Novel & Cerita พลอยแก้ว

ลูกจ้างคนอื่นรีบเดินเข้ามาอย่างแทบรอไม่ไหว “คุณหนูสาม เมื่อวานทางร้านมีพลอยไพลินที่ขุดมาจากแคว้นเป่ยหนิงเข้าหนึ่งเม็ด…” “คุณหนูสาม ท่านลองดูนี้…” “สายสร้อยไข่มุกทะเลใต้เส้นนี้เหมาะกับท่านมาก…”

ผายมือไปยังแก้วแรกที่เป็นสีน้ำตาลอ่อนๆ “ส่วนแก้วนี้มีชื่อว่ากำลังเสือโคร่ง กำลังช้างสาร และโด่ไม่รู้ล้มครับ”

เศษแก้วชิ้นใหญ่ที่สุดคือชิ้นที่จันทริกาคิดจะหยิบมันเป็นชิ้นแรก แต่ด้วยสภาพร่างกายและจิตใจในยามนี้ไม่ต่างอะไรกับการยื่นมือไปให้เศษแก้วชิ้นนั้นตำเข้าอย่างจัง “โอ๊ย!” เสียงหวานปนเศร้าอุทานอย่างเจ็บปวดพร้อมๆ กับที่เลือดสดๆ หลั่งออกมาจากปากแผล

ท่อนเนื้อแข็งแกร่งและยิ่งใหญ่จนนางแพงต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็นที่สุดปรากฏอยู่ตรงหน้า ขนาดที่ใหญ่และยาวราวบวบอ่อนพร้อมเลียงทำให้มันถึงกับน้ำลายสอ ยามคิดถึงเนื้อบวบที่อ่อนนุ่มกำลังเล่นลิ้นอยู่ภายในอุ้งปาก แต่บวบลูกโตของคุณพระนี้มีไว้ทำอะไรเล่า หากไม่ใช่เ อาไว้ ‘กิน’ คุณพระก้าวขึ้นมาบนเตียงจนนางแพงต้องกระเถิบหนีอย่างบอกไม่ถูก ทั้งกลัวและเกรงในความแข็งแกร่งที่หลุดออกจากโจงมาอวดโฉมและชี้หน้ามัน หรือจะกลัวเกรงอำนาจของหวายที่จะลงหลังกันแน่หากมันขัดใจคุณพระท่าน

“เอาละ เมื่อวานเราคุยกันเรื่องพลอยเนื้ออ่อนกับพลอยเนื้อแข็งเนอะ พลอยเนื้อแข็งเป็นอัญมณีที่มีความแข็งรองจากเพชรซึ่งก็คือไพลิน ทับทิม บุษราคัม เขียวส่อง พัดพารัดชา และพวกแซฟไฟร์ทั้งหลาย นอกเหนือจากกลุ่มนี้จะจัดอยู่ในพลอยเนื้ออ่อนทั้งหมด และความแข็งที่ว่าก็ไม่ใช ่ตกแล้วไม่แตก หรือทุบแล้วไม่บิ่นอะไรแบบนั้นนะ แต่มันหมายถึงความทนทานต่อการเสียดสีหรือขีดข่วนด้วยกันเอง ตรงนี้เข้าใจเนอะ” “เข้าใจค่ะ” วนิตาพยักหน้าอย่างตั้งใจ พลอยพัดชาจึงเริ่มสอนเรื่องถัดไป “งั้นวันนี้เราจะมาเรียนรู้เรื่องพลอยแท้กับพลอยสังเคราะห์กัน”

หลังจากเปลวไฟเจอกับกำยาน ก็ประกายแสงสว่างที่คล้ายกับแก้วออกมา กำยานนี้ เรียกอีกอย่างว่ากำยานแก้ว กำยานแก้วชื่อนี้แม้จะฟังแล้วดูไพเราะ กลับเป็นของดีที่สามารถทำให้ผู้คนเชื่อฟังได้ กลิ่นหอมที่อบอวลอยู่ภายในห้องค่อย ๆ รุนแรงขึ้น

โจเซฟว่า นายพลอธิเองก็หยิบไปสำรวจเม็ดหนึ่ง ลักษณะเป็นแก้วกลมใสสะท้อนแสง คล้ายกับของเล่นในวัยเยาว์

// ถึงแม้ว่าพราวจะทิ้งเจตไปในที่ที่ไกลแสนไกลแล้ว แต่เจตคงไม่มีวันรักใครได้อีกถ้าไม่ใช่พราว // หลังจากข้อความนี้ก็ไม่มีการเคลื่อนไหวอะไรอีกเกี่ยวกับพราว เธอจึงเปิดไปดูที่หน้าสุดท้าย // พราวจำหลานลูกพี่จ๊ะจ๋าได้ไหม เจตได้ตั้งชื่อให้หลานด้วยนะ ชื่อพลอยเจน ตอนนี้พลอยเจนก็อายุ 14 แล้ว เธอเหมือนกับพราวทุกอย่างเลย จนเจตอดคิดไม่ได้เลยว่าพลอยเจนคือพราว พราวกลับมาเกิดกลับมาหาเจตแล้วใช่มั้ย // มือบางยกขึ้นปิดปากตัวเองที่กำลังสะอึกสะอื้นส่งเสียงดัง

พลอยทำหน้างง “ก็พี่ฐาว่าที่คู่หมั้นเราเขามีน้าชายชื่อน้าไตร แล้วน้าไตรก็เป็นรุ่นน้องของพ่อเรา” “อ้อ แล้วเขาหล่อไหม” “ดูเองแล้วกัน” แก้วส่งรูปให้เพื่อนดู