จองรักยัยเด็กลูกหนี้ นิยาย & เรื่องราว

กิตติตอบทันที “เงินแค่นี้สำหรับแกมันไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก” “ถือว่าใช้หนี้บุญคุณให้จบ แล้วต่างคนต่างอยู่” “...” ธามหลับตาลงช้าๆ ภาพในหัวไม่ใช่เงิน แต่เป็นเด็กผู้ชายวัยห้าขวบที่ยืนรออยู่หน้าประตูคาสิโน รอคนที่บอกว่าจะกลับมารับแต่ไม่เคยกลับมา

ปาริชาติสวนกลับทันควัน บอกว่าไม่ยอมปล่อยชายหนุ่มไปแน่นอน “ถ้าคำว่ารับผิดชอบคือการแต่งงานหรือให้คบหาเป็นแฟนด้วยคงไม่ไหวหรอกนะ อย่าโยกโย้ไปหน่อยเลย บอกมาว่าต้องการเงินเท่าไหร่ ผมจะเซ็นเช็คให้คุณทันทีกับค่ารสจูบที่หอมหวานอะไรขนาดนี้” เทพประทานหันไปสบตากับฟ้าใสที่มองเขาอยู่ก่อนแ ล้ว

กนกอรลุกขึ้นเดินมาหาเอมอรแล้วกระซิบเบา ๆ “การยึดของไปวันนี้ พี่ได้เงินไม่กี่พัน แต่พี่จะเสียลูกหนี้รายนี้ไปตลอดกาล และเด็กคนนั้น...” เอมอรหันไปมองหลานป้าชื่นที่มองใบหน้าเอมอรอย่างหวาดหวั่น “เด็กคนนั้นเขาจะจำว่าพี่คือปีศาจ แต่ถ้าพี่ให้โอกาส พี่จะได้ทั้งเงินคืนในอนาคต และได้ใ จคนที่เขาจะจงรักภักดีต่อเจ้าหนี้อย่างพี่ไปอีกนานนะคะ” คำพูดของกนกอรทำให้เจ้าแม่เงินกู้นิ่งงันไป

หนี้รักมาเฟียจอมคลั่ง เคแลน & เพลงขวัญ ถ้าไม่มีปัญญาใช้หนี้ก็เอาลูกสาวแกมาขัดดอกไปก่อนแล้วกัน พอดีฉันทำธุรกิจไม่ได้ทำการกุศล…

หญิงสาวหยิบเอกสารมาอ่าน แล้วส่งคืนให้ชายหนุ่มโดยที่ไม่ได้เซ็นชื่อตัวเองลงไป “อ้าวอีนี่ เซ็นซะ ฉันจะรีบเอาเงินไปใช้หนี้เสี่ยกำชัย” รักร้อยโมโหที่ลูกสาวคนเล็กพิรี้พิไร ความจริงเธอเป็นหนี้ไม่ถึงสองล้าน แต่ถ้าติณยอมให้เงินมาทั้งหมด เท่ากับว่ารักร้อยจะมีเงินไปต่อทุนในบ่ อนได้อีกมหาศาล แค่คิดถึงจำนวนเงินส่วนต่างที่เหลือจากการใช้หนี้ หัวใจนักพนันก็โลดแล่นไปถึงบ่อนครบวงจรเรียบร้อย “ดาวไม่เซ็น”

เธอตะคอกใส่ อัญชนานั่งลงตรงเก้าอี้หน้าชายหนุ่ม เขาเปิดเอกสารแต่ละชิ้นยื่นให้ดู หญิงสาวไม่เคยรู้เลยว่า ทำไมบริษัทของครอบครัวจึงขาดทุนได้ขนาดนี้ หนี้เกือบร้อยล้านมันมากเกินกว่าเธอจะไปหาใครมาช่วย ป้ากังสดาลเพื่อนของคุณแม่เธอได้ยื่นมือเข้ามาแก้ไขเพื่อยกภาระหนี้เหล่านี ้ให้กับสหพันธ์กรุ๊ปไปบริหาร

ใบหน้าคมคายไม่ทุกข์ร้อน ทุกคำพูดราบเรียบเหมือนคุยเรื่องปกติทั่วไป ทั้งที่ประโยคเหล่านั้นมันกำลังทำให้เธอสั่นกลัวเพิ่มมากขึ้น “คุณ คุณคือเสี่ยสิโรจน์ คือเจ้าหนี้ของพ่อเหรอ”เหมือนจันทร์แทบไม่อยากเชื่อว่าคนที่ขโมยจูบแรกไปจะกลายมาเป็นเจ้าหนี้ของตนไปได้

ชายหนุ่มเจ้าของคลับผู้มีนามว่าสิงหาหรือว่าสิงห์ เอ่ยพราวหัวเราะในลำคอเบาๆ เพราะเหมือนว่าจะเป็นครั้งแรกในรอบปีเลยก็ว่าได้เมื่อเห็นสีหน้าเพื่อนชายคนสนิทนั้นนั่งทำหน้าบอกบุญไม่รับและเบื่อผู้หญิงที่หามาให้และคอยบริการลูบไล้ปลุกปั้นอารมณ์อยู่แต่กลับไม่สนใจ "กลับแล้ว เจอกันพรุ่ง นี้" เขาไม่มีกระจิตกระใจจะจะคิดอะไรแล้วนอกจากผู้หญิงขี้วีนคนนั้นที่คอยปั่นป่วนความคิดเขาทุกๆ ครั้งแม้ไม่อยากนึกถึงกลับเอาแต่คิดถึงความอวดดีของเธอ

เรายิ้มให้กันและกัน มีเครื่องเล่นมากมายเป็นพยานในความรักของเราในค่ำคืนนี้ "พี่จะไม่ทำหนูเสียใจ พี่สัญญาด้วยชีวิตของพี่" "ค่ะ หนูเชื่อพี่นะ" เจ้าของใบหน้าหล่อโน้มตัวเข้ามาหาฉัน เรียวปากหนาจูบประทับบนริมฝีปากบางเป็นการแสดงความรักระหว่างสองเรา ฉันเขย่งปลายเท้ารับสัมผัสที่ถู กมอบให้ หลับตาพริ้มแล้วเอื้อมไปโอบรอบคอของคนที่ฉันรักมากมาย

“แล้วสรุปเธอเอามั้ย?” “เอาค่ะ!” ตอบตกลงไปอย่างง่ายดายเพราะอะไรน่ะหรอ ฉันไม่ได้มีเงินเยอะขนาดนั้น ทำงานร้านกาแฟ ไหนจะค่าเช่า ค่ากิน ค่ารถ และความซวยของฉันคือการมีแฟนแต่มันดันติดการพนันแถมยังจะเอาฉันไปขัดดอกแทน โชคยังดีที่ได้เจอกับเขา คุณโรมัน ทั้งหล่อและใจดี ช่วยฉันแล ะใช้หนี้แทนให้ แต่อย่างว่าของฟรีไม่ได้มีในโลก มันมาพร้อมกับข้อเสนอที่ฉันต้องไปเป็นเมียน้องชายเขาและกำราบให้อยู่หมัด นิสัยก็ไม่รู้หน้าตาก็ไม่เคยเห็นแล้วไมฉันไม่ถามเขาไปล่ะ