ภรรยาที่ท่านชิงชัง ยามนี้เลิกรักท่านแล้ว นิยาย & เรื่องราว

หลายเดือนที่ผ่านมา หยางเหวินเย่เปลี่ยนไปราวกับมิใช่คนเดิม อารมณ์ร้อนนั่นก็ไม่เหลือแล้ว รอยยิ้มหายากก็มิได้สงวนเก็บไว้ให้ภรรยาได้เห็นแต่เพียงผู้เดียวอีก ซ้ำยังเอ่ยคำหวานที่หวานยิ่งกว่าน้ำผึ้งป่า จนเถียนเถียนกล้ากล่าวได้เต็มปากว่าสู้สามีไม่ได้แล้ว “รักภรรยามาก ทุกเศษ เสี้ยวความรักที่มีอยู่ มอบให้เถียนเถียนไปหมดแล้ว”

ชินอ๋องโกรธจนเส้นเลือดปูด "นั่นมันเรื่องของท่าน วันนี้ข้าจะหย่ากับท่าน ตอนนี้ เดี๋ยวนี้ เวลานี้....?

“คืนไปให้เขา… บอกเขาว่า หลิงอันผู้นี้ขอตัดขาดสัมพันธ์สามีภรรยากับเขาตั้งแต่วันนี้… เขาไม่ใช่เหอหยางของข้าอีกแล้ว” แม้เสียงนางจะสั่นจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ แต่ทุกคำก็ชัดเจนราวคมมีด

" ข้าเป็นสตรีใจแคบไม่อาจใช้บุรุษร่วมกับผู้อื่นได้ ยิ่งไม่อาจยอมรับความสัมพันธ์คลุมเครือ การแต่งงานของเราแต่งเพื่อความเหมาะสม ตามสัญญาหมั้นหมาย ในเมื่อต่างคนต่างไร้ใจ ก็ควรแยกทาง อีกทั้งท่านผิดคำสาบานที่เคยให้ข้าไว้ ว่าจะให้ข้าเป็นคนสำคัญที่สุดของท่าน แต่เมื่อถึงเวลา ต้องเลือก ท่านกลับเลือกคนอื่น ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าหยางเหม่ยเยว่ขอหย่าขาดจากหนานอ๋องตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป " หนังสือหย่าร่วงหลุดมือ ทั่วทั้งตัวชาไปหมดแขนขาไร้เรี่ยวแรง ใจของเขาเจ็บปวดราวมีดพันเล่มทิ่มแทง " พวกเจ้าเข้ามาเดี๋ยวนี้"

“เธอก็ได้แก้แค้น ฉันก็ได้ประโยชน์จากการหย่าของเจ้าวี เป็นอันว่าผลตอบแทนของเราสองคนวินวินด้วยกันทั้งคู่เลยนะ” “แต่ชาอยากได้มากกว่านั้นนี่” หญิงสาวหลับตาพริ้ม เกาะไหล่ของผู้ชายที่ตัวสูงกว่า “อยากได้อะไรอีกล่ะ”

“ตามมาดี ๆ สิครับฮันนี่ เดี๋ยวเขาก็หาว่าผมฝืนใจภรรยาตัวเองหรอก ไม่เห็นเหรอครับว่าเธอมองเราอยู่” “ก็เรื่องของเธอสิคะ” เธอตอบกระฟัดกระเฟียดไม่ดังนัก บ่งบอกให้เขารู้ว่าไม่พอใจ “อย่าหึงสิครับ ตอนนี้ผมรักแค่คุณเท่านั้น”

“อืม...ใช่ ภรรยาผม...ไม่ใช่สิ ต้องบอกว่าอดีตภรรยาถึงจะถูก ตอนนี้เธอมีความสุขกับครอบครัวเล็กๆ ของเธอไปแล้ว คุณเชื่อไหมว่าเราเคยรักกันมาก” “ถ้ารักแล้วทำไมต้องเลิกกันล่ะ” วาโยไม่เข้าใจในเมื่อรักกันมากแล้วเหตุใดยังต้องพรากจากกัน คงไม่ใช่เหตุผลเดียวกับเขาหรอกนะ

จากนั้นฉินหวายหรูก็ปล่อยวางแล้ว เธอยิ้มกว้างพร้อมกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยเลือด ชวนให้ดูงดงามดั่งบุปผา "ข้าเป็นภรรยาของเจ้าตอนนี้ยังทันอยู่ไหม?" "ต้องขอโทษด้วย ตอนข้าให้โอกาสเจ้าไม่รักษาไว้ ตอนนี้ไม่มีแล้ว" ทั้งสองคนหัวเราะออกมาพร้อมกัน

" ท่านอ๋อง ข้ากับท่านไม่ได้เกี่ยวข้องกันแล้ว อยู่ให้ห่างๆจากข้าหน่อย" " ไม่ว่าเจ้าจะพูดยังไงสำหรับข้าเจ้ายังภรรยาของข้าอยู่ ในชีวิตนี้ข้าจะมีเจ้าเป็นภรรยาแค่คนเดียว"

“พวกคุณก็ยังโง่หูหนวกตาบอดอยู่ดี แต่เอาเถอะฉันจะไม่ใส่ใจเรื่องราวนี้แต่ฉันจะไม่อยู่ที่นี่อีกต่อไป” “เธอจะไปไหนไม่ได้ เธอเป็นภรรยาของฉัน” “ภรรยาหรือคะคุณชายน้อยเย่หมิงเสวียน คุณลืมไปหรือเปล่าว่าฉันกับคุณเราหย่ากันไปแล้ว ตอนนี้ฉันเป็นเพียงอดีตภรรยาเท่านั้น เชิญคุณอย ู่เสวยสุขกับผู้หญิงโกหกคนนี้จนสำลักตายไปเถอะค่ะ”