไม่อยากกลับคือฉันไม่อยากเจอครอบครัว และคนคนนั้น” หวังเฉินเข้าใจความรู้สึกของหญิงสาว จึงวางมือจากไอแพดแล้วจับมือเธอไว้แน่น “ตราบใดที่มีผมอยู่ คนพว กนั้นจะทำอะไรคุณไม่ได้ โดยเฉพาะเจ้าหมอนั่น ถ้ามันยังไม่รู้จักคิดผมจะเอาปืนจ่อหัว”

จินถามขึ้นด้วยประกายความหวัง อาจจะเป็นเหมือนในนิยายเหล่านั้น ที่ทำภารกิจเสร็จก็สามารถกลับบ้านได้ แต่ทว่าความหวังของเธอก็ต้องพังทลายลงเมื่อได้ยินคำพูดต่อมาของคนที่อยู่ตรงหน้า “เจ้าไม่สามารถกลับไปยังที่แห่งนั้นได้แล้ว….” “เพราะอะไรเหรอคะ ทำไมถึงกลับไปไม่ได้” ใจของหญิงสาว ร้อนรน

“ทำมาเป็นพูดเล่น ถ้าคนอย่างลูกคิดจะมี คงปล่อยมีมานานแล้ว แต่จริงๆพ่อก็ไม่อยากได้สะใภ้เป็นคนต่างชาติต่างภาษากับเราหรอก ไว้กลับไปอยู่เมืองไทย หาแม่ของลูกและรีบปั๊มหลานให้พ่อเร็วๆนะ” กิตติมีความหวังเพิ่มขึ้น เพราะลูกชายตั้งใจจะกลับไปเมืองไทย แล้วเริ่มต้นใหม่ เขาหวังว่าเบนคงได้เจอใครสักคน ที่เหมาะจะเป็นภรรยาและวันนั้น เขาคงจะได้นอนตายตาหลับเสียที

แม้จะหวังไว้ว่า… สักวันหนึ่ง ท่านจะได้กลับมาที่นี่อีกครั้ง และได้รับรอยยิ้มอ่อนหวานจากคนที่เพิ่งจากมาพร้อมเสียงเรียกอ่อนหวานที่ยังฝันถึงทุกคืน แม้จะรู้ดีว่ามันก็เป็นเพียงหวัง… ลม ๆ แล้ง ๆ ของผู้ชายคนหนึ่งเท่านั้นเอง **** เนื้อหายังมีติดขัดต้องขออภัยนะคะ ฝากหนูอัยย์ กับมาวินด้วยนะคะ เนื้อหาที่ลงยังไม่มีการปรับแก้ ตรวจคำผิด อาจมีบางส่วนผิดพลาดต้องขออภัยด้วยนะคะ ขอบคุณที่ติดตามกันมาตลอด ทุกๆ เรื่องเลยนะคะ

แต่นั้นกลับทำให้แทนไทคิดผิดถนัดที่ยอมใจอ่อนเพราะมันคือการให้ความหวังกับหญิงสาว ปารมีมองเห็นความหวังอีกครั้งเธอจะต้องกลับไปยืนในจุดที่เธอเคยอยู่ให้ได้ ตอนนี้อาจจะเป็นแค่เพื่อนแต่นั้นคงไม่ยากที่จะทำให้คนที่เคยรักกลับมารักเธออีกครั้ง แต่ในขณะเดียวกันแทนไทกลับไม่ได้คิดอย

แม้ว่าเขาจะคิดอย่างนั้น หลอกตัวเองไปวัน ๆ ว่ากันตาจะกลับมา แต่ในความจริงพีรภัทรรู้ดีว่าความหวังของเขามันริบหรี่ซะเหลือเกิน “แล้วเมื่อไหร่กันที่เธอจะกลับมา กูคิดถึงเธอแทบบ้าอยู่แล้ว ถ้าย้อนเวลากลับไปได้กูจะไม่ทำแบบนั้นเลยไอ้เชี่ย กูจะไม่เอาความเงี่ยนของกูมาแลกกับเมียกับล

‘เพราะแก แม่ถึงตาย เพราะแกคนเดียว ลูกเลว แกพรากคนรักไปจากฉัน. คำพูดที่มันฝังลึกในก้นบึ้งหัวใจผุดขึ้นมาในหัว น้ำเสียงและแววตาของพ่อยังติดตรึงอยู่ที่ปลายตาของเธอ บาดแผลที่ไม่มีใครรักษามันหาย... “ถ้าเลือกได้ หนูจะขอให้แม่กลับมา...ขอให้แม่กลับมาหาพ่อ”