บอดี้การ์ดเทพนักพรต Novels & Stories

​"อึก... นายมันปีศาจ..." ​"ผมเป็นบอดี้การ์ดของคุณไงครับคุณหนู... บอดี้การ์ดที่จะคอยดูแลความต้องการของคุณไปทุกคืน"

“..อื้ม” “ไปแล้วนะคะ” ดิสนีย์โบกมือลา น้ำอุ่นสวัสดีพรรัมภาปิดท้าย ก่อนจะหันกลับมาก็เห็นว่าตัวเองไม่ได้อยู่ตรงนี้เพียงลำพัง ชายร่างสูงที่เป็นบอดี้การ์ดก็ยืนอยู่ข้างๆ เขาไม่ได้กระทำท่าทีเหมือนพวกบอดี้การ์ดในชุดสูท อาจจะเพราะ ความเนียนละมั้ง “เอ่อ ฉันน้ำอุ่นนะคะ”

ซางเหมียนเลิกคิ้วมองนักพรตหัวจรดเท้า แล้วหันไปถามแม่สามี "ท่านแม่เจ้าคะ ท่านพาตัวตลกจากโรงงิ้วไหนมาแสดงหรือเจ้าคะ แต่งตัวรุ่มร่าม หนวดเคราก็รุงรัง ดูสกปรกพิลึก" "บังอาจ!" นักพรตหวังโกรธจนหน้าแดง "ข้าคือนักพรตหวัง ผู้หยั่งรู้ฟ้าดิน เจ้าปีศาจจิ้งจอก อย่ามาทำปากดี วัน นี้ข้าจะใช้วิชาอาคมเปิดเผยร่างที่แท้จริงของเจ้า"

แต่คำพูดที่ตอบกลับมาทำให้ฉันชะงักไปเล็กน้อย จังหวะที่เงยหน้ามองคนพูดเจอสายตานิ่งเรียบมองลงมา สมองก็เริ่มจะแปลความหมายของคำพูดนั้นในขณะเดียวกัน ใครว่าทำในฐานะบอดี้การ์ด = ไม่ได้ทำในฐานะบอดี้การ์ด แล้วเขาปกป้องฉันในฐานะอะไร? “ยัยโง่”

ประตูก็เคลื่อนออก แต่เคลื่อนออกมาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น และปรากฎร่างสูงของบอดี้การ์ดใส่สูทสีดำราว ๆ สามคน “สวัสดีค่ะ ฉันชื่อโบนัสที่มากับคุณแทนทิวเมื่อสามอาทิตย์ก่อน ฉันอยากมาขอพบเขาค่ะ” บอดี้การ์ดมองหน้าฉันและทำท่านึกคิด

น้ำเสียงของแทโอสั่นเครือผมจึงต้องหลูบหัวน้อยๆนั่นเพื่อเป็นการปลอบ แทโอสั่นขนาดนี้มันใช่บอดี้การ์ดจริงๆเหรอ? "ส่งตัวคุณหนูมาให้ผมเถอะครับ"เสียงบอดี้การ์ดคนหนึ่งเอ่ยขึ้นพร้อมกับส่งมือมา ผมส่ายหน้าทันควัน ไม่ยอม! และ ไม่ให้!

"บัดซบ!!! อย่าบอกนะว่า!!!" "หายโง่แล้วหรือฝ่าบาท? กว่าจะหายโง่ก็ทำชั่วมาไม่น้อยเสียแล้ว นักพรตชราน่ะเป็นคนของต้าไห่ เดิมทีเป็นข้ารับใช้อยู่ในวัง คอยทำพิธีบูชาปีศาจมังกรซึ่งเป็นพิธีกรรมของต้าไห่ที่นับถือปีศาจมังกรมาหลายปีแล้ว แต่เพราะดื่มสุรามากไปจึงสติเลอะเลือน ทำพิ ธีบูชาเทพล้มเหลวอยู่หลายครา ข้าก็เห็นว่ามันน่าสนใจดี จึงส่งนักพรตชรามาเล่นกับพระองค์เสียหน่อย ฮ่า ๆ ๆ ๆ !!!"

“คิดว่าถ้ายังไม่เลิกสงสัย อาจจะเป็นตัวมึงเองได้กลับไปบ้านเก่านะชา” บอดี้การ์ดถูกเรียกว่าชาทำหน้าตกใจ น้ำเสียงรวมทั้งสีหน้าของชัชคล้ายกับผู้เป็นนายไม่ผิดเพี้ยน ‘อยู่ด้วยกันจนแทบจะคล้ายกันไปหมดแล้ว’

ตินภพถามขึ้นพร้อมกับมองสำรวจอีกคนไปด้วย เพราะตอนนี้ดูเหมือนว่าคนที่พึ่งถามว่าเขาเป็นอะไรไหมกำลังนั่งขมวดคิ้วแน่นอยู่ “ไม่เป็นไรมากหรอกครับแค่ถากๆ” เอสตอบผู้เป็นนายแล้วตั้งใจขับรถมุ่งหน้ากลับคฤหาสน์ให้เร็วที่สุด การจะผ่านเข้ามาเป็นบอดี้การ์ดของตินภพได้นั้นทุกคนล้วนเคย ผ่านประสบการณ์เสี่ยงตายมาแล้วแผลแค่นี้แทบจะทำอะไรเขาไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

คำสอนมากมายของนักพรต แม่เฒ่าอาวุโสล้วนเป็นสัจธรรมทั้งหมด แต่ก็แสนจะน่าเบื่อหน่ายนัก หากให้เล่าไปอีกสักเดือนหนึ่ง คงจะยังไม่จบลงง่ายดาย นักพรตในอาภรณ์สีเหลืองส้มคาดด้วยแถบผ้าสีดำไม่ออกความเห็นใด ๆ อีก ท่านลุกขึ้นจากตั่งนั่ง แล้วขอตัวออกไปสูดอากาศบริสุทธิ ์ ปล่อยเป็นปัญหาของเทพเซียนทั้งหลายและราชาแห่งสวรรค์ไปเสีย