روايات وقصص ضمن สัญญาแต่งงาน

“ครับ” “เอกสารฉบับนี้คือ... ‘ข้อตกลงตามสัญญาแต่งงานที่พวกคุณได้ทำก่อนแต่งงาน... สัญญาถือเป็นที่สิ้นสุดครับ’คุณอิคชานสั่งให้ผมเอามาให้คุณครับ”

ตอนที่ 4 ทำสัญญา หนึ่งอาทิตย์ต่อมาหลังจากที่ถิงถิงไปคุยเรื่องแต่งงานกับอี้ฟาน ตอนนี้เธอกำลังนั่งอยู่ในห้องพักของคุณปู่แต่ไม่ได้มีเพียงแค่เธอกับคุณปู่สองคนเหมือนกับในวันปกติ แต่วันนี้ในห้องของคุณปู่เต็มไปด้วยผู้คนมีทั้งอี้ฟาน ทนายซ่ง อาคังและเสียวปิง เมื่อสา มวันก่อนถิงถิงได้รับโทรศัพท์จากอี้ฟานเขาตกลงที่จะแต่งงานกับเธอ แต่เขาต้องการทำสัญญาต่อหน้าคุณปู่จาง ถึงการแต่งงานตามข้อตกลงจะต้องปิดบังไม่ให้คนอื่นรู้แต่อี้ฟานไม่อยากปิดบังคุณปู่จาง ถิงถิงตกลงตามคำขอของอี้ฟานและนัดชายหนุ่มให้เขามาทำข้อตกลงในวันนี้

หลงเหว่ยขมวดคิ้ว หยิบแฟ้มนั้นขึ้นมาเปิดดู “นี่มันอะไร... สัญญาหย่าล่วงหน้า?” “ฉลาดขึ้นมานิดนึงแล้วนี่” เฟิ่งชิงกอดอก เชิดหน้าขึ้นอย่างเหนือกว่า “ในสัญญาระบุไว้ชัดเจน ข้อแรก เราจะจดทะเบียนสมรสและอยู่ร่วมชายคาเดียวกันเพื่อตบตาผู้ใหญ่หนึ่งปีเท่านั้น พอครบหนึ่งปีเ มื่อไหร่ เราจะหย่าขาดจากกันทันทีโดยไม่ต้องแบ่งสินสมรสใดๆ ทั้งสิ้น”

“แต่ต่อจากนี้ไป พี่ขอสัญญาด้วยชีวิตของพี่เลยนะขวัญ... ว่าพี่จะไม่ยอมปล่อยมือหนูไปไหนอีกแล้ว ไม่ว่างานจะหนักแค่ไหน ไม่ว่าจะมีอุปสรรคอะไรเข้ามา พี่จะเลือกหนูเป็นอันดับหนึ่งเสมอ พี่จะเป็นคนที่คอยปกป้อง เป็นคนที่ยืนอยู่ข้างหนูในทุกๆ ก้าวของชีวิต... แต่งงานกับพี่นะ เพียงขวัญ” คำข อแต่งงานที่เรียบง่าย ปราศจากแหวนเพชรเม็ดโต หรือการคุกเข่าท่ามกลางฝูงชน มีเพียงสายตาที่จริงใจและคำสัญญาที่หนักแน่นบนดาดฟ้าที่เงียบสงบ แต่มันกลับทรงพลังและมีค่ามากกว่าสิ่งใดบนโลกใบนี้

ท่านั้น แม้แต่การแต่งงานที่กำลังจะเกิดขึ้น ก็ไม่ได้เกิดจากความรัก ‘วันวิสาห์’ คู่หมั้นของเขา เป็นทายาทครอบครัวนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ ครอบครัวของเธอและครอบครัวของมารุตรู้จักกันมานาน การหมั้นหมายของทั้งคู่จึงเป็นเหมือนข้อตกลงทางธุรกิจมากกว่าความรักระหว่า งชายหญิง ทั้งสองคนตกลงกันอย่างชัดเจนตั้งแต่แรกว่า การแต่งงานครั้งนี้จะเป็นเพียงการแต่งงานทางนิตินัย เพื่อสร้างภาพลักษณ์และผลประโยชน์ทางธุรกิจร่วมกัน เมื่อเวลาผ่านไปและธุรกิจมั่นคงขึ้น ทั้งคู่จะหย่ากันโดยไม่มีข้อผูกมัดใดๆ เพราะเขาไม่เคยต้องการความรักจากใคร

เธอเงยหน้าขึ้นถาม เพราะในมือของเขามีซองเอกสารสีน้ำตาลซองหนึ่ง หรือว่าจะเป็นสัญญาข้อตกลงในการแต่งงานเหมือนในนิยายทั่วๆ ไปที่เขียนกัน โดยปกติแล้วการแต่งงานที่ปราศจากความรัก แต่งเพราะญาติผู้ใหญ่ ความเหมาะสม หรือแม้แต่สถานการณ์ไม่คาดฝันแบบเธอ ถ้าจะมีสัญญาหลังแ ต่งงานก็พอเข้าใจได้

สามวันต่อมา ณ คฤหาสน์ ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้รักกัน แต่ในอนาคตพวกเขาก็ต้องแต่งงานตามสัญญาของครอบครัวที่ทั้งสองฝั่งตกลงกัน “ ฉันไม่ได้อยากแต่งงาน”

ใบหน้าคมบ่นพึมพำตรงลำคอหอม ที่ไม่มีทีท่าว่าจะผละจาก “เราสองคนสัญญากันแล้วนะ ว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นจนกว่าจะถึงวันแต่งงาน” รังสรรค์กับภัทราตกลงกันไว้ว่าเรื่องระหว่างเขาและเธอจะไม่มีอะไรเกินเลยมากกว่าการกอด หอมและจูบเท่านั้น จนกว่าจะถึงวันที่ทั้งสองลั่นวิวาห์แต่งงานกัน ซึ่งรังสรรค์รับคำเสียงหนักแน่น ใบหน้าคมหาได้หยุดนิ่งกับคำเตือนนั้นไม่ ยิ่งเพิ่มแรงซุกไซ้มากกว่าเดิม มือใหญ่ของเขาเลื่อนมากอบกุมทรวงอกพอเหมาะ จนร่างบางสะดุ้ง

ภพตะวันอ้าปากงับผลไม้ที่สามีป้อนให้แล้วเคี้ยวพลางหัวเราะ คำสัญญาต่างๆ มักจะต้องเขียนเป็นลายลักษณ์อักษร แต่สัญญาที่ทั้งคู่มีให้กันนั้นมาพร้อมกับความผูกพันที่มีมากขึ้นไม่สิ้นสุด ยิ่งได้รู้จักกัน ใกล้ชิดกันและรักกัน ความผูกพันก็มีแต่จะเพิ่มพูน ภพตะวันจุมพิตลูกชายแล ะบอกรักผ่านทางสายตา วารุณเหยียดกายอย่างผ่อนคลายพลางยิ้มละมุนละไม ความรักเปล่งประกายอยู่ในดวงตาสีเข้มของเขา ไม่ต้องมีคำพูดใดๆ อธิบายความอิ่มเอมใจในตอนนี้เลยนอกจากคำว่า เขารักคู่ชีวิตและลูกหมดทั้งหัวใจ...