ผู้มีอำนาจ Novels & Stories

"ก่อนอื่นก็ทำให้ร่างกายน้อย ๆ นี้แข็งแรงก่อนดีไหม แล้วค่อยเริ่มวางแผนอนาคตกัน รับรองว่าพี่ไม่พาน้องสาวสุดที่รัก อยู่ที่นี่จนตายหรอกน่า! คิดซะว่านี่คือการฝึกอีกรูปแบบหนึ่งก็แล้วกัน" “ทำมาเป็นพูดดี ที่นี่ไม่มีคำว่ากฎหมายอยู่เหนือคนผิด แต่ผู้มีอำนาจเท่านั้นคือผู้ถูกต้อง” “ก็แค ่สร้างอำนาจ” เฉินหมิงพูดยิ้ม ๆ

ดูยิ่งใหญ่’ ‘ตราประทับในมือตอนนี้เปรียบได้กับอำนาจทั้งหมดที่ท่านพ่อครอบครองและเข้าถึงได้ มันมากกว่าแค่ไฟแช็ค ฟาราเดีย’ สิทธิ์โดยชอบธรรม...อำนาจทั้งหมดที่เข้าถึงได้เหรอ... ฟาเดียเอื้อมมือไปหยิบไฟแช็คของท่านผู้นำแล้วจ้องมันอย่างสับสน พร้อมกับหาความชัดเจนให้ตัวเองบางอย่าง

โดยเฉพาะยามที่เจ้าบ่าวข้างกายพานางเดินผ่านผู้คนเหล่านั้น ความยำเกรงพินอบพิเทาของเหล่าผู้คนยังแผ่ซ่านออกมาอย่างไร้ขีดจำกัด เจ้าบ่าวหรือก็ตัวโตสูงใหญ่ กำจายกลิ่นอายอันน่าครั่นคร้ามกดทับผู้คนอย่างประหลาด เป็นอำนาจแห่งพลังการกดดันที่มองไม่เห็นแต่สัมผัสได้ชัดเจนว่ามีอย่างมหาศา ล

เสียงในใจที่เชื่อมั่นในเหตุผลของตนเองนั้น ทำให้เจียงหวนถึงกับพูดไม่ออก ใช่แล้ว คนที่อยู่ตรงหน้านี้คือโอรสสวรรค์ผู้มีอำนาจสูงสุด คำพูดของเขาก็คือตัวบทกฎหมาย ก็ได้ ท่านเก่ง

“พวกเจ้าอย่าพึ่งตื่นตระหนกนักเลย พวกเจ้าได้ชื่อว่าเป็นคนของข้าแล้ว คนอื่นไม่มีสิทธิ์ในตัวพวกเจ้าหรอก ทำใจให้สบาย รอฟังคำสั่งของข้าอีกทีก็แล้วกัน” “ขอบพระทัยเพคะองค์ชาย” นางในทั้งสองหมอบกรานกับพื้น ใจชื้นขึ้นมาบ้างแต่ก็ยังไม่โล่งใจเสียทีเดียว เพราะคนที่ขู่พวกนางเป็นถ ึงฮองเฮา สตรีผู้กุมอำนาจสูงสุดเหนือคนนับหมื่น “พวกเจ้ากลับไปได้แล้ว”

“ก็โด่งดังยังไงล่ะ เป็นที่รู้จักของคนทั่วไป” “ฮ่องเต้ทรงมีพระราชอำนาจล้นเหลืออยู่แล้วเพคะฝ่าบาท” “หากเป็นเช่นนั้นใยเจ้าจึงบอกว่ามีผู้ปองร้ายข้าล่ะ หากพระองค์มีอำนาจล้นเหลือจริงๆ ก็ต้องปกป้องพระมเหสีของพระองค์ได้มิใช่รึ”

“นี่คือคำสั่ง ฉันเป็นเจ้านาย” “ค่ะ!” จะบอกว่าอย่าใช้อำนาจก็ไม่ได้ เพราะเขาเป็นเจ้านายจะใช้อำนาจของคนเป็นเจ้านายมันก็ไม่แปลก ถึงมันจะไม่ถูกใจเธอมากเท่าไหร่แต่ก็ขัดไม่ได้หรอก เขาเป็นเจ้านายนี่นา

เจ้าของเงินไม่ต่างอะไรจากเจ้าของอำนาจ การมีอำนาจมาในมือนอกจากจะใช้มันให้เป็นประโยชน์กับตัวเอง ก็ต้องใช้มันด้วยความระมัดระวัง “ฉันเป็นเจ้าหนี้ ไม่ใช่ว่าจะกดขี่ข่มเหงเอ็งได้ รู้ไหมว่าการที่เอ็งคิดแบบนั้นมันคือการดูถูกฉัน” “ฉันขอโท- “อยากได้เสื้อในห้างด้วยก็ไม่บอก”

หญิงสาวส่ายหน้า ไม่เข้าใจว่าเขาพูดถึงอะไร ถังไห่เฉิงก้มหน้า ปลายนิ้วเชยคางมนให้ช้อนตามองตน “เจ้าไม่รู้หรือไรว่าคนที่กำลังนอนคุยด้วยมีอำนาจล้นฟ้า เจ้าสามารถใช้อำนาจจากข้าได้เต็มที่”

“ข้าจำได้ว่า...ท่านย่าเคยพูด อืม!! อะไรนะฟู่อิง” “ท่านย่าเคยบอกว่าผู้มีเงิน ย่อมเป็นผู้ที่มีอำนาจ ฉะนั้นตอนนี้ข้ากับพี่ใหญ่ คือผู้มีเงิน ย่อมเป็นผู้มีอำนาจเจ้าค่ะ” เหล่ยฟู่อิงตอบด้วยน้ำเสียงพาซื่อ