จองรักยัยเด็กลูกหนี้ Novels & Stories

เธอยิ้มบางๆ แต่ภายในใจขมขื่นเมื่อคิดว่าตัวเองต้องใช้ร่างกายปลดหนี้บนเตียง “อืม” . . . . . . . . . . . . . . . บ้านยุพาวรรณ “ตอนนี้หนี้ของเธอก็ครบสัญญาที่จะต้องจ่ายแล้วนะ” ยุพาวรรณ เจ้าหนี้เงินกู้เอ่ยกับ กมลรัตน์ ที่เป็นลูกหนี้ของตัวเองที่นั่งอยู่ตรงหน้า

ภาคินขมวดคิ้ว แล้วหันไปมองเธอ เขานั่งลงบนเก้าอี้ และจ้องเธออย่างเค้นหาคำตอบ อรดีเชิดหน้านิด ๆ พลางทำเสียงเข้มข้นจริงจัง “ฉันไม่จำเป็นจะต้องเป็นแฟนกับใครเพื่อใช้หนี้ คนอย่างฉันไม่อับจนผู้ชายจนต้องเอาหัวใจมาแลกกับเงิน ความรักน่ะมันซื้อกันไม่ได้ด้วยเงินหรอกนะคุณ คนอย่าง ฉันน่ะ บูชารักแท้ย่ะ”

“แล้วสรุปเธอเอามั้ย?” “เอาค่ะ!” ตอบตกลงไปอย่างง่ายดายเพราะอะไรน่ะหรอ ฉันไม่ได้มีเงินเยอะขนาดนั้น ทำงานร้านกาแฟ ไหนจะค่าเช่า ค่ากิน ค่ารถ และความซวยของฉันคือการมีแฟนแต่มันดันติดการพนันแถมยังจะเอาฉันไปขัดดอกแทน โชคยังดีที่ได้เจอกับเขา คุณโรมัน ทั้งหล่อและใจดี ช่วยฉันแล ะใช้หนี้แทนให้ แต่อย่างว่าของฟรีไม่ได้มีในโลก มันมาพร้อมกับข้อเสนอที่ฉันต้องไปเป็นเมียน้องชายเขาและกำราบให้อยู่หมัด นิสัยก็ไม่รู้หน้าตาก็ไม่เคยเห็นแล้วไมฉันไม่ถามเขาไปล่ะ

ไม่ใช่เรื่องของเรา’ สมองซีกเหตุผลสั่งการ แต่ขาทั้งสองข้างกลับไม่ยอมขยับ เขายืนมองดูเพื่อนของภาคินพยายามจะเรียกรถแท็กซี่ แต่ก็ไม่มีคันไหนยอมจอดรับคนเมาในสภาพนี้ “ชิบหาย...กูต้องรีบกลับหอแล้วว่ะ เดี๋ยวแฟนกูงอนตายห่า”

เพลงรักกระซิบก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเขา แต่สำหรับผู้ชายอย่างการันต์แล้วเงินแค่นี้แทบจะเรียกว่าเศษเงินของเขาเลยด้วยซ้ำ “สำหรับเธอมันไม่มีคำว่ามากไปอะไรนั่นอยู่ในพจนานุกรมของฉันนะเพลงรัก.. ขอแค่เป็นเธอ ต่อให้ฉันหมดตัวก็ยอมจ่าย.. แต่เธอต้องเลี้ยงฉันด้วยนะ” เขาพูดออกมาต ิดตลกแต่เพลงรักกลับไม่รู้สึกอยากขำเลยสักนิด จากนั้นชายหนุ่มก็หันไปพูดกับราเชนทร์ด้วยน้ำเสียงจริงจัง “จัดการให้เรียบร้อย”

คิณณ์เงียบไปครู่หนึ่ง เขาหลุบตาลงเล็กน้อยเหมือนกำลังใช้ความคิด ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเธออีกครั้ง แววตาของเขาอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด "ตอนแรกที่เลขาผมรายงานเคสของคุณเข้ามา ผมก็ไม่ได้สนใจเป็นพิเศษหรอก" คิณณ์เริ่มต้นเล่า "แต่พอเห็นชื่อเจ้าหนี้เดิมของคุณ... มันเป็นแก๊ งเงินกู้ที่ขึ้นชื่อเรื่องความโหดร้ายและไม่เป็นธรรม" เขาหยุดไปชั่วครู่ "ผมไม่อยากให้ใครต้องตกเป็นเหยื่อของคนพวกนั้น"

ชายหนุ่มที่นั่งอยู่มองหน้าถามคนตรงหน้า "ลูกหนี้...ติดหนี้เกือบสามล้าน" "เล่นการพนัน?" "เออ ก็คาสิโนฉันนี่แหละ" ทันทีที่เจย์เดนเอ่ยจบ เพทายก็พยักหน้าอย่างเข้าใจในสถานการณ์ทุกอย่าง "พูดแล้วก็น่าเสียดายอยู่เหมือนกัน"

หญิงสาวบริสุทธิ์ยอมมอบร่างกายให้กับเจ้าหนี้เพื่อชดใช้ดอกที่แม่ของตัวเองนั้นกู้มาเล่นการพนััน ทว่าเขาไม่ใช่แค่เจ้าหนี้แต่เขาเปรียบดังซาตานร้ายและเกลียดเธอมาก “แค่นี้มันยังน้อยไปผู้หญิงไร้ยางอายแบบเธอมันต้องเจอคนแบบฉัน ร่าuมากใช่ไหมคืนนี้ทั้งคืนทนให้ไหวก็แล้วกัน”

ท่านสามารถลบล้างความเจ็บปวดทั้งหมดได้หรือ ท่านคิดว่าเพียงแค่คำขอโทษจะทำให้ข้าให้อภัยท่านได้หรือ" ชิงอี้หรานหลับตาลง น้ำตายังคงไหลริน หญิงสาวปาดน้ำตาที่อาบสองแก้มออก นางเชิดหน้ามองชายหนุ่มด้วยสายตาที่ว่างเปล่า "หากท่านรักข้าจริงอย่างที่ท่านพูด ได้โปรดปล่อยข้าและครอบครัวข ้าได้หรือไม่ หนี้ระหว่างท่านและข้า ชาตินี้ไม่อาจลบเลือน ขอเพียงเราทั้งสองไม่ยุ่งเกี่ยวกันอีก หนี้ที่มีก็ปล่อยมันพัวพันเช่นนั้นไปเถิด" ชิงอี้หรานกล่าวด้วยเสียงที่จริงจัง หญิงสาวเหน็ดเหนื่อยเกินกว่าจะทนได้อีกต่อไป นางเพียงต้องการใช้ชีวิตอย่างสุขสงบอีกครั้ง

"ใครอยากได้คุณ ฉันแค่มองเพราะรู้ว่าคุณคือใคร แค่นั้น สรุปคุณรู้ว่าฉันเป็นใครแล้วคืนนั้นที่มีอะไรกันล่ะ" "ใช่ผมรู้ว่าคุณเป็นใคร ผมต้องรู้สิว่าลูกหนี้หน้าตาเป็นยังไง จะได้ตามเก็บหนี้ถูก" ไอรินหน้าชาตัวชาตัวชาไปทั้งร่างใช่บ้านเธอเป็นหนี้เขา ที่เรียกสวยหรูว่าสินสอด