สะใจ Novels & Stories

จากนั้นก็วนรถกลับออกประตูไป ขณะปูริดาอยู่ท่ามกลางความสับสนว้าวุ้นในอารมณ์แปลกใหม่ ที่ยังบอกไม่ได้ถึงชนิดอารมณ์ใหม่นี้ พอๆ กับอธิบายไม่ถูก ความแปลกที่ว่าแปลกยังไง ลัลลิตาก็กำลังชดเชยความผิดหวัง เจ็บใจ แค้นใจ ด้วยการเรียกร้องและสนองตอบอารมณ์ปรารถนาที่กำลังคุคั่ง กับชายห นุ่มคู่ขาคนปัจจุบัน “เอาเลยเจต อย่างนั้น ใช่ๆ อูยส์...เสียวจัง!”

เธอท้องในวันที่เราทั้งสองจบความสัมพันธ์ลับ ๆ ความลับไม่เคยมีในโลก

​“แหม...ไม่ต้องทำมาเขิน ทำมาหน้าแดง ทำมาบิดหรอกนะ ยัยวี่เอ๊ย ฉันว่าเธอค่อยๆ ถอนใจจากคนใจร้ายพรรณนั้นดีกว่า ค่อยๆ ใช้หนี้ให้หมดแล้วก็ถอนตัวถอนใจเสียไม่อย่างนั้นล่ะก็...” ว่าแล้วก็ส่ายหัว ก่อนจะกอดอก ​“รักเอย ไม่หวานเลยถ้ารักขม เหมือนใส่เสื้อในไซซ์ไม่พอดีนม เจ็บรัดปวดร้า วหัวใจเอย”

เพราะปวดแปลบในใจและเค้นคำถามหาคำตอบจนปวดหัว จ้าวฉีเสวียนพลันรู้สึกหงุดหงิด จนเพิ่มระดับความงุ่นง่านขัดใจ ใบหน้าหล่อเหลาจึงยิ่งนานยิ่งเย็นชามึนตึง “เจ้ามีสิ่งใดจะพูดก็รีบพูดมา” วาจาเขาทำหวงลี่ฟางหลุบตาลงต่ำ ด้วยอารมณ์หวั่นไหว ผิวแก้มเนียนจึงขึ้นสีแดงก่ำ แพขนตายาวงอนกระเพื่อมไหวเบาๆ อย่างคนอดกลั้นอาการเสียใจ

คำว่า ‘ผมไม่ต้องการคุณ’ มันช่างบาดลึกถึงก้นบึ้งของหัวใจช้ำๆ ของคนฟังได้อย่างยอดเยี่ยมยิ่งนัก มันเหมือนมีใครเอาเกลือมาสาดใส่แผลเหวอะหวะที่ยังสดใหม่ ทำเอาคนที่มีภูมิคุ้มกันต่ำรู้สึกทุรนทุรายในหัวอกเหมือนจะขาดใจเสียให้ได้ “ฉันหวังว่าคุณจะตรองดูอีกครั้ง ได้โปรดเถอะค ่ะ…” สาวน้อยที่กำลังหัวใจกลัดหนองเค้นเสียงเครือนิดๆ ออกมาจากปากสะท้าน เอ่ยขอร้องเขาอีกครา

ราวกับมีบางสิ่งกระชากหัวใจของเธอ บีบรัดจนเธอใจสั่น มึนงง อึดอัดไปทั้งตัว เธอถือส้อมเอาไว้ พลางทิ่มป้ายช็อกโกแลตที่เขียนว่า ‘สุขสันต์วันครบรอบแต่งงานปีที่ห้า’ บนเค้กจนเละเทะไม่มีชิ้นดี ครึ่งชั่วโมงต่อมา ฟู่เซินก็เดินกลับมา

เจมส์ชม “ก็จริง… การเขียนนิยายเป็นงานที่ต้องใช้ทั้งอารมณ์และจินตนาการสูง” หญิงสาวตอบ “แล้วมีบ้างไหมครับที่ตัน… ที่เขียนไม่ออก เอ่อ.. ผมหมายถึงเวลาไม่มีอารมณ์เขียนน่ะครับ” สายตาเจ้าชู้เหลือบมองใบหน้าของคุณหนูเกดสุดาอย่างมีนัยสำคัญ

ความรู้สึกหลากหลายพลันถาโถมรุนแรงคล้ายคลื่นทะเลซัดซาด นำพาทั้งความรู้สึกสับสนมึนงงระคนตกตะลึงตัวชาวาบ และที่มีมากกว่าความรู้สึกใด ก็คือดีใจอย่างคาดไม่ถึง หัวใจในอกแกร่งของเหอหย่งหมิงพลันเต้นระส่ำรุนแรงไม่เป็นจังหวะอีกต่อไป มันคล้ายกับจะกระเด็นออกมานอกอกได้

อิอิ “ค่ะ”​ ฉันยิ้มอ้อนเข้าไปอีก แอบเหลือบไปเห็นใครบางคนที่ยืนทำหน้าโกรธ เศร้า เสียใจ อิจฉา หลายอารมณ์รวมกันแล้วมีความสุขเล็ก ๆ ที่จริงไม่อยากสะใจเพราะรู้ว่าอกหักมันเจ็บ แต่เจ้มาเล่นใหญ่แบบไม่เกรงใจกันก่อนก็ทนเจ็บไปค่ะซิส

ปอร์เช่ยังยืนนิ่ง ปลายฟ้าเห็นแบบนั้น หัวใจยิ่งเจ็บปวด เธอสูดหายใจลึก หันไปมองพี่สาว แล้วพูดเสียงสั่นแต่พยายามหนักแน่น “ไม่มีอะไรค่ะพี่ฝน ฉันแค่เสียใจนิดหน่อย” ปลายฝนขมวดคิ้ว อย่างไม่เข้าใจ“เสียใจอะไรถึงขนาดร้องไห้ขนาดนี้? แล้วทำไมปอร์เช่ถึง...”