Novelas y relatos de นางบำเรอแสนรัก

ภาพในหัวแสงคำแล่นวาบขึ้นมา มือหนึ่ง… ยื่นผ้าคลุมสีแดงสดมาให้เธอ เสียงของเธอในอดีตพูดเบา ๆ “ข้าปกป้องเมืองนี้… ด้วยหัวใจของข้าเอง” “ข้า… นึกออกแล้ว สิ่งที่ข้ารักที่สุดคือ...เวียงแสนพรหม!” แสงคำตะโกนลั่น ก่อนจะหลับตาแน่น ยื่นมือออกไปข้างหน้า “ข้าเรียกคืน…”

ดังนั้นความรักครั้งนี้จะเป็นยิ่งกว่าของขวัญจากฟากฟ้า มันมีค่าเกินกว่าจะเปรียบเปรยได้ แต่ที่แน่ๆ เขาจะไม่มีวันปล่อยให้ผู้หญิงคนนี้หลุดมือไปอีกเด็ดขาด คนที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นได้แค่เมียแสนชัง ปัจจุบันได้ตายไปจากหัวใจของเขาแล้ว นับจากนี้ไป ชีวิตของชยุตม์ จะมีเพียงแค ่ ‘เมียแสนรัก’ คนนี้คนเดียวเท่านั้น... จบบริบูรณ์

บ้านพัก “ไอ้บ้าภากร ไอ้คนฉวยโอกาส ไอ้ผู้ชายหน้าตัวเมีย ไอ้หน้าปลาไหลชนเขื่อน ไอ้#&**” สารพัดคำด่าที่โรสสิรินสบถด่าใส่คนตรงหน้า เมื่อเขาพาเธอกลับมาถึงที่บ้าน และบังคับให้เธอเปลี่ยนเสื้อผ้านั่งทำแผลอยู่ในห้อง

พิมผกาเดินมา พร้อมกับพูดแทรกขึ้น หลังจากที่ยืนฟังพ่อกับแสนรักคุยกันอยู่นานแล้ว แสนรัก ป.ปราการ นักมวยหนุ่มรูปหล่อจอมเจ้าชู้ มีเมียไปทั่วและยังไม่เคยคิดจะจริงจังหรือลงเอ่ยกับใครเลยสักคน

ชานนท์ยิ่งอยากรู้เข้าไปใหญ่ “นางบำเรอ” เขมชาติแก้คำพูดของเพื่อน “เออๆๆ นั่นแหละ ใช้หนี้โดยการมานอนกับแกนี่เหรอ”

BAD CONCUBINE บำเรอ•รัก• จากเด็กที่เขาบังเอิญซื้อมาเพื่อสร้างภาพลักษณ์อันแสนจอมปลอมของตัวเอง สู่...นางบำเรอคนโปรด

เควิลชะงักเล็กน้อยกับคำว่านางบำเรอที่หญิงสาวจงใจเน้นย้ำ ความจริงเขาไม่เคยมองว่าเธอเป็นนางบำเรอสักนิดที่พูดไปในวันนั้นเพราะความโกรธ และอารมณ์หึงหวงเท่านั้น เขาหลับตาสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ ก่อนจะปรือตาขึ้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อน "ฉันไม่เคยคิดว่าเธอเป็นนางบำเรอ แต่ ที่พูดไปเพราะความโกรธล้วน ๆ"

ไฉต๋าตงเอ่ยวาจา รักนี้มีเพียงผู้เดียว รักนี้ตราบจนชั่วนิรันดร์ มอบให้แก่หญิงคนรัก เฟยเหม่ยหลิน จบบริบูรณ์ เรื่องต่อไป กองโจรร้อนรัก **'เฟยหลันฟาง' น้องสาวของนางคณิกาอันดับหนึ่งอย่างเฟยเหม่ยหลิน ถูกจอมโจรชั่วอย่าง 'หลี่เล่อคุน'ลักพาตัวไป แทนที่เขาจะเห็นใจกวา งน้อยผู้พลัดถิ่น กลับนัวเนียไม่ยั้งเสียจนนางแทบไม่ได้นอนจนได้

คีรยามีน้ำตานอง “ฉันเกลียดเธอ แต่ฉันก็อยากจะมีอะไรกับเธอ ฉันมอบตำแหน่งนางบำเรอให้เธอแล้ว เธอรู้เอาไว้นะ”

“ตอบสิวะ ทำเป็นรับไม่ได้ขนาดนั้นเลยเหรอแค่ให้ดูอะไรสนุกๆ แค่นี้ อย่าลืมนะว่าเธอเป็นแค่นางบำเรอของเล่นแก้เบื่อ ฉันมีสิทธิ์จะทำอะไรกับเธอก็ได้ แล้วอันที่จริงฉันก็ไม่จำเป็นต้องมาทำอะไรให้กับนางแพศยาอย่างเธอเสียด้วยซ้ำรู้เอาไว้เสียด้วย!" “…” “หรือพอเห็นฉันทำให้นิด� � หน่อยๆ ก็คิดว่าฉันจะกลับไปหลงรักผู้หญิงใจง่ายอย่างเธอนะเหรอ บอกไว้เลยว่าอย่าฝัน!”