รักเราไม่คู่ควร Novels & Stories

“อิฐอยากให้รุ้งรู้ว่า อิฐรักรุ้ง มีแค่รุ้งคนเดียว ไม่ว่าจะอีกนานแค่ไหน อีกกี่ปีข้างหน้า ก็สัญญาว่าจะนอนกับรุ้งคนเดียว จะทำกับรุ้งต่อไปเรื่อยๆ ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง “ พราวรุ้งยืนเปลือยกายตรงหน้าเค้า เธอโชคดีเหลือเกินที่สามีรักและหลงเธอมาก ไม่เคยเปลี่ยนไป ความรักความเสน่ห าไม่เคยลดลงเลยแม้แต่น้อย

จอยพยักหน้ารับน้อย “จ้ะ สบายดี แล้วพี่พริ้งไม่เสียใจเหรอ” “เสียใจสิ ผู้หญิงเราไม่ได้อยากมีผัวหรือแฟนหลายคนหรอกนะ คบผู้ชายคนไหนก็อยากใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันไปจนแก่เฒ่า แต่ทำยังไงได้ ในเมื่อความรักของเราไม่สมหวังเหมือนใครเขา เราก็ต้องยอมรับมันให้ได้ เยียวยารักษาบาดแผลในใจของ เราเอง ทำให้เขาเห็นให้ได้ ว่าตั้งแต่ชีวิตเราไม่มีเขามันดีมากขนาดไหน เรามีความสุขมากแค่ไหน เอาให้เขาใจขาดตายได้เลยยิ่งดี”

กดดันกันจริ๊งงงง " หม่อมฉันคิดว่าเราต่างกันเกินไป"เอาคำยอดฮิตของยุคก่อนมาใช้ก็แล้วกันวะ จะให้บอกไปได้ยังไงว่าชาติก่อนหม่อมฉันโดนสามีนอกใจมีเมียน้อยซึ่งหม่อมฉันรับไม่ได้จึงเข็ดกับบุรุษมากรัก ซึ่งพระองค์คือหนึ่งในนั้น หม่อมฉันไม่อาจรับความรู้สึกแบบนั้นได้อีก เ หรออออ มันไม่ได้ไง

ไม่มีสำนวนหรือวาทศิลป์ใดๆ เป็นเพียงคำสารภาพรักที่เรียบง่าย อันหนิงส่งของขวัญวันคริสมาสต์ที่เตรียมเอาไว้ให้พวกเขาสองพี่น้อง "ขอโทษนะ แต่ฉันคิดว่าอีกหน่อยฉันก็คงจะไปจากที่นี่"

ครอบครัวจับเราสองคนหมั้นกันตั้งแต่เด็ก เขาไม่สนใจฉันหลีกเลี่ยงการแต่งงานทุกทาง ส่วนฉันที่แอบรักเขาจนท้อทำเหมือนไม่แคร์แต่ลึก ๆ แล้วฉันก็เจ็บ

“ฉันไม่รู้จะทำได้ไหม...” “เมื่อก่อนนะตอนฉันอกหักแรก ๆ เป็นบ้าเป็นหลังเลย มาคิดว่าเราทำอะไรผิดนะเขาถึงไม่รัก แต่ตอนนี้ฉันคิดได้แล้วว่า เราไม่ได้ผิด แต่ผู้ชายต่างหากที่ไม่รู้จักพอ และไม่คู่ควรกับความรักความเสียใจที่เราต้องเสียไปสักนิด เธอก็เหมือนกันมิตา การแต่งงานไม่ใช่จุดสิ้ นสุดของชีวิตเรานะ ชีวิตเธอยังต้องเจอคนอีกเยอะ ถ้ามันไม่ใช่เราก็แค่เลิก เจ็บเพราะความรักมันไม่ตายหรอกนะ” มุกดาบอกอย่างคนมีประสบการณ์มากกว่า

ยิ่งคิดยิ่งปวดหัว ที่สำคัญที่สุด เธอไม่อยากให้ใจตัวเองหวั่นไหว กับคนที่ไม่มีตัวตน ถ้าจะรักใครสักคน ก็ขอให้เขามีตัวตนบ้างเถอะ ให้เธอได้รักเขา และให้เขาได้รักเธอ ไม่ใช่ให้เธอรักอยู่ฝ่ายเดียว คิดถึงฝ่ายเดียว เพ้อฝันอยู่ฝ่ายเดียว

เราสองคนต่างไม่เคยรักกัน เราสองคนไม่ได้มีเรื่องอะไรที่ต้องผูกพันกัน ยกเว้นเด็กฝาแฝดชายหญิงคู่หนึ่งที่เกิดจากความสัมพันธ์ชั่วคืน บทนำ “แม่ไม่ไปไหนแล้วแน่นะ หวาน‍หวานด้วยใช่ไหม” น้องวิ‍นถามย้ำอีกครั้ง

หลังจากจูบกันอยู่สักพัก หมอกก็ผละริมฝีปากออกเล็กน้อย แต่ยังคงซบหน้าผากกับหน้าผากของเธอ นัยน์ตาคมเข้มของเขามองลึกเข้าไปในดวงตากลมโตคู่สวยของคนรัก ต่างคนต่างใช้สายตาสื่อความหมายต่อกันและกันโดยที่ไม่ต้องใช้คำพูดใด ๆ “เรารักช่อแก้วมาก ๆ รักมากที่สุดเลย รักมากกว่า ชีวิตของเราเองอีก”

“...อย่าทำแบบนั้นเลยครับคุณหนู ผมไม่คู่ควรกับคุณหนูหรอก” “ฮึก คู่ควรเหรอ? ใครกำหนดคะ แค่เรารักกันแค่นั้นก็พอแล้วไม่ใช่หรือไง...” “แต่มันไม่ง่ายแบบนั้นหรอกนะครับ”