Novel & Cerita รักเราไม่คู่ควร

แต่ไม่นานนัก รอยยิ้มนั้นก็ค่อยๆ เลือนหายไป เมื่อความจริงกระแทกเข้ากลางใจอย่างรุนแรง นี่มันไม่ใช่ความรัก. มันเป็นเพียงความสัมพันธ์ที่เกิดจากอารมณ์ชั่ววูบเท่านั้น หล่อนไม่มีสิทธิ์คาดหวัง ไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไรทั้งนั้น

"พีร์ ปกติมึงฉลาดจะตาย ทำไมพอเป็นเรื่องความรักถึงเป็นแบบนี้ไปได้วะ" "ผมโง่ใช่ไหม ด่าผมก็ได้เฮีย" ด่าเหมือนที่ลัลนาและไอ้สองคนนั้นด่าเถอะ ตัวเองจะได้ไม่กลับไปโง่แบบนั้นอีก "ไม่หรอก ความรักทำให้คนตาบอด เหมือนที่ใครๆ เขาพูดกันนั่นแหละ"

Changing the world to be ours (เปลี่ยนให้โลกใบนี้ เป็นของเรา) ” น้ำตาของผมไหลออกมาอย่างช้าๆ เมื่อเนื้อความในเพลงนี้ บ่งบอกถึงความรักของคนสองคน คนหนึ่งต้องการที่จะรัก อยากจะกำหนดโชคชะตาของตัวเอง แต่ว่าใครอีกคน กลับผลักไล่ไสส่ง เพียงเพราะฐานะไม่เหมาะสมกัน อย่างไรก็คงไม่อาจจะครองคู่ด้วยกัน

“ไม่เป็นไรครับ...คนเราเลิกรักกันได้ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรหรอกครับ” “แล้วถ้าสมมติเราดันรักคนที่ไม่สมควรรักล่ะคะ?” ฮาญาเอ่ยถามร่างสูงตรงหน้าออกมาอีกครั้งด้วยความสงสัย ถึงแม้ว่าในตอนนี้สิ่งที่เขาพูดมาก่อนหน้านี้เธอจะไม่เข้าใจเลยสักนิดก็ตาม

if you call me baby (ถ้าคุณเรียกผมว่าที่รักนะ) i’ll be always yours (ผมจะเป็นของคุณตลอดไปเลย)[1] [1] เครดิตเพลง Cheri Cheri Lady - Modern Talking “รำคาญ!!”

แป้งร่ำยังคงเชียร์ให้เพื่อนเลือกพอร์ชตาม “คนแรกก็รักมากแบบนี้แหละ คนไม่มีความรักอย่างเธอจะไปเข้าใจอะไรยังแป้ง” “มะนาว! นี่เธอว่าฉันไม่มีใครเอางั้นเหรอ”

ศศิราพยักหน้าเบา ๆ “แต่เรากำลังจะเลิกกัน” ทุกคนเงียบกริบ พิภพถอนหายใจ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงใจ “ความรักเป็นสิ่งสวยงามนะ คิดให้ดี ๆ ... กว่าจะเจอคนที่รักเราจริงมันไม่ง่าย”

“อิฐอยากให้รุ้งรู้ว่า อิฐรักรุ้ง มีแค่รุ้งคนเดียว ไม่ว่าจะอีกนานแค่ไหน อีกกี่ปีข้างหน้า ก็สัญญาว่าจะนอนกับรุ้งคนเดียว จะทำกับรุ้งต่อไปเรื่อยๆ ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง “ พราวรุ้งยืนเปลือยกายตรงหน้าเค้า เธอโชคดีเหลือเกินที่สามีรักและหลงเธอมาก ไม่เคยเปลี่ยนไป ความรักความเสน่ห าไม่เคยลดลงเลยแม้แต่น้อย

จอยพยักหน้ารับน้อย “จ้ะ สบายดี แล้วพี่พริ้งไม่เสียใจเหรอ” “เสียใจสิ ผู้หญิงเราไม่ได้อยากมีผัวหรือแฟนหลายคนหรอกนะ คบผู้ชายคนไหนก็อยากใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันไปจนแก่เฒ่า แต่ทำยังไงได้ ในเมื่อความรักของเราไม่สมหวังเหมือนใครเขา เราก็ต้องยอมรับมันให้ได้ เยียวยารักษาบาดแผลในใจของ เราเอง ทำให้เขาเห็นให้ได้ ว่าตั้งแต่ชีวิตเราไม่มีเขามันดีมากขนาดไหน เรามีความสุขมากแค่ไหน เอาให้เขาใจขาดตายได้เลยยิ่งดี”

กดดันกันจริ๊งงงง " หม่อมฉันคิดว่าเราต่างกันเกินไป"เอาคำยอดฮิตของยุคก่อนมาใช้ก็แล้วกันวะ จะให้บอกไปได้ยังไงว่าชาติก่อนหม่อมฉันโดนสามีนอกใจมีเมียน้อยซึ่งหม่อมฉันรับไม่ได้จึงเข็ดกับบุรุษมากรัก ซึ่งพระองค์คือหนึ่งในนั้น หม่อมฉันไม่อาจรับความรู้สึกแบบนั้นได้อีก เ หรออออ มันไม่ได้ไง