กู้หยวนหยวน เด็กหญิงผู้เป็นขวัญใจมากหลายของทั้งครอบครัว 소설 & 이야기

ฮูหยินเถาฮวามารดาของหานสวี่กล่าวอย่างปลอบโยน นางเดินไปกุมมือลูกสะใภ้ที่หน้าตาหมองเศร้าด้วยความสงสาร บุตรชายนางช่างตาบอดยิ่งนัก เสิ่นชิงเยียนทั้งเรียบร้อยและอ่อนหวาน เป็นสตรีที่ดีงามไม่ด้อยไปกว่าสตรีจวนอื่นๆเลยแม้แต่น้อย ครอบครัวนางถึงแม้จะเป็นพ่อค้า ทว่าก็เป็นพ่อค้าที่ร

“พี่จางหย่ง ตอนนี้ท่านไม่ใช่ขอทานแล้ว ในเมื่ออยู่ร่วมบ้านอาศัยร่วมชายคาท่านก็นับเป็นคนในครอบครัวของข้า พวกเราตระกูลกู้จะปกป้องท่านเอง” ได้ยินคำพูดของกู้เหยียน ในใจของจางหย่งก็พลันรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาด ไม่คิดว่าคำสั้นๆ อย่าง ครอบครัว คำนี้จะมีน้ำหนักในใจคนได้ถึงเ พียงนี้

จ้าวซูหลินหยิบเอากล่องวิเศษของนางออกมาก่อนจะคุกเข่าลงข้างๆเด็กสาวผู้นั้น “นางเป็นคนเดียวที่หาเลี้ยงครอบครัว หากขาดนางไปข้ากับท่านยายจะทำเช่นไร” “เจ้าอย่าคิดมากสิ ข้าอยู่ที่นี่แล้วย่อมมีหนทางรักษา”

นางนึกถึงมารดาตอนอยู่ในตระกูลหยางที่มอบแต่ความอบอุ่นให้มาตลอดก็อดปวดร้าวใจไม่ได้ น้ำใส ๆ คลอเต็มหน่วยรื้นขึ้นมานางจึงพยายามสะกดกลั้นเอาไว้ กระพริบตาสองสามครั้งอย่างอดทน หลี่จือหลินมองดูบุตรสาวคนเดียวที่เกิดจากสตรีที่เขารักมากที่สุด ชื่อเสียงร้ายกาจที่เด็กคนนี้ได้ร

หยุนหัวถามหลังพอจับทางได้ “ใช่ครับ” สำหรับสาวน้อยสาวใหญ่ภายในครอบครัวกู้ตอนนี้พวกเธอก็กำลังยุ่งอยู่กับการล้างเครื่องในเช่นเดียวกับเด็กหนุ่มทั้งหลาย สำหรับเด็กหญิงหนึ่งเดียวของครอบครัวนั้นในขณะนี้กำลังนั่งย่างหมูให้กับบรรดามือสังหารของวันนี้

ฮ่องเต้ที่ประทับอยู่กล่าวขึ้นกับนางด้วยน้ำเสียงเอื้ออาทร และเอ็นดูนางเป็นพิเศษ เพราะเด็กสาวตรงหน้าคือภรรยาของหลานชายคนโปรดของพระองค์ และนางยังเป็นเจ้าของนามพู่กันผู้โด่งดังคนนั้นอีกด้วย กู้หนิงเหอลุกขึ้นยืน ก่อนจะมองเหล่าคนอื่นๆ ที่เดินทางมาพร้อมพระองค์อีกด ้วย

เสียงของเหล่าแม่บ้านและเหล่าลูกมือพูดอวยเด็กสาวกับคุณผู้หญิงของบ้านซะยกใหญ่ เพราะทุกคนต่างก็ชื่นชมและชอบในตัวของเพลงขวัญกันทั้งหมด นานๆคุณหนูคนเล็กจะพาผู้หญิงเข้าบ้านหน่ำซ้ำยังเป็นผู้หญิงที่ถูกใจทุกคนมากเหลือเกิน มันจึงทำให้ทุกๆคนรู้สึกรักและชอบเพลงขวัญไม่น ้อย และนั่นก็ทำให้คนตัวเล็กถึงกับเขินอายหน้าแดงเพราะเธอไม่เคยพบพานและพบเจอกับอะไรแบบนี้มาก่อน ครอบครัวที่แสนจะอบอุ่นครอบครัวที่มีแต่รอยยิ้ม

เสนาบดีหานพร้อมกับดึงมือ ฮูหยินของตนไปกอบกุมไว้ “แต่อย่างไรข้าก็อยากไป บุตรชายของพวกเราผ่านคราวเคราะห์มาได้อย่างปาฏิหาริย์ นี่ไม่ควรต้องไปรีบขอบคุณหรือ” นางอยากจะเห็นสองพี่น้องนั่นมาก ว่าเป็นเช่นไร ฟังจากบุตรสาวเล่า โดยเฉพาะเด็กสาวนามว่าฉินกุ้ยหยวนผู้นั้น ที่ดูเป็น คนดีทั้งยังมีความสามารถ นางอยากจะไปขอบคุณด้วยตนเอง

หนูน้อยเล่าถึงเด็กหญิงหน้าตาน่ารักซึ่งเป็นลูกสาวเจ้าของสวนยางแปลงติดกันกับของครอบครัวเพียงขวัญ และทั้งคู่ก็รู้จักเล่นสนุกด้วยกันมาตั้งแต่เล็กๆ กชมนยิ้มขำกับความแก่แดดแก่ลมของเด็กๆ สมัยนี้ ยกมือขึ้นขยี้ผมนุ่มบนศีรษะเล็กอย่างเอ็นดู นี่สงสัยโดนน้าขวัญเสี้ ยมสอนมาแน่ๆ

ฮูหยินสกุลชุยมีทั้งบุตรชายบุตรสาวที่รักดังแก้วตาดวงใจ เมื่อเห็นชะตากรรมอันน่าเศร้าของเด็กน้อยในวัยใกล้เคียงกันจึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสะท้านสะเทือนใจ นางไม่รู้ตัวว่าความเมตตานี้ได้ช่วยชีวิตเด็กน้อยผู้หนึ่งไม่ให้ต้องตกระกำลำบากเผชิญภัยอันตรายที่หนักหน่วงภายนอกจวน ทั้ง ยังเป็นพระคุณที่เด็กน้อยผู้นี้รำลึกถึงต่อไปอีกนานเท่านาน