Novel & Cerita ผู้มีอำนาจ

“เพียงแค่มีอำนาจมีอิทธิพลก็จะถือว่ามีความผิดทันที ถือเป็นพวกที่กระทำแต่เรื่องชั่วร้าย” “ยกตัวอย่างเช่นบิดาของข้า ตอนนี้ใต้เท้าฉีไม่มีหลักฐานอะไรทั้งนั้นแต่กลับปรักปรำบิดาของข้าว่าจัดฉากทำร้ายผู้อื่น”

คนเหล่านี้ล้วนเป็นผู้มีอิทธิพลในประเทศ อย่างไรก็ตาม คนที่มีอำนาจย่อมมีลำดับชั้นกับลงไป คนที่มีอำนาจจึงมาเป็นอันดับแรกขณะที่คนที่มีเงินมาเป็นอันดับสอง ในขณะเดียวกัน ชายเหล่านี้ล้วนล้วนอยู่ในประเภทแรก ข้อมูลส่วนตัวของพวกเขาไม่ใช่ว่าจะค้นหาจากเว็บไป่ตู้แล้วจะเจอง่าย ๆ

เขาเอ่ยบอกหน้านิ่งเฉย ทำให้ดิรัสยาตาโต นี่เป็นอีกเรื่องที่เขามีอิทธิพลเหนือหล่อน ใครมีอำนาจเงินตราอยู่ในมือ ถือเป็นผู้มีอำนาจสูงสุด บิดามารดาให้เงินใช้ แต่ไม่ให้บัตรเครดิต บัตรเครดิตนั้นสำหรับคนที่มีความสามารถในการจ่ายหนี้คืนเท่านั้น ซึ่งดิรัสยาเสียเครดิตไปเรียบร้อย

"แค่มีเงิน มีอำนาจให้เขามันก็มากพอแล้วไม่จำเป็นต้องมีความรัก" "ไม่ใช่ทุกคนจะคิดแบบคุณ อำนาจและเงินทองไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต อย่าทำให้เด็กที่เกิดมาต้องมีปมแบบคุณซิ"

ใต้หล้านี้มีเพียงผู้มีอำนาจเท่านั้นที่สามารถครอบครอง ได้ข้าวของ ได้ทุกสิ่งทุกอย่างต้องตามประสงค์ ความเชื่อของนางมิได้ผิด ความเชื่อของมารดาก็ไม่ผิด ท้ายที่สุดนางก็เข้าใจ...

อย่าลืมว่าอาวุธของทหารในตอนนี้มีแต่ใช้แล้วหมดไป ไม่เหมือนพลังวิเศษที่แต่ละคนมีในครอบครองที่ยิ่งใช้ก็ยิ่งเก่ง ดังนั้นโลกของเราในตอนนี้คนที่มีอำนาจตัวจริงคือคนที่มีพลังไม่ใช่อาวุธ "ไม่ต้องกังวลเรื่องคนคัดค้านเลยครับ เอาเป็นว่าถ้าไม่ใช่คุณดูแลที่นี่ ผมและสามีก็จะไม่ให้คว ามช่วยเหลือเหมือนกัน จะถือว่าคุณเป็นคนของพวกเราก็ได้ถ้ามันทำอะไรง่ายขึ้น อีกอย่างคือผมไม่ไว้ใจให้พวกบ้าอำนาจมาอยู่ใกล้บ้านของผมอีก เพราะฉะนั้นคุณคือตัวเลือกที่ดีที่สุดในตอนนี้"

ในโลกของธุรกิจ ทุกคนเชื่อว่า… คนที่มีอำนาจที่สุด คือคนที่ถือเงินมากที่สุด แต่ในโลกของฉิน อำนาจไม่ได้วัดจากตัวเลขบนเอกสาร

มันคือคำสั่งที่เด็ดขาดที่สุด มันคือการตอกย้ำว่าตรีวิทย์ไม่มีสิทธิ์ใด ๆ ทั้งสิ้น ไม่มีสิทธิ์ที่จะตามไป ไม่มีสิทธิ์ที่จะแก้ไข และไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะขอโทษ

“เจ้าอาจจะพูดถูกว่าข้าไม่อาจเลือกชายาแทนเขาได้ แต่หากไม่มีเจ้าอยู่ตรงนี้เขาก็จะไม่มีวันเลือกเจ้าได้เช่นกัน!” ถ้อยคำดังกล่าวบาดลึกถึงข้างในคนฟังและรู้ซึ้งถึงความหมายนี้ดี นี่เป็นความจริงที่ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าคนมีอำนาจย่อมเหนือกว่าสตรีไร้อำนาจใดเช่นนาง ทว่าสิ่งที่ต่างออก ไปจากเดิมแล้วนั้นก็คือหยางไทเฮามีอำนาจก็จริงแต่ก็ยังต้องจัดการนางอย่างหลบสายตาคนที่มีอำนาจมากกว่าอย่างหลี่เหรินชวน

ระบบพยักหน้า "เจ้าค่ะ ตอนนี้คนที่ถืออำนาจจริงๆ คือ....ลี่เหวินหาน"ภาพของลี่เหวินหานค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนหน้าต่าง โหลวหรานมองภาพนั้น ก่อนถอนหายใจเบาๆ