สัญญาแต่งงาน 소설 & 이야기

“หากเธอไม่เซ็น ฉันจะจับเธอปล้ำตรงนี้!!” เหตุการณ์เหมือนจะอึดอัดจนหายใจไม่ทั่วท้อง ไม่รู้ว่าเรื่องบ้าอะไรกันที่เธอต้องมาเจอ การแต่งงานที่มีสัญญาเป็นข้อผูกมัด แถมสัญญานั้นยังร่างเงื่อนไขบ้าๆ ของทายาทตระกูลดังไว้อีก

เราแต่งงานแลกกับเงินหนึ่งปีไม่ใช่เหรอวะ ทำไมมันกลายเป็นแต่งตลอดชีวิต “นี่...สัญญาของเราแค่ปีเดียวเท่านั้นนะ” ใบหม่อนพยายามทบทวนความเป็นจริง

คำสั่งเสียของคุณปู่ที่เขารักและเคารพ ส่งผลให้คนรักของเขาต้องเสียใจ หนีเขาไปโดยไม่ให้เขาได้ทันตั้งตัว ปล่อยให้เขาเสียใจ รู้สึกผิด เพราะคำว่ารักษาสัญญา เขาต้องแต่งงานจดทะเบียนสมรสกับผู้หญิงที่ไหนไม่รู้ เป็นระยะเวลา 1 ปี หากเขาไม่ทำตามคำสั่งเสียของปู่ ทุกสิ่ง ทุกอย่าง จะต้องตกเป็นของคนอื่น .....อยากอยู่ก็อยู่ไป ทนให้ได้ก็แล้วกัน เพราะฉันจะทำให้เธอ เจ็บ เจ็บมากกว่าฉันร้อยเท่าพันเท่า..... "แกต้องแต่งงานและจดทะเบียนสมรสกับผู้หญิงคนนั้น"

เมื่อสองปีที่แล้ว พี่ซีห่าวทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับฉันว่า เมื่อเราแต่งงานกันแล้ว เขาจะให้ฉันกลับมาเรียนต่อจนจบ ซึ่งฉันก็ทำตามสัญญาที่ตัวเองให้ไว้กับเขาเหมือนกัน คือแต่งงานกับเขา วันนี้ฉันมีความสุขมากจริงๆ พ่อ แม่ ลุง เจ้พลอย พี่เฟยเจิน เพทาย แพรววนิต และคนสำคัญของฉ ันอีกหนึ่งคนที่ขาดไม่ได้...คือสามีของฉันเอง พวกเขาทุกคนต่างมาร่วมแสดงความยินดีในความสำเร็จของฉัน เราทุกคนร่วมกันถ่ายรูปเพื่อเก็บไว้เป็นความทรงจำ

ขุนไกรมองไปก็จำได้ว่ามันคือกระดาษอะไร เลยสั่งให้เจ้าหน้าที่ปิดจอมอนิเตอร์นั่น คนในงานเริ่มมีเสียงพูดคุยกันเพราะเท่าที่อ่านดูมันคือสัญญาแต่งงาน โดยมีการลงลายลักษณ์อักษรของคู่แต่งงานไว้ว่าถ้าถึงเวลาฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่ยอมเซ็นใบหย่าก็จะถูกดำเนินคดีตามกฎหมาย

ฉันไล่อ่านสัญญาที่ระบุไว้อย่างชัดเจน (1) ทำตามคำสั่งของเขาทุกประการ (2) ห้ามมีพันธะกับใครจนกว่าจะหมดข้อตกลง (3) ต้องย้ายไปอยู่กับเขาเป็นเวลา 5 เดือน (4) จดทะเบียนสมรสกับเขาและหย่าทันทีที่หมดสัญญา 5 เดือน ผลตอบแทน…ทำลายไรอันกรุ๊ปเท่าที่นางสาวปาณิสราต้องการ "ไม่เข้าใจหมดเลยค่ะ ทำไม� �ันต้องย้ายไปอยู่กับคุณแถมยังต้องจดทะเบียนสมรสกับคุณด้วย" มากเกินไปหรือเปล่า…จดทะเบียนสมรสแปลว่าฉันจะมีสามีเลยนะ แล้วห้าเดือนยังต้องมาหย่าอีกฉันก็จะกลายเป็นแม่ม่ายคำที่ติดตัวไปตลอดชีวิต

มือของเขาเย็นเฉียบและสั่นเทา หากในครั้งนี้งานแต่งเป็นไปได้อย่างราบรื่น เขากับอลิซจะต้องใช้ชีวิตคู่อยู่ด้วยกันถึงหนึ่งปีตามหนังสือสัญญา เพื่อประคองความสัมพันธ์ระหว่างสองตระกูล และธุรกิจอันยิ่งใหญ่ ใบหน้าของเขาและอลิซมองหน้ากันอย่างกังวลใจ คำพูดต่างๆ ในพิธีแทบไม ่ได้เข้ามาในโสตประสาทของทั้งสองคนเลย

“ดีล/ดีล” ทั้งคู่ยื่นมือไปสัมผัสกันแทนคำสัญญาว่าจะแต่งงานเพื่อช่วยเหลืออีกฝ่าย โดยมีกฎว่า “ห้ามรู้สึก ห้ามรัก ห้ามหึงหวง และต่อหน้าคนนอกคือสามีภรรยาที่รักกันปานจะกลืนกิน เพื่อสร้างภาพลักษณ์นักธุรกิจที่มั่นคง และจบสัญญาทันทีเมื่อศัตรูคู้แค้นของเขาถูกกำจัด

/ "อย่าว่าแต่พี่ไอร์เลยหนูก็พึ่งได้ยินเหมือนกัน ไปแอบตกลงกันตอนไหนเนี่ย" "ฉันอยากแต่งงานกับเธอให้ถูกต้อง ถึงจะไม่ได้จัดงานใหญ่โตเป็นเพียงพิธีกรรมผูกข้อมือตามแบบชาวบ้านทั่วไป แต่ก็อยากให้ทุกคนรับรู้ว่าเธอคือเมียฉันจริงๆ และเป็นเมียที่ถูกต้องตามกฎหมาย เข้าพิธีทุกอย่างอย่า งถูกต้อง"

หล่อนไล่สายตาไปตามตัวอักษรที่อยู่ในกระดาษสีขาวสะอาดทั้งๆ ที่น้ำตาเอ่อล้น เขาทิ้งช่วงเวลาให้หล่อนได้ทำความเข้าใจกับสัญญาจ้างแต่งงานที่เขาเป็นคนร่างมันขึ้นมากับมืออยู่หลายนาที จนมั่นใจว่ามันเพียงพอที่จะทำให้หล่อนเข้าใจ จึงถามขึ้น “สัญญาเป็นยังไงบ้าง”