พลอยแก้ว Novels & Stories

มุมปากของพิธานยกขึ้นเล็กๆ เธอทำให้เขาถูกใจไม่น้อย “ชื่ออะไร” “แก้วค่ะ ดอกแก้ว” “ดอกแก้ว? ดอกไม้?” “ใช่ค่ะ ดอกแก้วเป็นดอกไม้ ดอกเล็กๆ สีขาว และมีกลิ่นหอมหวานเป็นเอกลักษณ์”

ผกาแก้วหมายถึงลูกสาวของกรองแก้ว ทั้งสองเคยชิงรักหักสวาทกันมาตั้งแต่สมัยเป็นสาวแล้ว แต่คนที่ชนะก็คือผกาแก้วอีกนั่นแหละ เพราะนางได้พลโทพงศธรมาครอง ถึงแม้จะได้มาแค่ตัวนางก็ไม่แคร์ เท้าเรียวที่อยู่บนรองเท้าส้นสูงราคาแพง ได้ก้าวเดินตรงไปข้างหน้า เพื่อให้ถึงผู้ชายคน นั้นก่อนผู้หญิงอีกคน "สวัสดีค่ะ"

้าจำแลง ปิ่นแก้วเป็นเจ้าสาวที่สวยสดงดงามอย่างหาตำหนิไม่ได้ นัยน์ตาดำวาวของหล่อนแจ่มใสดุจตากวาง ริมฝีปากอวบอิ่มพริ้มเพรา ผิวพรรณขาวบริสุทธิ์ผุดผ่อง เรือนร่างบอบบางอรชรเปี่ยมล้นเสน่ห์เย้ายวนบาดความรู้สึก ดวงหน้าหวานแฉล้มดึงดูดหัวใจผู้คน ไม่ว่าใครได้เห็นหล่อนล ้วนมีอาการตะลึงงัน ชุดวิวาห์ทรงไทยจักรพรรดิ[1]สีงาช้างปักเลื่อมลายสีทองนั้นเสริมให้หล่อนสวยสง่าโดดเด่นมากยิ่งขึ้นไปอีก

วหมด “แก้วนั้นแค่ออเดิร์ฟครับ ต่อด้วยแก้วนี้ดีกว่าครับ คุณขิงจะได้รู้สึกดีขึ้น” พูดจบเขายื่นแก้วบรั่นดีอย่างดีที่มีน้ำแข็งก้อนกลม ๆ อยู่ในแก้วเขาแกว่งแก้วเบา ๆ เพื่อเพิ่มความเย็นให้บรั่นดีไปมาก่อนที่จะยื่นให้เธอ ขิงรับไว้ หินจะยกแก้วของตัวเองขึ้นมาชนกับเธอ หญิงสาวชนแก้วอย่างเสียไม่ได้

เช้าวันถัดมา พลอยใสเข้าไปกราบลาแม่แก้วซึ่งเป็นคนที่ดูแลเธอและเพื่อน ๆ มาตั้งแต่เล็กด้วยน้ำตาที่นองหน้า “พลอยมาลาค่ะแม่แก้ว” ร่างอรชรที่กำลังเจริญเติบโตเข้าสู่วัยสาวคลานเข่าเข้าไปหาผู้ที่เลี้ยงดูเธอมาแต่อ้อนแต่ออก

เด็กที่โตมากับความรักความอบอุ่น ไม่แปลกที่เธอจะเป็นที่รักของใครทุกคนที่พบเห็น หากเปรียบเทียบใบบุญญาเป็นหินมงคล เธอคงเป็นเหมือน ‘แก้วนางขวัญ หรือแก้วจอมขวัญ’ หินเม็ดสีม่วงผสมโป่งข่าม หลักการเกิดแก้วจอมขวัญมาจากหินสีม่วงที่ชื่อแอเมทิสต์เกิดก่อน จากนั้นโป่งข่ามมาเ กิดใกล้ ๆ ถูกกลืนกินกันจนเป็นเนื้อเดียวกัน

เด็กที่โตมากับความรักความอบอุ่น ไม่แปลกที่เธอจะเป็นที่รักของใครทุกคนที่พบเห็น หากเปรียบเทียบใบบุญญาเป็นหินมงคล เธอคงเป็นเหมือน ‘แก้วนางขวัญ หรือแก้วจอมขวัญ’ หินเม็ดสีม่วงผสมโป่งข่าม หลักการเกิดแก้วจอมขวัญมาจากหินสีม่วงที่ชื่อแอเมทิสต์เกิดก่อน จากนั้นโป่งข่ามมาเ กิดใกล้ ๆ ถูกกลืนกินกันจนเป็นเนื้อเดียวกัน

พีรยาถาม “คนที่ขายผืนนี้ให้พี่” ไอยเรศตอบ เขาหมายถึงผ้าทองของเจ้าแก้วคำพาก่อนจะพูดต่อว่า “เขาเป็นคนแก่อยู่ที่ดอยสะเก็ด มดจะไปกับพี่ไหม”

พลอยชมพูเอ่ยเสียงหวาน หลังจากที่ย่อตัวลงกับพื้นเพื่อให้ตนเองสามารถสนทนากับใครอีกคนที่นั่งอยู่บนรถเข็นได้ถนัดขึ้น พลางเอ่ยต่อ “ฉันมีของจะให้เธอด้วย” สร้อยคอรูปจันทร์เสี้ยวที่พลอยชมพูสวมใส่เสมอหลังจากที่ได้รับมา ถูกถอดออกอย่างเชื่องช้าและเต็มไปด้วยความระมัดระวัง ตรงก ลางของจี้จันทร์เสี้ยวถูกประดับด้วยอัญมณีสีดำขลับที่ชื่อว่า ‘นิลกาฬ’ ถูกสวมลงบนลำคอระหงของคนที่ยังสงบนิ่งไม่รับรู้สิ่งใดอย่างเบามือ

คุณนายลดาถามลูกชายหัวแก้วหัวแหวน "ไม่นี่ครับคุณแม่ วันนี้ผมยังไม่มีโปรแกรมจะไปไหน" ปฐวีตอบออกไปน้ำเสียงเรียบในขณะที่ใช้ตะเกียบคีบผักบุ้งไฟแดงมาไว้ในจาน