Novelas y relatos de ราชินีผู้ชั่วร้าย

เขาตอบนางสมิงออกไปด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ไม่เหมือนยังไง ในเมื่อเราคือสิ่งเลวร้าย นางมนุษย์นั่นก็ด่านายว่าสิ่งเลวร้ายไม่ใช่เหรอ?" "ฉันเป็นยักษ์อยู่ในสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา มันต่างจากเธอที่เป็นภูตผี เป็นวิญญาณชั่วร้ายที่เกิดจากคุณไสยมนต์ดำ มนต์อัปรีย์" กันต์ผลักตัวของน างสมิงออกไป เขาจ้องมองหญิงสาวตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าด้วยสายตาสมเพช

ลือ ฉันไม่ได้ร้ายหรอกนะ แต่ถ้าใครร้ายกับลูกฉัน ฉันไม่เอามันไว้แน่ ผู้หญิงร้ายกาจเต็มไปด้วยพิษอย่างเธอ อย่างดอกราตรีที่เป็นชื่อของเธอน่ะ ฉันไม่กลัวหรอก เพราะพิษของดอกผกากรองก็มากมายไม่แพ้กัน ทางที่ดี เราควรเดินกันคนละเส้นทาง อย่าได้มาเจอะเจอกันอีกจะดีที่สุด เข้าใจหรือยังราตร ี”

ลูซี่ก้าวเข้ามาใกล้ ร่างของเธอสง่างามราวกับเทพธิดา แต่ในสายตาของปีศาจทุกตน เธอคือราชินีผู้สงบอำนาจแห่งความมืด. " หนูตัดสินใจได้แล้ว! ถ้าคุณจะเป็นราชาของที่นี่ หนูจะอยู่ข้างคุณ...ในฐานะราชินีเช่นกัน " ดวงตาของเธอเป็นประกายระยิบระยับด้วยความสุข น้ำเสียงอ่อนหวานแต่นุ่ มลึก

แค่เอ่ยชื่อนางเอกสาวต้นหนาวก็มองบนใส่แล้ว “ก็เขาเป็นพระนางคู่จิ้นคู่ขวัญกันนี่” “แต่ชีวิตจริงริต้านี่นางร้ายชัดๆ อาละวาดยังกับเด็กขาดความรัก” “เม้าท์เหรอพี่เหนือ” ปลายฝนแซะพี่ชาย

พวกท่านขอร้องแกมข่มขู่ว่าให้เขาเลิกเจ้าชู้เสียที ไม่งั้นได้อดตายกันหมดบ้านแน่ สำหรับธนา ณิชาร้ายกว่าที่คิดไว้เยอะมาก หล่อนคือปีศาจที่นรกส่งมาเกิดเป็นเมียเขา หล่อนเป็นวิญญาณร้าย ที่ตามหลอกหลอนได้ทุกวันจนเขาทุกข์ทรมานแทบบ้า

พระนางไม่นิยมความรุนแรงและป่าเถื่อน ด้วยรับรู้ถึงรสชาติอันแสนระทมเป็นอย่างดี "อยู่ดีไม่ว่าดีทำให้ราชินีกลายเป็นนางมารร้าย" "ท่านเชคฮ!!" เสียงของสวามีเอ่ยขึ้นเบา ๆ แต่คนหูดีอย่างภริยาก็ได้ยิน จนต้องหันไปแหวเสียงข่มใส่ จนเชคฮ อานัสเงียบปากแทบไม่ทัน

MayaV Talk หลายปีต่อมา… ยอมรับว่าช่วงเวลานั้นผ่านไปเร็ว ตอนนี้เด็กๆ โตแล้ว ที่ใช้คำว่าเด็กๆ เพราะยัยเปมิศาก็ได้ให้กำเนิดลูกสาวคนสวยแล้วเช่นเดียวกัน ลูกสาวที่พี่ปรัชตั้งชื่อให้คล้ายคลึงกับลูกสาวของฉันนั่นก็คือ มณิน ลูกสาวของฉันในวัยสี่ขวบณลิลน้อยเป็นเด็กที่พูดเก่งร่าเริงส ดใสมากๆ “คุณแม่ขาเมื่อไหร่น้องจะออกมาหาหนูสักทีคะ” เด็กหญิงตัวน้อยที่วิ่งเล่นหน้าบ้านจนเหนื่อยเดินมานั่งพับเพียบข้างฉันที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ริมสระน้ำข้างบ้าน ฉันวางหนังสือลงบนโต๊ะยกมือขึ้นไปลูบผมณลิลน้อยที่ยื่นมือมาลูบท้องที่อวบใหญ่ของฉันที่มันใกล้จะแตก

ข้างเตียงยุบลงตามน้ำหนักตัวที่นั่งลง ฉันเอื้อมมือมาโอบกุมหน้าอกทั้งสองข้างจากด้านหลังแล้วออกแรงบีบ ใบหน้าสวยวางปลายคางลงบนไหล่เล็ก แต่สายตากลับจ้องไปยังผู้ชายที่นั่งอยู่ “ฉันจะนับหนึ่งถึงสามเธอต้องออกไปให้พ้นจากที่นี่ หรือจะเชื่อมั่นในตัวผู้ชายตรงหน้าก็ได้นะว่าเขาจ ะปกป้องเธอได้ อ้อ! ลืมแนะนำตัว ฉันเจ้าหญิงลำดับที่สามแห่งราชวงศ์อิตาลีค่ะ ผู้ที่สามารถทำให้คุณหายไปอย่างไร้ร่องรอย และลบประวัติของคุณได้เพียงภายในหนึ่งนาที”

“เจ้ามีชื่อว่าอะไรเหรอ? คุณนักเดินทาง…“ ราชินีหันหน้ามาถามฉัน แต่ท่าทางประหม่าของพระองค์ก็ไม่ได้หายไปไหน และสีพระพักตร์ของพระองค์ก็ค่อยๆเปลี่ยนสีไปเป็นสีชมพูอ่อนๆ หรืออาจจะกำลังเป็นไข้หรือเปล่านะ เพราะจากที่เห็นตั้งแต่แรกแล้ว พระวรกายของพระองค์ไม่ค่อยสู้ดีนัก “หม่อ มฉัน… มีชื่อว่า ‘มะลิ’ เพคะ” ราชินีเซเลน่าอยู่ดีๆก็แอบยิ้มมุมปากออกมา และสีพระพักตร์ของพระองค์ก็ค่อยๆชมพูมากยิ่งขึ้นกว่าเมื่อกี้ “ถ้าเจ้าประสงค์ที่จะอยู่ที่นี่… เราขอมอบชื่อใหม่ให้เจ้าจะได้หรือไม่?”

สวัสดีนักอ่านที่น่ารักทุกท่านค่ะ กลับมาพบกันในครั้งนี้กับผลงานเรื่อง “รินญาไร้รัก” โดยนามปากกา “เธียรนรา” เรื่องนี้ถือเป็นแนวที่ท้าทายมากสำหรับไรต์เหมือนกันค่ะ เป็นแนวพระเอกธงดำ ไม่รู้จะชั่วถูกใจทุกท่านไหม แต่หวังว่าจะได้สาปพระเอกไม่มากก็น้อย แต่ช่วยอ่อนโยนกับนางเอกของไรต ์หน่อยนะคะ แม้ว่าชาติหน้าฉันใดอย่าเกิดมาเป็นนางเอกคนนี้เลยค่ะ ชีทั้งโง่และน่าสงสาร แต่ชีก็พยายามส็ในแบบของชีแล้วค่ะ