Novelas y relatos de จองรักยัยเด็กลูกหนี้

“แล้วสรุปเธอเอามั้ย?” “เอาค่ะ!” ตอบตกลงไปอย่างง่ายดายเพราะอะไรน่ะหรอ ฉันไม่ได้มีเงินเยอะขนาดนั้น ทำงานร้านกาแฟ ไหนจะค่าเช่า ค่ากิน ค่ารถ และความซวยของฉันคือการมีแฟนแต่มันดันติดการพนันแถมยังจะเอาฉันไปขัดดอกแทน โชคยังดีที่ได้เจอกับเขา คุณโรมัน ทั้งหล่อและใจดี ช่วยฉันแล ะใช้หนี้แทนให้ แต่อย่างว่าของฟรีไม่ได้มีในโลก มันมาพร้อมกับข้อเสนอที่ฉันต้องไปเป็นเมียน้องชายเขาและกำราบให้อยู่หมัด นิสัยก็ไม่รู้หน้าตาก็ไม่เคยเห็นแล้วไมฉันไม่ถามเขาไปล่ะ

และใครบางคนที่หลงระเริงไปกับการพนันเพราะอยู่ในช่วงขาขึ้นมานานนับปี ตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงดิ่งลงเหวจนน่าใจหาย มีนาตะเกียกตะกายเดินลงจากเตียงด้วยร่างกายที่บอบช้ำ เพราะถูกเจ้าหนี้รายหนึ่งทวงเงิน แต่เมื่อไม่มีเงินต้นก็ต้องจ่ายดอกเบี้ยด้วยการร่วมหลับนอนอย่างซาดิสต์ผิดมนุษย์ ม ันทำให้เธอหวนคิดถึงสามีที่แสนจะอ่อนโยนอย่างหลุยส์ เซียะ

“พ่อเอาอยู่ และเจ้าขาเอาอยู่ พวกนั้นน่ะเด็กอ่อนหัด” “แล้วเรื่องเงินที่มันเรียกร้องละคะ” “มันก็เรียกซะโอเวอร์ ใครจะให้ครับ คืนนี้เราจะไปเซอร์ไพรส์มัน”

ชายหนุ่มครางรับในลำคอก่อนจะยกแก้วเหล้าที่พนักงานชงให้ “แล้วสรุปจะเขี่ยทิ้งตอนไหน พูดแล้วก็เซ็งกูไม่น่าไปท้ามึงพนันเลยใครจะคิดว่ามึงจะได้น้องอิงจริง ๆ” อิงฟ้าชะงักมือไปทันทีที่กำลังชงเครื่องดื่มให้กับรุ่นพี่หนุ่มอีกคนอยู่ แสดงว่าทุกอย่างที่เกริกพลพูดก็คงเป็นเรื่องจริงส ินะ รุ่นพี่หนุ่มเข้าหาเธอเพราะไม่ได้รักเธอ แต่เพราะเหตุผลอย่างอื่นเสียมากกว่า

สายฟ้าเอ่ย ลูกหนี้ในบ่อน ที่มีหนี้ถึง หนึ่งล้านบาท "วันนี้มันก็มาบ่อน เห็นว่าจะขอกู้เพิ่มอีก" "คุณธารา อมรกุลครับ" รอนเอ่ยออกมา "อมรกุล นามสกุลเดียวกับทอตะวันนิใช่ไหม ไอ้รอน" สายฟ้าจำชื่อเธอได้

“นี่คุณ! ฉันไม่ใช่...อุ้บ!” ไม่ทันได้เอ่ยคำใด จู่ๆ เจ้าหนี้ตัวร้ายก็ฉกริมฝีปากลงมาจูบซับกลีบปากสวยอย่างฉับพลัน หญิงสาวผงะ แต่ก็ไม่อาจหลีกหนีรอยประทับสัญญาที่แสนเร่าร้อนดุดันนั้นได้ คนตัวโตบดขยี้เรียวปากอุ่นร้อนอย่างเอาแต่ใจผิดกับผู้ชายที่อ่อนโยนคนเมื่อคืนลิบลับ เขาส่งป ลายลิ้นเข้าหาความหวานที่เขาแสนจะติดใจ แล้วชิมมันอย่างดูดดื่มจนพอใจ จึงผละริมฝีปากออกแม้จะเสียดาย เช่นเดียวกับลูกหนี้สาวที่หลงเคลิ้มไปกับรอยจูบหวานๆ ของเขาไม่น้อย เธอลืมตามองสบตาอีกฝ่ายอย่างงุนงงไปชั่วขณะ กลีบปากนุ่มยังอุ่นร้อนวูบวาบไม่หาย

หลังจากเรื่องจินเยว่ตั้งครรภ์ถูกพูดออกไปภายนอกจวน คุณหนูต่างๆยังแอบมีหวังว่าตนอาจจะได้เข้ามาเป็นฮูหยินรองตระกูลจ้างเพราะจินเยว่มิอาจปรนนิบัติจ้าวตงหยางได้ในช่วงนี้ แต่พวกนางคิดผิดเสียแล้ว งานไว้ทุกข์ฮ่องเต้พระองค์เก่า จ้าวตงหยางยังข่มใจไว้ได้เสียหลายเดือน เสวี่ ยป๋อเหวินจัดตั้งธนาคารเช่นที่จินเยว่เคยบอกกับเขา เพียงแต่เขาปรับรูปแบบนำมาใช้กับโรงรับฝากเงินของแคว้นในตอนนี้ โดยคนที่นำเงินมาฝากระยะยาวจะมีดอกเบี้ยตอบแทน ส่วนชาวบ้านที่มีที่ดินทำกินหรือร้านค้าสามารถกู้ยืมเงินตามการประเมินของทางการได้ และต้องเสียดอกเบี้ยเป็นเงินหรือเสบียง

หยวนเฟยหลงกระซิบชิดริมฝีปาก "ไม่ว่าภพนี้หรือภพหน้า ข้าจะเป็น 'ลูกหนี้' ให้เจ้าตามทวงรักไปตลอดกาล" "สัญญานะ? ถ้าเบี้ยวหนี้ ข้าคิดดอกเบี้ยร้อยละร้อยนะเฮีย!" "ด้วยเกียรติของฮ่องเต้... และเกียรติของสามีที่รักเมียที่สุดในปฐพี!"

"เด็กนั่นที่มึงพูดถึงอาจเป็นเจ้านายพวกเราก็ได้" "แต่เด็กคนนั้นเป็นลูกหนี้ไม่ใช่เหรอวะ" "หนี้อาจหักล้างเมื่อเจอความรัก"

ชายหนุ่มหันไปมองว่าคนประเภทไหนที่ถือสินค้าออกจากร้านโดยลืมจ่ายเงิน ให้คาดเดาก็คงมีสองประเภทเท่านั้น หนึ่งคือตั้งใจขโมย สองเบลอจนลืมตัว แต่พอสายตาคู่คมมองผ่านประตูใสหน้าร้านที่กำลังเลื่อนปิดก็พบว่าเป็นใคร “พลอย! เดี๋ยว” ตฤณส่ายหน้ากับวีรกรรมของงเมียสาวที่กลายเป็นมนุษย์ ชิ่ง ซื้อของไม่จ่ายเงินไปแล้ว “คุณครับ ผู้หญิงคนนั้นแฟนพี่เอง เมื่อคืนเธอนอนดึกเลยเบลอ เดี๋ยวพี่จ่ายแทนเธอเอง ต้องขอโทษด้วยนะครับ”