ความรักลึกซึ้งของฉัน เขาไม่คู่ควร นิยาย & เรื่องราว

ตอบว่าใช่ แต่มันเป็นยิ่งกว่าว่าหลงใหล เพราะมันเป็นความรักที่ผมอยากจะมอบให้เขาคนเดียว ส่วนไอ้หนึ่งมันเป็นอดีตไปแล้ว ปัจจุบันของผมก็คือน้ำอุ่นเท่านั้น เขาเพียงแค่คนเดียวที่ผมจะมองความรักที่ลึกซึ้งให้ “อื้อ...อ๊า...อื้อ...ฮื่อ...อ๊ะ...ละ...ลึก...เข้าไป...งื้อ...ลึกอีก...อีกนิด” เขาเอ ่ยบอกผมด้วยน้ำเสียงกระเส่าวาบหวาม แล้วหันใบหน้ามามองผม ผมก้มลงฝีปากจูบริมฝีปากเขาหนักๆ แล้วดันเข้าไปสุดลำกระแทกใส่หนักๆ เสียงพั่บๆ ดังขึ้นแข่งกับเสียงน้ำที่ไหลลงมาแจ๊ะๆ

" จะเลียกันจะเสียบกันก็ช่างสิ กูไม่สนใจหรอก" " ไอ้นุ นี่มึงพูดจริงๆเหรอวะ นั่นน้องอัญนะไม่ใช่ทราย มึงไม่สนใจจริงเหรอ" ศาสตราถามอย่างไม่อยากเชื่อ

“เขาเป็นรักครั้งแรกของเธอใช่ไหม รักแรกก็งดงามแบบนี้ มันคุ้มค่าให้จดจำมาก หลังจากนี้เธอจะกล้าคิดหรือเปล่าว่า เขาทำอะไรเพื่อเธอมากมายขนาดนั้น แต่เธอกลับไม่สามารถยอมรับตัวตนของเขาในตอนนี้ได้ เดิมทีเธอก็ไม่ได้รักเขาขนาดนั้น รักของเธอไม่ได้สูงส่งกว่ากันเลย!” “หยุดพูด ไม่ต้องพูดแล้ว ฉันไม่อยากฟัง!” “ความจริงแล้วเธอไม่คู่ควรกับความรักของเซียวฉู่เลย!”

ฉันเคยคิดว่า ความรักของเรานั้นลึกซึ้งมั่นคงเกินกว่าใครจะมาแทนที่ได้ แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าความรักอันแสนลึกซึ้งที่ว่านั้น ที่จริงมันเป็นเพียงยาพิษที่เคลือบน้ำตาลเท่านั้นเอง

กรณ์นิ่งงันไปเหมือนเวลาในผับหยุดเดิน เสียงดนตรีดังลั่นรอบตัว แต่กลับไม่สามารถกลบเสียงหัวใจตัวเองได้เลย “…ไม่ กูไม่ได้รักเธอ” คำตอบของเขาแผ่วจนแทบเป็นลมหายใจ แต่แววตากลับสั่นไหวอย่างที่เจ้าตัวไม่รู้ตัว คินยกแก้วขึ้นจิบเล็กน้อย สายตายังคงจับจ้องใบหน้าเพื่อน

"หลอกใครก็หลอกได้แต่หลอกตัวเองไม่ได้หรอกนะ สายตาเรามันฟ้องขนาดนั้นคิดว่าพี่โง่หรือไง" "...เขาไม่คู่ควร" ไม่คู่ควรกับความรักที่เธอมีเลยด้วยซ้ำ แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังจะมอบมันให้เขาไปทั้งหัวใจ

“เพราะฉัน…..ไม่รู้จักความรัก ฉันรักใครไม่เป็น พ่อฉันไม่ได้เลี้ยงฉันมาด้วยความรัก เธอเข้าใจไหมเคท อย่ามารักฉันเลย เธอรู้ดีว่าฉันอยู่กับเธอเพราะอะไร ถ้าวันไหนเธอพร้อมจะไปบอกฉันได้เลย ฉันไม่อยากเห็นเธอเป็นแบบนี้ อย่ามาร้องไห้เพราะฉันอีกเลย” “ฉันไม่คู่ควรกับความรักของเธอ หรอกนะ” เขาเอ่ยบอกเธอด้วยสีหน้าเคร่งเครียดไม่ต่างกัน

ถ้ายังรู้สึกมันจะเจ็บเหมือนกับตอนนี้ ฉันรู้สึกเจ็บหัวใจแปลบ ๆ ใช้กำปั้นทุบไปที่หน้าอกข้างซ้ายน้ำตาก็ไหลออกมา "เทียน แกไม่คู่ควรกับเขา เลิกรู้สึกสักที"ฉันพูดกับตัวเองเบา ๆ "ยังไงเขาก็ไม่เลือกแก เขามีคนที่เขารัก แกอย่าใฝ่สูงคิดว่าเขาจะรักแก...ไม่มีทางที่เขาจะชอบผู้หญิง แบบแก"

“หึ! กลัวว่าจะขายไม่ออกละสิ” “สักวันหนูก็ต้องเจอกับคู่ชีวิตของหนู ที่หนูรักเขาและเขาก็รักหนู ไม่ใช่หรอคะ....” แต่ตอนนี้ฉันเจอแต่คนที่ฉันรัก แต่เขาไม่ได้รักฉัน “อื้ม ก็ดี ถ้าเธอจะคิดแบบนี้....”|

ต่ยิ่งนานวันเข้าความสนิทหรือความเอาใจใส่ที่พี่พลมีให้ฉันมันเริ่มชัดเจนขึ้น และคนอย่างฉันต่างหากล่ะที่ไม่คู่ควรกับเขาเลยสักนิด ผู้หญิงจนๆคนหนึ่งคนนี้ไม่มีอะไรเทียบเท่าพี่พลได้เลยสักนิด และฉันเองก็ไม่เหลือสิ่งสำคัญที่ผู้หญิงควรจะเก็บไว้ให้ผู้ชายที่เธอรักได้เป็นเจ้า ของ เพราะมันได้ขาดออกไปแล้ว นั้นยิ่งตอกยำ้ว่าฉันไม่คู่ควรกับพี่พลเลยสักนิด “ไม่ผิง พี่ไม่มีทางทิ้งผิง”