روايات وقصص ضمن สัญญาแต่งงาน

สัญญาหมั้นหมายฉบับใหม่ การรอคอย ทำให้รู้สึกว่าเวลาดำเนินไปอย่างเชื่องช้า... จากหนึ่งชั่วยามกลายเป็นสอง จากสองชั่วยามกลายเป็นสาม

ท่านลุงจ้าวชิงรินสุราให้ข้าดื่ม จะได้คลายน้ำตา “วันนี้เขาให้ข้าซื้อเสียงเพลงเจ้า ฮวาเอ๋อร์ เจ้าจะได้ไม่ต้องออกไปรับแขกอื่น” “แต่เงินจำนวนมากขนาดนั้น...” “เขายอมจ่ายเพื่อเจ้า ข้าเองก็เห็นด้วย ข้ามาเพื่อแจ้งแทนเขาว่าสัญญาหมั้นหมายยังคงอยู่ตามเดิม เฉินฟงมั่นคงในตัวเจ้าเสมอ เจ้าว างใจเถอะ เขามุ่งมั่นจะล้างมลทินให้สกุลเจี่ยเต็มที่”

CW: มีการกล่าวถึง คำหยาบคาย สัญญาการแต่งงานชั่วคราว สัญญาฉบับนี้ทำขึ้นเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ.2568 ระหว่าง

หากวันเวลาแห่งความสุขผันผ่านไปได้ไม่นาน ในเย็นวันหนึ่งก็เกิดเรื่องที่ทำให้ธีทัตตกใจ หากไม่กี่นาทีมันก็แปรเปลี่ยนเป็นความโกรธและหัวเสีย “ใครเอาสัญญาฉบับนี้ไปเผยแพร่” สัญญาการแต่งงานที่ระบุว่ามีอายุแค่หกเดือน โดยเมื่อครบกำหนดเวลาตามสัญญา เขากับชีวาพรจะหย่าขาดจากกัน

“สุขภาพแข็งแรง ปลอดภัย ไว้เนื้อเชื่อใจซึ่งกันและกัน นั่นคือชีวิตคู่ที่ดีที่สุด” เฉินเจ๋อหยานอ่านจบ กอดฉันเบาๆ เขาไม่ได้ให้ของขวัญราคาแพง แต่หยิบข้อตกลงครอบครัวที่เราร่วมกันเขียนออกมา:

เธอเอื้อมมือไปหยิบเอกสารสัญญาแต่งงานที่ถูกเก็บไว้ในลิ้นชัก เปิดมันออกมาดู พลิกหน้ากระดาษไปมา ดวงตาไล่มองตัวอักษรที่เป็นเหมือนโซ่ตรวนพันธนาการ 'ระยะเวลาสัญญา: 1 ปี' 'ในช่วงระยะเวลาสัญญา คู่สมรสจะต้องดำรงสถานะสามีภรรยาอย่างถูกต้องตามกฎหมายโดยไม่มีการแยกกันอ ยู่...'

ทางออกที่ว่าคืออะไรกัน เธอเพิ่งจะอายุยี่สิบเจ็ด แต่งงานมาได้สามปีกับผู้ชายที่นอนห้องเดียวกันแต่ไม่เคยแตะเนื้อต้องตัวเธอแม้แต่ครั้งเดียว ผู้ชาย…ที่เซ็นสัญญาการแต่งงานเหมือนเซ็นสัญญาทางธุรกิจ กำหนดระยะเวลา กำหนดเงื่อนไข กำหนดทุกอย่างที่เขาคิดว่ามันสมควรสำหรับเขา

ช่วยคุณแบบนี้ไม่ใช่ว่าผมไม่หวังผลประโยชน์จากคุณ เวลานี้ผมไม่เหลือใครแล้วคนรักกำลังจะแต่งงานกับเพื่อนสนิทการโดนหักหลังทำให้ผมไม่อยากไว้ใจใครง่ายๆบางครั้งคนที่อยู่ใกล้ตัวเราอาจจะเป็นคนที่ร้ายที่สุด ผมไม่อยากอยู่คนเดียวถ้าเราแต่งงานกันเราสองคนคือคนที่ต่างไม่รู้จักกันอย่างน้อยเ ราก็จะไม่คาดหวังและมาเริ่มต้นกันใหม่แต่ถ้าคุณไม่พร้อมที่จะแต่งงานจริงๆเราแค่แต่งในนามก็ได้ ใช้ชีวิตเป็นเพื่อนกันไปก่อนแต่มีสิ่งหนึ่งถ้าคุณตกลงผมอยากให้คุณทำสัญญา” “สัญญาอะไรคะ”

เฮ่อเหยียนสือจับผิดทุกฝีก้าวของเธอ ก่อนจะเอ่ยด้วยรอยยิ้มที่ไม่ได้บอกถึงความรู้สึกส่วนลึกภายใน “ยังจำข้อตกลงสามบทของเราได้ไหม?” “จำได้...” อวิ๋นชูอยู่ในสายตาของเฮ่อหย่วนเจ๋อ ก่อนจะพูดอย่างชัดถ้อยชัดคำ “สัญญาการแต่งงานมีระยะเวลาสามปี ระหว่างที่แต่งงานกันห้ามก้า วก่ายชีวิตส่วนตัวของกันและกัน ห้ามตกหลุมรักอีกฝ่าย ถ้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเจอความรักที่แท้จริง การแต่งงานนี้เป็นอันสิ้นสุด” เฮ่อเหยียนสือพยักหน้าด้วยความพอใจ

มิเกลตอบเสียงเรียบ รู้สึกเหมือนกำลังจะจดทะเบียนสมรสก็ไม่ปาน แต่สัญญาอันนี้มันเผด็จการและเอาแต่ใจชะมัด “มันก็เหมือนทะเบียนสมรสนั้นแหละ แค่ตอนนี้เราเซ็นในฐานะเป็นแฟนแต่ถ้าทะเบียนสมรสหนูก็ต้องจดอีกรอบหลังจากที่เราแต่งงานกันแล้ว” การทำแบบนี้คงเป็นการควบคุมเธอทางอ้อมสินะ ห ากตนเองจับได้จะได้ลงโทษดั่งใจต้องการ ปกติไม่จำเป็นต้องมีสัญญาบ้าบออะไรนี้