นางมารหวนคืน... Novelas e Histórias

ส่วนฉัน ไม่ต้องการจะเข้าไปยุ่งกับเรื่องยุ่งเหยิงของพวกเขาอีก ฉันมองเขาที่ล้มอยู่บนพื้นแวบหนึ่ง น้ำเสียงราบเรียบ:"รถพยาบาลมาถึงแล้ว" เขานิ่งเงียบไปนาน ในที่สุดก็เอ่ยปากด้วยเสียงแหบแห้ง: "อาหนิง... เราสามารถกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ไหม?" ฉันได้ฟังแล้วก็หัวเราะเบา ๆ

บ่าวรับใช้จวนตระกูลโจววิ่งหน้าตั้งมาหาม่านเหม่ย “เกิดอะไรขึ้นงั้นรึ” “ใต้เท้าให้บ่าวรับใช้เรียกท่านกลับจวนขอรับ” “ข้ารู้แล้ว ขอบใจเจ้ามาก ท่านแม่ทัพ เช่นนั้นข้าขอตัวกลับจวนก่อนนะเจ้าคะ” นางหันไปบอกชายหนุ่ม ทว่าไม่ได้รับคำตอบใดกลับมา

คำนำ นิยายเรื่อง ตามดวงใจหวนคืน เป็นภาคต่อของ เล่ห์เสน่หาเพื่อนสาวแม่ และ หลงลีลารักลูกชายเพื่อน ซึ่งเขียนในมุมมองบุคคลที่หนึ่ง เรื่องราวความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นจากความใกล้ชิดสนิทสนมของคนสองคนที่อายุห่างกันสิบปี

ลังพาหมุน เขาหลับตาลงอีกครั้ง ภาพความทรงจำของร่างนี้พลันถาโถมเข้ามาเป็นฉาก ๆ มันไม่ใช่เรื่องราวของเขา แต่เป็นเรื่องราวของคนอื่น เมื่อใบหน้าของผู้หญิงที่ชื่อกุลชาลอยเข้ามาก่อนที่เขาจะสลบไป ทันใดนั้นสติเขาก็คืนกลับมา ลืมตาขึ้นอีกครั้งแล้วก้มลงสำรวจตรวจตราร่างกายตัวเอ งด้วยแววตาตื่นตระหนก

แม่ประไพเรียกลูกสาว ดวงพรหันกลับไปมองต้นเสียงอย่างรวดเร็ว “แม่จริง ๆ ด้วย” ดวงพรเดินเข้าไปหาแม่ประไพช้า ๆ มันคือความรู้สึกคิดถึงที่บอกไม่ถูก ตื้นตันใจที่ได้เห็นแม่ประไพอีกครั้ง

แฟนผมเป็นคนขี้หึงขี้หวงมาก ตลอดระยะเวลาเจ็ดปีที่คบกันมา ประโยคติดปากของซูหว่านหยินก็คือ： “แฟนฉันหล่อมากเลยนะรู้ไหม？ถ้ารู้แล้วมีคนจะเข้ามายุ่งล่ะก็เจอดีแน่” “ที่รักหล่อขนาดนี้ใครเห็นก็ต้องมีหวั่นไหวบ้างแหละ แค่เห็นคนอื่นจ้องที่รัก ฉันก็หึงแล้ว” เพราะแบบนี้ เธอเลยไม่เคยให้ผมไปทำความรู้จักกับวงสังคมของเธอเลย จนกระทั่งวันที่ผมใช้บัญชีสำรองเข้าไปดูหน้าโพสต์ของเธอ สามปี รวมทั้งหมดหกร้อยกว่าโพสต์ และทุกโพสต์นั่นล้วนเต็มไปด้วยช่วงเวลาที่เธอใช้ร่วมกับผู้ชายอีกคน ภาพของเธอกับเขาที่เดินเล่นที่พระราชวังโปตาลาด้วยกัน ขอพรบนยอดภูเขาหิมะด้วยกัน จูบกันอย่างดูดดื่มกลางถนนในกรุงซิดนีย์ โพสต์ล่าสุดบนหน้าโปรไฟล์ของเธอ ภาพประกอบเป็นภาพบรรยากาศริมทะเล เธอกำลังจูบกับผู้ชายคนนั้นท่ามกลางเสียงโห่แซวและเส

ข่าวใด เขายังรอนางอย่างมีความหวัง แม้จะเป็นเพียงความหวังริบหรี่ แล้วก็ถึงวันที่สวรรค์เมตตา ส่งนางกลับมาอยู่ตรงหน้าอีกครั้ง เขาเกลี้ยกล่อมนาง ยินดีพานางมาพักรักษาตัวที่นี้อย่างไม่สนใจว่านางจะเป็นมาอย่างไร ประจวบกับที่หลินยี่ห้าน-น้องชายคนเล็กของเขาเดินทางมาถึงพอดี และต ามมาด้วยหลินอวี้เจิน-หลานรักถูกลักพาตัว กัวจื่อหรานนำคนออกค้นหานางจนพากลับมาในสภาพที่...ที่ทำให้เขาทุกข์ทรมานใจ หากแลกกันได้เขาอยากรับความเจ็บปวดแทนนาง เขาเห็นนางตั้งแต่เกิดรักนางไม่ต่างจากลูกในไส้

‘ข้ากลับมาแล้ว แผ่นดินเกิดของข้า’ “สตรีผู้งดงามทั้งสองนาง ไยออกมาเที่ยวเล่น มิยู่เฝ้าเรือน”

[ตกลงพี่ดนย์จะกลับทันวันเกิดหนิงไหมคะ] “ก็ต้องทันสิ วันมะรืนพี่ก็กลับแล้วไง ตอนนี้พี่กำลังเคลียร์งานอยู่ไง” [เดือนที่แล้วก็บอกว่ากำลังเคลียร์ ป่านนี้ยังไม่เสร็จอีกหรือไง!] “ครั้งนี้เคลียร์จบแน่นอน เพราะอีกไม่กี่วันไอ้ธีก็มาดูแลที่นี่เองแล้ว”

56 หวนคืนรัก “ป้าดีใจนะค่ะ ที่หนูมีนากับคุณหนูตัวน้อยหวนกลับมาอีกครั้ง ป้าดีใจมากๆเลย” “หนูก็ดีใจค่ะ ที่ได้กลับมาวิรากุลอีกครั้ง ได้กลับมาหาทุกๆคน”