นอกใจ

โซอี้สาวน้อยวัยสิบแปดย่างสิบเก้า กำลังจะไปเรียนมหาวิทยาลัย ระหว่างรอคอนโดที่พ่อกับแม่จองไว้ให้อยู่ตอนเข้าเรียนเรียบร้อย จึงไปอยู่กับพี่สาวชั่วคราวที่กรุงเทพ ระหว่างที่พ่อกับแม่ไปฮันนี่มูนรอบที่เท่าไหรก็จำไม่ได้แล้ว ความสาวน้อยผู้ไร้ประสบการณ์เรื่องเซ็กจึงตกเป็นของพี่เขย เพราะว่าอารมณ์และความอยากพาไป จนเมื่อไปเที่ยวพบกับชายหนุ่มชื่อมังกรที่โปรไฟล์ดีเริศ แต่เหมือนชีวิตสาวน้อยผู้อาภัพ จะไม่ได้เขาเป็นรักสุดท้าย เพราะเห็นธาตุแท้อันน่าขยะแขยงเสียก่อน เมื่อความผิดหวังบวกความเสียใจ นำพาให้เธอต้องมาพักใจบ้านเพื่อนแล้วก็เจอกับคนที่ไม่อยากเจอ และอยากรู้ความจริงบางอย่างจากมังกร เพื่อนรักที่แสนดีก็ช่วยเหลือเธอ จนได้รู้ความจริงที่แสนจะวุ่นวาย เพราะมังกรไปแอบแซ่บกับแฟนพี่ชายของเพื่อนสาว แล้วพี่ชายของเพื่อนสาวก็ดันมาชอบเธอ ********

เป็นเพราะข้าเผลอสบตาหญิงงามนางหนึ่งแต่ด้วยความขัดแย้งจึงไม่อาจบอกว่าข้ามีใจภายนอกที่เห็นจึงดูเหมือน..ไร้ซึ่งหัวใจ..

เฌอปราง ไม่รู้เลยว่าตนเป็นหนึ่งในหมากที่ถูกหลอกใช้ในเกมแก้แค้นของชายหนุ่มสองคนที่โกรธแค้นกันมานานปีเหยื่อสาวแสนหวานเช่นเธอจะทำอย่างไรให้รอดพ้นทัณฑ์สวาทอันเร่าร้อนนี้ไปได้ นิโคลัส ทั้งโกรธและแค้นที่ถูกแม่สาวน้อยตาโตหน้าใสลูบคมเขาจึงต้องกักตัวเธอไว้เพื่อแก้แค้นที่เธอเป็นต้นเหตุให้คู่หมั้นของเขาหายตัวไปกับศัตรู แต่สุดท้ายเขากลับหลงรักเหยื่อสาวแสนหวานจนหมดหัวใจ

เมื่อท่านเจ้าที่ให้โอกาสเธอย้อนเวลากลับมาอีกครั้ง เพื่อพบกับ ป๊ะป๋าสายอ่อย และ อาหยูตัวน้อย ความเข้าใจผิดครั้งในอดีตจะได้รับการเเก้ไขหรือไม่ ? ในเมื่อเขาต้องเลือกระหว่าง... ภรรยาเก่าและความรักครั้งใหม่ !

เมื่อผู้ชายของแม่เลี้ยงที่เธอเกลียดชังได้ครอบครองความสาวของเธอ แต่เขาก็ยังคงรักใครแม่เลี้ยงของเธออยู่ไม่ห่างหาย ทำให้เธอเจ็บแสนเจ็บ และตั้งใจไว้ว่าผู้ชายคนนี้จะไม่มีวันได้แตะต้องเธออีกต่อไป... แต่ทำไมนะ ทุกครั้งที่เขาชิดใกล้เธอก็อ่อนปวกเปียกยินยอมพร้อมใจไปกับเขาทุกลีลารักร้อนแรงและคอยแต่จะร่ำร้องหาเขาอยู่ร่ำไป...

หย่าแล้วแต่งใหม่—ฉันจำไม่ได้แล้วว่าฉันกับอารอนแต่งงานและหย่ากันไปแล้วกี่ครั้ง ครั้งหนึ่งเขามองและปฏิบัติต่อฉันดั่งของมีค่า แต่ไม่ถึงปีหลังแต่งงาน เขากลับขอหย่าเป็นครั้งแรก เหตุผลเพียงแค่ วิเวียนกำลังกลับมา “วิเวียนเป็นคนมีชื่อเสียง” เขาบอกฉัน “ฉันไม่อยากให้ใครคิดว่าเธอเกี่ยวข้องกับผู้ชายที่แต่งงานแล้ว” เธอเป็นนักแสดงระดับท้ายๆที่ไม่มีอะไรเลย เหลือเพียงแต่ชื่อที่พ่อของเธอเสียสละให้เท่านั้น พ่อของเธอรับกระสุนแทนอารอน ชีวิตแลกชีวิต เพราะแบบนั้น อารอนจึงรู้สึกว่าติดหนี้บุญคุณเธอทั้งชีวิต ทุกครั้งที่วิเวียนกลับมา อารอนก็จะหย่ากับฉัน และทุกครั้งที่เธอไป เราก็จะแต่งงานกันใหม่ ครั้งแรกที่เราเลิกกัน ฉันจมกองน้ำตาไปกับวิสกี้และเดินโซซัดโซเซกลับบ้านของเขาในสภาพกึ่งเมา ไฟข้างในบ้านอบอุ่น ตอนนั้นเขาอยู่กับเธอ ส่วนฉันได้แต่ยืนอยู่ข้างนอก หนาวสั่นไปทั้งคืน ครั้งที่สอง ฉันตามเช็กทุกฝีก้าวของเขาทั้งร้านอาหาร งานประมูล งานกาล่าการกุศล เพียงแค่ “บังเอิญ” ได้เจอเขาอีกครั้ง หลังจากนั้น ฉันเรียนรู้มากขึ้น ทันทีที่เขาพูดถึงการหย่า ฉันเก็บกระเป๋าเงียบๆ และหายตัวไปจากคฤหาสน์ของเขา ความรักและความอับอายขายหน้าทำให้ฉันติดอยู่ในวงจรที่ไม่สิ้นสุดของการเลิกราและกลับมาคบกันใหม่ แต่ครั้งนี้ อารอนมารอฉันที่ศาลาว่าการเพื่อแต่งงานกันอีกครั้ง ฉันกลับไม่ไปปรากฏตัว

งานฟรีแลนซ์ครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งไหน เพราะลูกค้าคนใหม่ของ “มีนา” ไม่ได้ต้องการแค่คอนเทนต์ แต่ต้องการ “เธอ” เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในตัวตนด้านมืดที่มองภายนอกไม่มีทางรู้ได้เลย “มีนา” สาวสวยวัย 28 ปี ที่ยึดอาชีพเป็นฟรีแลนซ์ในแวดวงของการเขียนนิยายและบทความ วันหนึ่งเธอได้พบกับเขา “ธันวา” ผู้ว่าจ้างที่รู้จักกันผ่านแพลตฟอร์มการจ้างงานแห่งหนึ่ง เขาเสนองานที่เธอไม่เคยทำมาก่อนนั่นก็คือการเขียนเรื่องเสียวลงเว็บไซต์ของเขา เธอตัดสินใจรับงานเพราะเขาให้ราคาที่สูงทีเดียวเมื่อเทียบกับงานที่เธอเคยทำมา แต่มีนาไม่รู้เลยว่าการรับงานครั้งนี้จะพาชีวิตของเธอเข้าสู่วังวนสวาทที่ยากจะถอนตัว

เรื่องราวระหว่างบุตรีของพ่อค้าผู้ "อ่อนหวาน" แต่ซ่อนความร้ายกับซื่อจื่อผู้ "อ่อนแอ" แต่เจ้าเล่ห์ [นิยายโบราณแท้ แนวชิงดีชิงเด่นในจวน (ไม่มีเกิดใหม่ ไม่มีทะลุมิติ ไม่มีสูตรโกง) แต่งก่อนรักทีหลัง พระนางบริสุทธิ์ทั้งคู่] ลู่เจาหนิงส่งเสริมสามีจนก้าวหน้าในหน้าที่การงาน ได้เลื่อนขั้นเลื่อนตำแหน่ง แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือคำที่เขาพูดว่า 'บุตรสาวพ่อค้านั้นเจ้าเล่ห์เพทุบาย' แต่งงานกันมาสองปี เขาเอาแต่คนึงหาพี่สะใภ้ผู้เป็นรักแรก ไม่เคยแตะต้องตัวกายนางเลยสักครั้ง หลังจากพี่ชายตายจากไป เขาก็แทบอดใจรอไม่ไหวที่จะมอบบุตรให้แก่พี่สะใภ้หม้ายคนนั้น ทั้งยังตำหนิว่านางไม่ใจกว้างพออีกด้วย ก็ดี! ลู่เจาหนิงเปลี่ยนไปช่วยชีวิตพี่ชายของเขาที่ 'ตายไปแล้ว' ทันที คนในสังคมต่างเย้ยหยันว่านางมีชาติกำเนิดต่ำต้อย แต่หารู้ไม่ ว่านางมีความสามารถรักษาคนตายให้ฟื้น คืนเนื้อคืนกระดูกได้! นางอยากจะเห็นนัก ว่าละครฉากนี้จะจบฉากลงอย่างไร... …… ผู้คนในสังคมต่างรู้ดี ว่ากู้ซื่อจื่อแห่งจวนโหวจงหย่ง เป็นผู้ที่มีความสามารถอันน่าทึ่ง รูปงามไม่เป็นรองใคร มีสติปัญญาที่ปกป้องบ้านเมืองให้สงบสุขได้ เพียงแต่น่าเสียดายที่ร่างกายอ่อนแอขี้โรคมาตั้งแต่เด็ก จุดด่างพร้อยเพียงอย่างเดียวก็คือ เขาใช้อำนาจบังคับแต่งงานกับภรรยาของน้องชายตัวเอง หลายปีต่อมา ชายหนุ่มผู้มีอำนาจล้นราชสำนักเลิกงานตรงเวลาทุกวัน ใครก็รั้งไม่ได้ แม้แต่ฮ่องเต้เขาก็ยังไม่ไว้หน้าเลย "พูดไร้สาระ เมียข้าจ้องแต่จะหนี หากไม่รีบกลับบ้าน แล้วนางหนีไปอีกจะทำอย่างไร!" ลู่เจาหนิงนอนตื่นสายจนตะวันโด่งทุกวัน นางคิดในใจ ไหนบอกว่าร่างกายอ่อนแอขี้โรคอย่างไรเล่า?!

หรงจือจืออดทนคุกเข่าไปแล้วสามพันขั้นบันได เพื่อขอโอสถวิเศษมาช่วยชีวิตผู้เป็นสามี กลับคิดไม่ถึงว่า เมื่อสามีกลับมาพร้อมชัยชนะ จะพาองค์หญิงจากแคว้นอื่นที่กำลังตั้งครรภ์กลับมาด้วย มิหนำซ้ำยังลดขั้นหรงจือจือจากภรรยาเอกเป็นแค่อนุ!   “ม่านหวาเป็นองค์หญิง ซ้ำกำลังตั้งครรภ์บุตรของข้าอยู่ เจ้าแค่ยกตำแหน่งภรรยาเอกให้นาง จะเป็นไรไป?”   “บุตรชายข้าไม่หย่ากับเจ้า แค่ขอให้เจ้าไปเป็นอนุ นั่นก็นับว่าเมตตาเจ้าแล้ว หากเจ้าออกจากจวนโหวไป ใครที่ไหนเล่าจะไม่รังเกียจดูแคลนเจ้า?”   “แม้ท่านพี่จะลดขั้นท่านจากภรรยาเอกเป็นอนุ ทว่าตราบใดที่ท่านยอมยกสินเดิมของท่านให้ข้าใช้เป็นสินติดตัวเจ้าสาว ข้าจะยอมเรียกท่านว่าพี่สะใภ้ก็ได้!”   “ในฐานะที่เจ้าเป็นสตรี ก็ควรจะเสียสละเพื่อสามี! ก็แค่ขอให้เจ้าเป็นอนุภรรยา แค่ขอสินเดิมของเจ้าเพียงเล็กน้อยก็เท่านั้น เจ้าจะโวยวายอะไรหนักหนา?”   ต้องเผชิญหน้ากับครอบครัวพรรค์นี้ หรงจือจือทำได้เพียงแค่คิดว่า ความทุ่มเทตลอดสามปีที่ผ่านมาของตนเอง ก็ถือเสียว่าโยนให้หมามันกิน ไม่ว่าอะไรที่ติดค้างนางไว้ พวกเขาต้องชดใช้คืนให้หมด!   นางตัดสินใจหย่าขาด ทำลายครอบครัวสามีเก่าให้พังพินาศ เอาสินเดิมทั้งหมดของตนเองกลับไป และนำโอสถช่วยชีวิตอีกครึ่งที่เหลือของสามีเก่า ไปมอบให้คนอื่น…   ภายหลัง สามีเก่ากลับกลายเป็นคนพิการอีกครั้ง ต้องกลายเป็นที่ขบขันของคนทั้งเมืองหลวง ส่วนนางได้แต่งงานใหม่กับขุนนางผู้มีอำนาจ กลายเป็นฮูหยินของท่านราชเลขาธิการผู้ยิ่งใหญ่ทรงเกียรติ แม้แต่ฝ่าบาทยังต้องยกย่องนางเป็นมารดาบุญธรรม!

“โอ้ว… เร่าร้อนสุดๆ” ชรัมภ์อุทานเบาๆ กับสิ่งที่ลูกชายกับสะใภ้กำลังทำกันอย่างเร่าร้อนเมามัน สายตาของเขาจับจ้องอยู่กับเรือนร่างเย้ายวนของสะใภ้ ขณะสอดมือผ่านขากางเกงขาก๊วยเข้ามาลูบไล้ความเป็นชายของตัวเองไปพลาง “อ๊า… ” ชรัมภ์ครวญคราง มือรูดชักดุ้นจรวดขึ้นๆ ลงๆ เสพความสุขจากสายตา จ้องมองเรือนร่างอวบขาวราวกับหยวกของดาลัน สะโพกกลมกลึงตึงเต็ม สองเต้าของหล่อนใหญ่มากจนดูอวบคัดเหมือนนมแม่ลูกอ่อน สั่นไหวตามจังหวะขยับสะโพก ทำเอาพ่อผัวที่กำลังแอบมองใจเต้นระทึก นึกอิจฉาลูกชาย มือรูดชักว่าว สาวแก่นกายยาวใหญ่ ตามองภาพการร่วมเพศสุดเมามันอย่างนึกอิจฉาลูกชาย นานเท่าไรไม่รู้ ที่ชรัมภ์ยืนแอบดูดาลันกับพีรพงษ์เอากัน เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังบลั่กๆ ระงมไปทั้งห้อง พีรพงษ์ กระแทกเสยขึ้นมาอย่างแรงจนลูกมะกรูดใต้ฐานแท่งโคน เหวี่ยงโยนอยู่ใต้ง่ามขาของตัวเอง