ตั้งครรภ์

เขาผลักไสนางอย่างเย็นชา เหยียบย่ำความรักนั้นด้วยวาจาอันเฉียบคมและสายตาไร้เยื่อใย แต่นางกลับยิ้มรับทุกบาดแผล คล้ายยินยอมจ่ายทุกราคาหากปลายทางคือหัวใจของเขา แต่ในวันที่นางตาสว่าง เขากลับวิ่งตามหาหัวใจตนเอง

ความฝันอันสูงสุดของ น่านฟ้า สาวลูกครึ่งก็คือ การสร้างแบรนด์เสื้อผ้าเป็นของตัวเอง แต่ทุกอย่างต้องพังทลาย เมื่อพ่อของเธอเอาเงินก้อนที่เธอเก็บหอมรอมริบลงไปกับการพนันไม่เว้นแต่บ้านหลังเล็กๆ "ผมช่วยคุณได้นะ" น้ำป่าพูดขึ้นในขณะที่หยิบบุหรี่ออกมาสูบ "คุณรู้เหรอ ว่าฉันอยากให้ช่วยอะไร" น่านฟ้าเงยหน้าขึ้นมามองคนที่ยืนค้ำศีรษะ 'ไม่มีมารยาท' เธอนึกบ่นชายแปลกหน้าในใจ "แน่นอน ว่าฉันรู้" ใบหน้าคมก้มมองสบตากับคนที่มีน้ำตาไหลอาบสองข้างแก้ม ราวกับว่าสวรรค์ประทานพรเธอจะมีโอกาสอีกครั้ง แต่สิ่งที่เธอต้องแลกก็คือ ข้อสัญญา "เฮียชักอยากรู้แล้วว่า ถ้าเฮียทำอะไรมากกว่าที่เคย น่านจะรังเกียจเฮียไหม" "เฮียป่าจะทำอะไรคะ" -------------------------- สิบปีต่อมา "แม่ครับ ลุงคนนั้นมาจีบแม่เหรอครับ"

ในวันครบรอบงานวิวาห์ปีที่เจ็ดของเรา ฉันกำลังนั่งตักลูเซียนสามีมาเฟียของฉัน และจูบเขาอย่างดูดดื่ม นิ้วมือควานหาผลตรวจการตั้งครรภ์ที่ซ่อนอยู่ในกระเป๋าชุดราตรีผ้าไหมแสนแพง ฉันอยากจะเก็บข่าวเรื่องการตั้งครรภ์ที่มาอย่างไม่คาดฝันนี้ไว้จนกว่าจะถึงช่วงท้ายของค่ำคืนนี้ มาร์โกลูกน้องมือขวาของลูเซียนเอ่ยถามเป็นภาษาอิตาลีพร้อมรอยยิ้มแฝงเลศนัย “นายท่าน โซเฟีย นกน้อยตัวใหม่ของท่าน เด็ดไหมครับ?” เสียงหัวเราะแกมเย้ยหยันของลูเซียนแล่นผ่านทรวงอก ทำให้ฉันรู้สึกเย็นยะเยือกถึงกระดูกดำ เขาตอบกลับเป็นภาษาอิตาลี “เหมือนลูกพีชดิบที่เพิ่งเด็ดจากต้น ทั้งสดทั้งนุ่มนวลดีนะ” มือคู่นั้นลูบไล้ไปตามเอวของฉัน แต่สายตาของลูเซียนกลับไร้ซึ่งอารมณ์ “ปิดปากเอาไว้ให้สนิท ถ้านายหญิงของฉันรู้เข้า ฉันตายแน่” บรรดาลูกน้องหัวเราะคิกคักอย่างรู้ทัน พร้อมยกแก้วขึ้นสาบานว่าจะเงียบปากเอาไว้ เลือดอุ่นในกายของฉันค่อย ๆ กลายเป็นน้ำแข็งทีละนิด สิ่งหนึ่งที่คนเหล่านี้ไม่รู้เลยคือ คุณย่าของฉันมาจากเกาะซิซิลี ดังนั้นฉันจึงเข้าใจทุกคำที่พวกเขาพูดกัน ฉันพยายามคุมสติตนเองให้สงบ พร้อมกับปั้นรอยยิ้มไร้ที่ติในฐานะนายหญิงไม่ให้คลาย แต่มือข้างที่ถือแก้วแชมเปญกลับสั่นเทาไม่หยุด แทนที่จะสร้างเรื่องราวอะไร แต่ฉันกลับกดเปิดโทรศัพท์มือถือและเลื่อนหาจดหมายเชิญเรื่องโครงการวิจัยทางการแพทย์ระหว่างประเทศแบบรายบุคคลที่ได้รับมาเมื่อสองสามวันก่อน และกด “ยอมรับ” ภายในสามวัน ฉันจะหายไปจากโลกของลูเซียนแบบไม่ให้เขาตามหาได้อีก

"ไร้สาระใครจะหมั้นกับเธอยัยลิน" "นี่อย่าบอกนะว่าพี่ลีโอลืมสัญญาที่เคยบอกป๊ากับม๊าของลินแล้วอ่ะ" "สัญญาตอนฉันห้าขวบอ่ะนะ" "อื้มมม ^^" เรื่องนี้จะเป็นรุ่นลูกจากเรื่อง หวงรักแฟนเก่า นะคะ ใครยังไม่ได้อ่านไปตามอ่านกันได้นะคะ

กชอรนักศึกษาฝึกงานสาวที่พลาดท่าจนต้องมีวันไนท์สแตนด์กับผู้ชายที่เธอไม่รู้จัก ภายหลังจึงได้รู้ว่าเขาคือผู้บริหารบริษัทยักษ์ใหญ่ หลายปีผ่านไปบริษัทของเธอถูกเทคโอเวอร์ ท่านประธานผู้แสนร้ายและชาญฉลาดคนใหม่ก็คือผู้ชายที่ทำให้เธอต้องตั้งท้องเด็กชายหน้าตาน่ารัก ความอลเวงเพิ่มขึ้นเมื่อเขาได้เห็นหน้าลูกชายของพนักงานที่ดูคล้ายตนเองในวัยเด็กจึงเกิดความสงสัย ท่านประธานเกิดความสนใจในตัวเธอจึงเริ่มจีบอย่างจริงจัง

"เพลง ฮึก ฮึกเพลง" น้ำเสียงสะอื้นด้วยความเจ็บปวดเมื่อเห็นคนที่ตัวเองรักอยู่ในสภาพนี้ "พะ พี่ไทม์เหรอคะ" มือบางลูบไปที่ใบหน้าของชายหนุ่มอย่างสะเปะสะปะ "พี่เองครับ ฮือออ เพลงพี่ขอโทษพี่ขอโทษพี่มันเหี้ยพี่มันเลวเพลงให้อภัยพี่ได้มั้ย" เขาจับมือคนรักแล้วนำมาแนบแก้มที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตา "พี่รู้ได้ยังไงว่าเพลงอยู่ที่นี่" "พี่รู้ได้ยังไงไม่สำคัญ แต่พี่จะพาเพลงไปรักษาต่างประเทศที่นั่นหมอเก่งมากเพลงต้องหาย"

"น้ำอุ่น" เด็กสาวกำพร้าหน้าตาสะสวยที่เกือบจะถูกรถชน แต่ได้รับความช่วยเหลือจาก "ภูผา" ชายหนุ่มรูปหล่อ ทายาทตระกูลดังที่มีนิสัยนิ่งขรึมและเย็นชา ภูผาตกหลุมรักน้ำอุ่นตั้งแต่แรกเห็นและเริ่มรุกจีบเธอทันทีด้วยวิธีที่ดุดันและเอาแต่ใจ โดยประกาศความเป็นเจ้าของและดูแลเธอไม่ห่าง แม้ภายนอกเขาจะดูเย็นชา แต่กับน้ำอุ่นเขาอ่อนโยนและขี้หึงมาก ปมขัดแย้งและอุปสรรค: ความรักของทั้งคู่ต้องเผชิญกับอุปสรรคหลายอย่าง: ความต่างศักดิ์: น้ำอุ่นมักรู้สึกด้อยค่าเพราะตนเองเป็นเด็กกำพร้า ยากจน ในขณะที่ภูผาร่ำรวยและเพียบพร้อม ทำให้เธอถูกดูถูกจากสังคมรอบข้างและเพื่อนที่โรงเรียน (เช่น เกวลี, นัตตี้) มือที่สาม: มีคนเข้ามาแทรกกลางความสัมพันธ์ ไม่ว่าจะเป็น "เจ้าขุน" ที่ชอบน้ำอุ่น หรือ "โตนนท์" พี่ชายที่โตมาด้วยกันในบ้านเด็กกำพร้าซึ่งหลงรักน้ำอุ่นอย่างบ้าคลั่งจนพยายามจะข่มขืนเธอ แต่โชคดีที่ "แบงค์" (พี่ชายอีกคน) มาช่วยไว้ทัน

หนึ่งนางหลงรักเขามาตั้งเด็ก ๆ ส่วนเขาน่ะ 'เกลียด' เธอเข้าไส้ แค่เพราะว่าเธอเคยบอกใครต่อใครว่า 'อยากมีสามีรวย' // พวกผู้หญิงหิวเงิน

“มันเป็นคนทำลายชีวิตฉัน มันเป็นคนที่ทำให้คนไข้ของฉันตาย! ได้ยินไหมคนโปรด..ลูกของเธอมันทำให้ฉันไม่อยากเป็นหมอ ซะใจเธอแล้วหรือยังที่เธอกับมันได้ทำร้ายชีวิตฉันพังลงไปหมดแล้ว!!”

แค่ครั้งเดียวไม่เรียกเมียหรอกนะ / เออ แค่ครั้งเดียวก็ไม่เรียกผัวเหมือนกันนั่นแหละโว้ย!!