พลอยแก้ว Novels & Stories

เพื่อนสนิทเอ่ยแล้วหัวเราะอย่างขบขัน พลอยคือรุ่นน้องคนสวยที่บูมกำลังให้ความสนใจ เธอเป็นถึงลูกเจ้าของห้างเพชรชื่อดัง เรื่องฐานะไม่ต้องพูดถึง เธอเป็นผู้หญิงที่เพียบพร้อมทุกอย่าง หน้าตาสะสวยและเรียบร้อยดูเข้าถึงยาก แต่เขากลับมองว่ามันท้าทาย

พ่อเลี้ยงภูตะวัน บทที่ 37🔞 "นาย?" เธอไม่มีเวลาให้คิดอะไรอีกแล้ว พอเห็นว่าคนที่ดื่มเหล้าแก้วนั้นเป็นใครพลอยไพลินก็รีบเดินเข้าไปกระชากแก้วเหล้าออกจากมือ

ภูริประกาศกร้าว “ฉัน...ฉันอยากเข้าห้องน้ำ” ดารินญาเปลี่ยนเรื่องเอาเสียดื้อๆ ขยับจะก้าวขาลงจากเตียงเพื่อยุติการเผชิญหน้า แต่ความปวดร้าวที่กลางกาย ทำให้เธอเคลื่อนไหวได้ช้ากว่าปกติอย่างมาก สุดท้ายจึงถูกร่างกำยำใหญ่โตกระชากตัวเข้าไปหา แล้วกดให้นอนลงบนเตียงตามเดิมด้วยท่าทีคุกค าม

Brew up 10 เมื่อวานหลังจากกลับมาผมก็นอนทั้งคืนแบบไม่ตื่นขึ้นมากินข้าวกินปลาแต่อย่างไร เพราะความเมาสาโทพื้นบ้าน ที่รสหวาน ทานง่าย เมาง่าว (ง่าว ภาษาเหนือแปลว่าโง่) กินอยู่ 7-8 ลัง ๆ ละ 12 ขวดแต่ขวดเล็กกว่าเบียร์พวกเรากินกันแป๊บเดียวหมดจนต้องไปเอาเบียร์มาต่อ ทั้ง ๆ ที่เป็นวันพร

🔥 ไฟราคะ 🔥 บทที่ 03 เขมิกาเดินเข้าบ้านหลังใหญ่ บ้านของตระกูลไพวรรณ เธอถือช่อดอกไม้กลับเข้าบ้านทุกๆ วัน เพราะเธอจะจัดแจกันในบ้านให้ดูสวยงามและสดชื่นอยู่เสมอ

คนไม่มีนัดหมายปดคำโต “เรื่องรับตำแหน่งแม่จะไม่ค้านหรอกนะ...แต่เรื่องจะให้พี่สาวเราเข้าไปช่วยที่บริษัทเพชร เลื่อนออกไปอีกสักสองสามเดือนก็แล้วกัน” บริษัทเพชร ชื่อสั้นๆที่ครอบครัวของเธอมักใช้เรียก ‘พลอยชมพูจิวเอลรี’ ของมารดา ที่ก่อร่างสร้างขึ้นมาในวันเกิดครบรอบหนึ่งขวบข องพี่สาวเธอ ชื่อเสียงเรียงนามของบริษัทก็ถูกตั้งตามนั้นเช่นกัน...พลอยชมพู

“พี่ดิน” พลอยชมพูมองแหวนเพชรน้ำงามลวดลายแปลกตานั้นนิ่ง เธอตื่นตันจนพูดอันใดไม่ออก “ร้องไห้ทำไมคนดี บอกพี่สิคะ”

พลอยดาวหัวเราะ "พลอย!!!..แกเป็นไรวะ เชียร์อีตานั่นให้ฉันจัง" พราวรุ้งดุเพื่อนเพื่อแก้เขินนิด ๆ

ตร แต่ดวงตาเบื้องหลังกรอบแว่นกลับแฝงไปด้วยความรุ่มร้อนและอาฆาตแค้น กำลังนั่งจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่โชว์แฮชแท็กข่าวฉาวของพราวตะวันและคิรากรบนโซเชียลมีเดีย รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นบนมุมปากของเขามานพไม่ใช่คนแปลกหน้าสำหรับตระกูลแสงอรุณและตระกูลอัครเดชาเล ยแม้แต่น้อย เขาคือตัวละครที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดมาโดยตลอด เป็นเสมือนมิตรที่แสนดีในสายตาของทุกคน แต่แท้จริงแล้วเขาคืออสรพิษที่รอวันฉกกัด

� ราวกับถูกไฟฟ้าช็อต ลุงชูเองก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป แกกระแทกแท่งควยใส่รูหีของพลอยอย่างแรงอีกสองสามครั้ง ก่อนที่น้ำควยอุ่นร้อนของแกจะพุ่งกระฉูดออกมาจากปลายแท่งควยศึกอย่างรุนแรง แกดึงแท่งควยของตัวเองออกมาจากรูหีของพลอยอย่างรวดเร็ว แล้วพ่นน้ำควยอุ่น ๆ สีขาวขุ่น ใส่ใบหน้าของพลอยจนเปรอะเปื้อนไปหมด พลอยอ้าปากรออย่างรู้งาน ดวงตาฉ่ำเยิ้มด้วยความสุขสม เธอมองน้ำควยที่เปื้อนหน้าด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหิวกระหาย