ภรรยาที่ท่านชิงชัง ยามนี้เลิกรักท่านแล้ว Novels & Stories

“ต่อให้คุณจะไม่ได้รักเธอ แต่สิ่งที่คุณทำร้ายใจฉันไปแล้ว มันคือความจริง” “ในช่วงเวลานั้น ฉันได้ค่อยๆ ลืมความรักที่มีให้คุณไปจนหมดแล้ว” “และในตอนนี้ ฉันก็ไม่สามารถเก็บมันกลับคืนมาได้อีกแล้วล่ะค่ะ”

ใจของซือหยางอ่อนระทวย ช้อนใบหน้ารูปงามเงยขึ้น สบประสานแววตาลึกซึ้ง “ข้าไม่มีวันเลิกรักเจ้าเพราะเรื่องเช่นนี้ ไม่เป็นอันใดหรอกนะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เจ้ายังเป็นลู่ฟางเซียนของข้า… ภรรยาที่ข้ารักสุดดวงใจ” ครั้นสารภาพความในใจจนหมดสิ้นก็ไม่รอช้าหอมแก้มข้างซ้าย กระซิบบอ กด้วยแววตาเจ้าเล่ห์เพราะภาพที่เห็นเบื้องหน้าซ้อนทับกับลู่ฟางเซียนในอดีต “ข้าไม่ได้โกรธเจ้าเลย”

หว่านหนิงถามพร้อมผลักหลี่เจียงออกไป “อย่าลืมสิแม่ทัพจิ้ง เวลานี้เรามิใช่สามีภรรยากันอีกต่อไปแล้ว กรุณาให้เกียรติข้าและตัวท่านเองด้วย อย่าให้ข้าต้องดูถูกดูแคลนท่านมากไปกว่านี้เลย”

้มจาง ๆ ที่ทำให้ทั้งวันของเธอสว่างขึ้นทันทีแต่วันนี้ ไม่มีอะไรเหลือเลยนอกจากหลังของเขาที่เดินห่างเธอออกไปทุกที และหัวใจของเธอที่แตกละเอียดขึ้นทุกวินาทีที่เขาไม่หันกลับมาแม้เพียงครั้งเดียว“สักวันเมยจะเลิกรักคุณให้ได้ “หญิงสาวพูดออกมาแผ่วเบาด้วยความเสียใจกับความรักที่เ�

“เฮอะ พ่อแม่คุณแก่จนเลอะเลือน ส่วนคุณนี่แกล้งโง่หรือเปล่า เรามาถึงขั้นคุยเรื่องหย่ากันแล้ว คุณยังเรียกฉันว่าภรรยาอีก คิดว่ามันเหมาะสมเหรอ?” “ฉันจะไม่หย่ากับเธอ ต่อให้ตายก็ไม่มีวันหย่า!” หลินชิงเหยียนพยักหน้า “งั้นก็ไปตายซะ!”

“ท่านรังแกข้า ท่านพูดจาบั่นทอนจิตใจภรรยา ท่านควรพูดจากับข้าดี ๆ ฮือ...” “ใช่ไหมเล่า... ข้าจะโดนลงโทษอีกแล้ว เจ้าเลิกร้องไห้เสียที ภรรยา เจ้าอยากให้ข้าถูกโทษทัณฑ์จากตำราสีชาด อยากแก้แค้นข้านักหรือไร...”

“ก็ได้ ฉันขอร้องล่ะ ไหนๆ เราก็จะหย่ากันแล้ว อย่าสร้างปัญหาอีกเลยน่า” เพื่อผู้หญิงเจ้ามารยานั่น สามีผีบ้าของเธอคงรักสรารัญมากสินะ ถึงกับลงทุนเสียศักดิ์ศรียอมขอร้องคนที่เขาแสนจะชังน้ำหน้าแบบนี้

“เพราะเจ้าเป็นฮูหยินของข้า ข้าถึงจำเป็นต้องรู้” “ท่านโหวลืมไปแล้วหรือว่าข้าขอหย่า โปรดลงนามแล้วส่งใบหย่าภรรยามาให้ข้าได้แล้วนะเจ้าคะ พอถึงตอนนั้นข้าหาใช่ ฮูหยินของท่านอีก”

ร่างสูงยื่นมือทั้งสองจับบ่าของหญิงสาวให้มองตาเขาก่อนจะเอ่ยคำพูดที่ปนน้อยใจออกมา "ไร้สาระกันใหญ่แล้วค่ะ...ถ้าฉันรักเค้าฉันจะบอกคุณทำไมคะว่าฉันเป็นภรรยาคุณฉันจะบอกกับคุณก็ได้ว่าเราเลิกกันแล้วในตอนคุณฟื้น..คุณลองคิดสิคะ"

“อย่ารังแกข้า ได้โปรด... ลงทัณฑ์ข้าอย่างปรานี อย่างไรเสียข้าก็เป็นภริยาที่ท่านรัก...”