บอดี้การ์ดเทพนักพรต Novels & Stories

ไมเคิลผายมือแนะนำอย่างเป็นทางการ "บอดี้การ์ดมือหนึ่งของลุงเอง ลุงดึงตัวมาเพื่อช่วยดูแลความปลอดภัยและเป็นผู้ช่วยหนูป่านในการกอบกู้ฟาร์มโดยเฉพาะ... หมอนี่เก่งทั้งการตลาด การวางแผน แล้วก็ฝีมือต่อสู้ระดับพระกาฬเลยนะ" "บอดี้การ์ด?" ปอป่านทวนคำ เลิกคิ้วมองแผ่นหลังกว้างที่กำลังย กกระเป๋าเดินทางใบหนักอึ้งของเธอโยนใส่ท้ายรถอย่างง่ายดายราวกับมันเป็นแค่ปุยนุ่น คนบ้าอะไรหน้าตาหล่อเหลาเกินกว่าจะเป็นแค่บอดี้การ์ด แถมท่าทางเย่อหยิ่งจองหองนั่นอีก ไม่เห็นจะดูเหมือนลูกจ้างสักนิด

คิมหันต์ชันข้อศอก ผงกศีรษะเหลียวกลับมามองทางด้านหลัง แล้วฉวยจังหวะแกล้งบอดี้การ์ดด้วยการเอื้อมมือไปกระตุกชายผ้าเช็ดตัวจนหลุดลงมากองอยู่ที่เท้าของโลแกน “โอ้แม่เจ้า... ” คิมหันต์อุทานกับความอลังการที่เห็น โลแกนไม่ใช่บอดี้การ์ดธรรมดาๆ เพราะว่าเขาคือ ‘บอดี้การ์ดปืนโต’ และโตมา กเสียด้วยสิ

“บอดี้การ์ดของคุณหนูคงไร้ประสิทธิภาพ ขนาดคุณหนูออกมาข้างนอกแบบนี้ยังตามมาไม่เจอ” “แล้วนายล่ะ จะมีประสิทธิภาพหรือเปล่าถ้ามาเป็นบอดี้การ์ดของฉัน” ชัชญายืนขึ้นประจันหน้ากับอธิป เขาสูงมากจนเธอต้องแหงนคอตั้ง มือกรีดกรายไปตามอกเสื้อเชิ้ตสีเข้มของเขาเบาๆ อย่างยั่วเย้า สายตานั้นร้อนแรงจนอธิปสัมผัสได้ “ถ้าคุณหนูจะกรุณาผมกับเพื่อน ผมก็ไม่ขัด”

โดนตบแค่นั้น ผู้ชายอย่างเขาถึงกับจับไข้เลยเหรอ พ่อตบแรงก็จริง แต่เขาเป็นถึงบอดี้การ์ดเลยนะ ไม่น่าจะอ่อนแอขนาดนั้น แล้วอีกอย่าง ...ถ้านายนี่ไม่สบาย ทำไมตัวถึงไม่ร้อน ถ้าเพลียๆอย่างที่บอกจริง อย่างน้อยตัวก็น่าจะรุมๆสักหน่อย แต่นี่...ปกติ!?

บอดี้การ์ดร่างยักษ์ที่มีมัดกล้ามเนื้อเป็นลอนสวยจากการฝึกหนักถึงกับหน้าเหวอ “ท่าแมวท่าวัวเนี่ยนะพิม พี่เป็นบอดี้การ์ดนะพิม ไม่ได้เข้าคลาสโยคะคุณแม่หลังคลอด”

“อื้อออ ท่านนักพรต เจ้าเพียงเสพสังวาสกับข้า มิต้องพูดมาก ทิ่มข้ามาเลย” นักพรตชายยืดกายขึ้นเมื่อได้ยิน สะบัดผ้าสีเทาออกจนเปลือยเช่นกัน รูปร่างกำยำผิดไปจากนักพรตท่านอื่น ขยับมือรูดลำสะบัดหัวถอกหน้าทางเข้า “เร็ว เสียบข้าให้เสร็จเรื่อง!”

ไคล์เอ่ยห้าม “นายน้อยครับ” บอดี้การ์ดมีท่าทีลำบากใจ “เซียวหม่า” ไคล์เรียกบอดี้การ์ดของตัวเองโดยที่ไม่หันกลับไปมอง

“…บาส” “พี่บาสน่ะเหรอ เป็นบอดี้การ์ดเพลง เหลือเชื่อ” หญิงสาวตกใจกับเรื่องที่ได้รู้ ลืมตาโพลงขึ้น ขยับตัวตะแคงหันมาหาร่างสูงที่กอดเอวเธออยู่ “บาสเป็นคนของฉัน มาเป็นบาร์เทนเดอร์เพราะชอบเฉยๆ”

ฉันไม่รู้จะโกรธเขาลงยังไง แถมตอนนี้ยังแอบมองความเย็นชาและมึนซึนของเขาเป็นเรื่องที่น่ารักไปแล้ว "ปฏิญาณ" พอเสียงบอดี้การ์ดคนหนึ่งพูดขึ้นมา ว่าที่บอดี้การ์ดฉันทั้งหกคนก็ทาบมือขวาที่อกซ้าย และก้มคำนับค้าง

เกรทพูด "ครับ" เจ๋งตอบแล้วรับของมาถือไว้ "อย่าว่าอย่างงั้นอย่างงี้เลยนะครับแต่คุณน่ะต้องไปเรียนรู้เพิ่มอีกหน่อยนะเพราะว่าทั้งสีหน้าแววตาและท่าทางของคุณมันอ่านออกง่ายเกินไปแบบนี้จะไม่ดีกับเทียนเอา...เป็นบอดี้การ์ดประจำตัวก็ควรจะเก่งให้มากกว่านี้หน่อย" เกรทพูดส่งก็ส่งรอยยิ้มแสนสด