ปีศาจ

ปีศาจเช่นข้าเลือกบุรุษมีเกณฑ์สามข้อ... หล่อเหลา ลีลาดี ไม่มีเมีย

ลีแอนน์โตมากับเลือดและศพ อาชีพของเธอไม่ใช่นักบุญ...แต่เป็นนักล่าแวมไพร์ ฆ่าได้ทุกตัวที่ขวางหน้า ไม่เคยลังเล ไม่เคยถามว่ามันรู้สึกยังไง จนกระทั่งวันนึง เธอดันต้องจับมือกับแวมไพร์ที่เคยเป็นเจ้าชายของพวกมัน เพื่อหยุดแผนฆ่าล้างมนุษย์ทั้งเมือง

ในคราวนั้น "เฟยเทียน" เพียงต้องการพลัง เพื่อครอบครองอำนาจ จึงเรียกปีศาจมังกรเพลิงและแลกเปลี่ยนบางสิ่งเพื่อให้ได้ชัยชนะในสงคราม ทรายย้อมโลหิต ทว่าปีศาจมังกรเพลิงตนนั้นใช้แขนซ้ายของเขาเป็นที่หลบซ่อนการตามล่าจากเทพมังกรดิน จึงปรากฏรอยสักสีเพลิงรูปมังกรที่ท่อนแขนซ้าย ทว่าการสู้รบแบบโหดเหี้ยมทำเขาถูดขับออกจากตำแหน่งรัชทายาทซึ่งเขามิใส่ใจ เป็นลูกที่พ่อไม่รัก ซ้ำกำจัดไม่ได้ ต้องเก็บเขาไว้เป็นเสี้ยนหนามตำหัวใจเช่นนี้ เฟยเทียนกลับรู้สึกสุขสำราญใจดี "ว่านหนิงเหมย" ในวัยสิบแปด ไม่มีวี่แววว่าจะมีใครกล้ามาสู่ขอนางไปเป็นภรรยา ไม่ใช่เพราะฐานะที่เป็นลูกอนุของเสนาบดีว่านเท่านั้น แต่เพราะรอยแผลเป็นที่แก้มขวาของนางอีกด้วย เมื่อครั้งที่นางอายุเพียงสิบสอง การพบกันครั้งแรกระหว่างนางกับองค์ชายเฟยเทียน อุบัติเหตุครั้งนั้นทำให้ผู้อื่นเข้าใจเขาผิดคิดว่าเขาใช้กรงเล็บมังกรกรีดใบหน้านางจนเสียโฉม แม้นางจะบอกทุกคนว่าไม่ใช่ความผิดของเขาก็ไม่มีใครเชื่อนาง แต่เพราะแผลเป็นนี้ทำให้นางรอดพ้นการถูกบังคับให้แต่งงานได้ ขอเพียงใช้ชีวิตเรียบง่าย แม้ต้องอยู่เพียงลำพังนางก็ยินดี

ผู้หนึ่งรักแล้ว ทุ่มใจรักมั่น รักอยู่เช่นนั้นไร้เหตุผล.. ผู้หนึ่งเกลียดแล้ว ไม่คิดเปลี่ยนใจ ไม่มีเหตุผลใดมาหักล้างเช่นกัน..

"หลี่หยางเฉิงองค์ชายแคว้นต้าหยาง ผู้เปี่ยมด้วยคุณธรรม ถูกวางไว้เป็นไท่จื่อในอนาคตอันใกล้ ชคชะตาเล่นตลก มารดาถูกใส่ความฐานคิดกบฏจนถูกประหาร สิบสองปีแห่งการลวงโลก แฝงกายเป็นเพียงคนไร้ชื่อ รอวันทวงแค้น

แม้นถูกคำสาปให้เป็นสตรีแสนร่าน แต่ดวงวิญญาณมอบแด่ท้าวยมบาล แม้นจักร่านก็แค่กายที่ร้าวราน กมลมาลย์รักมั่นเจ้าอเวจีนานชั่วกัลป์

📌เมื่อความสัมพันธ์ของเธอและเขาเปลี่ยนเพียงชั่วข้ามคืน..เธอจะทำยังไงให้ทุกอย่างมันเป็นเพียงแค่ความลับตลอดไป! 🎯“อยากให้ฉันย้ำอีกครั้งใช่ไหม?..เธอถึงจะได้จำใส่สมองเอาไว้..ว่าอย่าคิดที่จะปฏิเสธ..!!!”

เป็นเรื่องราวของ แคโรไลน์ เด็กสาวธรรมดาคนหนึ่ง ที่เติบโตขึ้นในครอบครัวที่มีธุรกิจร้านอาหารที่สืบทอดกันมาตั้งแต่บรรพบุรุษ ที่ในเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ใจกลางชนบท ซึ่งร้านอาหารเก่าแก่แห่งนั้นมีชื่อว่า "The Rusty Spoon" เธอจึงรอวันที่จะได้เป็นเชฟหลักของร้าน แต่แล้ววันหนึ่งความฝันนั้นกลับสะดุดเมื่อเธอได้รู้ว่า ธุรกิจครอบครัวกำลังย่ำแย่ เธอจึงต้องหาทางทำอะไรสักอย่างเพื่อช่วยเหลือครอบครัว และธุรกิจที่เคยรุ่งเรืองในอดีต แต่แล้วความบังเอิญเริ่มต้นจากแมวดำปริศนาที่พาเธอข้ามเวลาไปถึงหมู่บ้านแม่มด ในยุคสงครามดอกกุหลาบของราชวงค์อังกฤษ ศตวรรษที่ 14!!! ถึงเวลาผจญภัยของสาวน้อยผู้มีความฝันกันแล้ว เธอจะพบกับอะไรบ้าง แล้วจะหาทางช่วยวิกฤตที่บ้านได้หรือไม่ มาติดตามและเอาใจช่วยแคโรไลน์กันค่ะ ซึ่งในนิยายแฟนตาซีเรื่องนี้แม้จะมีการกล่าวถึงบุคคลและเหตุการณ์ในยุคสงครามดอกกุหลาบของราชวงค์อังกฤษ ศตวรรษที่ 14 และได้มีการสร้างตัวละคร และสถานที่ ขึ้นมาเพื่อความบันเทิง โดยไม่มีเจตนาพาดพิงหรือบิดเบือนเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ของยุคยุโรปกลางแต่อย่างใด ขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่เข้ามาอ่านนิยายแฟนตาซีเรื่องแรกของไรต์ มาณ ที่นี่.

แวมไพร์หนุ่มส่งเสียงครางในลำคออย่างแสดงถึงความพึงพอใจในขณะที่คมเขี้ยวอันแหลมคมเองก็กำลังไล่ขบกัดตั้งแต่ปลายขาของเหยื่อคนสวยไปยังขาอ่อนด้านในด้วยความหลงใหล และรสชาติของเลือดอันหอมหวานที่แตะสัมผัสอยู่ที่ปลายลิ้น หากแต่ว่ายังไม่ทันที่เขานั้นจะทันได้ทำอะไรไปมากกว่านี้ เรียวขาสวยของมนุษย์ ( เมีย ) ขี้วีนก็ได้จัดการยกขึ้นมายันที่แผงอกแกร่งของเขา พลางออกแรงถีบไปด้วยจนร่างของเขานั้นได้ลอยไปกระแทกเข้ากับหัวเตียง แล้วจัดการเอ่ยออกมาไปด้วยอย่างหงุดหงิดเต็มทน "บอกมาเดี๋ยวนี้เลยนะว่าสรุปแล้วเป็นแวมไพร์หรือว่าเป็นปลิงกันแน่!! ดูดไปทั้งตัวแบบนี้...เอาให้ตายคาอกไปเลยมั๊ย!! ห๊ะ!!" "ไม่เอาแล้วค่ะเมีย เดี๋ยวลงไปซื้อชานมไข่มุกด้านล่างคอนโดให้นะคะ ไม่หงุดหงิดแล้วนะคะ"

“พ...พอได้แล้ว...อึก...ท...ท่านกำลังข่มขืนเราอยู่นะ” “ข่มขืนแล้วมันยังไง!” ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! “โอ๊ย!อ๊ะๆๆๆ ถึงเราจะเป็นภรรยาของท่าน อึก ท่านก็ไม่มีสิทธิ์ทำกับเราแบบนี้” “มีสิทธิ์หรือไม่มีสิทธิ์พี่เป็นคนตัดสิน!”