Novel & Cerita ภรรยาที่ท่านชิงชัง ยามนี้เลิกรักท่านแล้ว

“ข้าเป็นอิสระแล้ว เช่นนั้นข้าก็ไม่ใช่ภรรยาของท่านแล้วสินะ” “ไม่ใช่ !” ถานจ้านรีบร้อนปฏิเสธ หัวใจแทบหล่นไปอยู่ที่ปลายเท้า “เจ้ายังเป็นภรรยาของข้าอยู่ แล้วเจ้าล่ะคิดว่าข้ายังเป็นสามีของเจ้าอยู่หรือไม่”

"เหอะ เชื่อท่านหรือ ทุกคำพูดของท่านข้าจะไม่เชื่อมันอีกแล้ว!!! ข้ามันเป็นเพียงภรรยาที่ท่านจำใจแต่งมาเพียงเท่านั้น ท่านไม่เคยรักข้าเลยสักครา ฮือออ ข้ามันโง่เอง ข้าโง่เอง" ยิ่งได้มองภรรยาของตนเองคร่ำครวญราวกับคนเสียสติเช่นนี้ ใจของหลี่รั่วหานก็ยิ่งบีบรัดจนเขาแทบจะหายใจไม่ออก

ภคินรีบแก้เมื่อเห็นว่าเพื่อนเอาแต่โทษตัวเองทั้งที่เรื่องนี้ไม่ได้มีใครผิดเลย “ใช่กูแค่รัก แต่ตอนนี้กูกำลังเลิกรักมันได้แล้ว ทีนี้ก็อย่าบอกให้กูกลับไปอีกเลยนะ ที่กูทนเจอมันอยู่ทุกวันนี้ก็ฝืนมากแล้วคิน”

"คงไม่ใช่หรอกค่ะ คนโบราณเค้าบอกว่าสามีที่จะแพ้ท้องแทนภรรยาก็เพราะเขารักภรรยาของเขามาก แต่สำหรับคุณคงไม่ใช่หรอกค่ะ" "นั่นสินะ ฉันก็ลืมไป ว่าตอนนั้นฉันเลิกรักเธอไปแล้ว" เขาพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ พูดจบก็เดินออกไป

“ถ้าพวกเจ้ารักกันขนาดนั้นทำไมไม่แต่งงานกันไปเสียมาแต่งกับข้าทำไม” “ท่านพูดเรื่องอะไร” “หนานรั่วซีอย่าทำไขสือ ข้ารู้เจ้ากับอายงเป็นคู่รักกัน”

จังหวะที่รามสูรกำลังคิดว่าจะอธิบายให้เธอฟัง พูดยังไง สโรชาก็ได้เอื้อมมือไปแย่งลูกจากเขามาได้สำเร็จ "ในเมื่อฉันเป็นภรรยาที่คุณไม่ได้รัก คุณก็ไม่น่าจะเก็บใบทะเบียนสมรสนั้นไว้เลย ปล่อยให้ฉันได้ไปตามทางของฉันเถอะ" "รู้ได้ยังไงว่าผมไม่ได้รักคุณ"

“ท่านเข้าใจผิดแล้ว ชีวิตของข้าในตอนนี้ต่างหากที่เรียกว่ามีความสุข จนกระทั่งท่านโผล่มาที่นี่ ลาก่อนคุณชายหลี่หวังว่าจะไม่พบท่านอีก” “ไม่! ข้าไม่ยอม เดิมทีเจ้าก็ต้องเป็นภรรยาของข้าอยู่แล้ว เช่นนั้นก็ทำให้มันเป็นจริงเถอะ!” “เจ้าจะทำอะไรน่ะหลี่ต้าเซิน! หลีกไปนะ!”

“ลูกแค่อยากมาพูดคุยกับท่านแม่ให้ชัดเจนขอรับ ลูกอยากให้ท่านแม่เลิกจับคู่ลูกกับหนิงอันเสียที ลูกมองนางอย่างน้องสาวเพียงคนหนึ่งเท่านั้น มิเคยคิดจะรับนางเป็นภรรยาเลย” หลิวเถียนขมวดคิ้วแน่น ความไม่พอใจฉายชัดเต็มใบหน้าของหญิงสูงวัย

แน่นอนว่าน้ำใจจอมปลอมที่ลูกสาวหยิบยื่นให้เขานี้ หลินชิงอี้ย่อมไม่หลงกลเป็นครั้งที่สองเช่นกัน เขาตวาดเสียงดังใส่เธอด้วยความเดือดดาลสุดขีด เพราะเวลานี้คงไม่มีเรื่องอะไรน่าหงุดหงิดไปกว่าการที่อดีตภรรยาของเขาไปอยู่กินกับผู้ชายคนอื่นแล้ว! “แก! แกอย่าทำมาทำเป็นตีหน้าซื่อ! แม่ขอ งแกมันมีผู้ชายคนอื่นตั้งแต่เมื่อไหร่? เพราะแบบนี้ใช่มั้ย นังสารเลวนั่นถึงได้อยากจะหย่ากับฉันใจแทบขาด!!”

(ทางที่ดีคุณควรรีบหย่ากับธามดีกว่านะ เพราะถึงยังไงภรรยาคั่นเวลาอย่างคุณก็สู้รักแรกอย่างฉันไม่ได้หรอก ถ้าธามไม่รักฉัน เขาคงไม่ประชดฉันด้วยการแต่งงานกับคุณหรอก) “…” เธอสะอึกก้อนน้ำลายจนพูดอะไรไม่ออกเมื่อคนรักเก่าของเขาพูดเรื่องจริงทุกอย่าง เรื่องจริงคือเขาไม่เคยรักเธอ