روايات وقصص ضمن สัญญาแต่งงาน

“ครับ” “เอกสารฉบับนี้คือ... ‘ข้อตกลงตามสัญญาแต่งงานที่พวกคุณได้ทำก่อนแต่งงาน... สัญญาถือเป็นที่สิ้นสุดครับ’คุณอิคชานสั่งให้ผมเอามาให้คุณครับ”

ตอนที่ 4 ทำสัญญา หนึ่งอาทิตย์ต่อมาหลังจากที่ถิงถิงไปคุยเรื่องแต่งงานกับอี้ฟาน ตอนนี้เธอกำลังนั่งอยู่ในห้องพักของคุณปู่แต่ไม่ได้มีเพียงแค่เธอกับคุณปู่สองคนเหมือนกับในวันปกติ แต่วันนี้ในห้องของคุณปู่เต็มไปด้วยผู้คนมีทั้งอี้ฟาน ทนายซ่ง อาคังและเสียวปิง เมื่อสา มวันก่อนถิงถิงได้รับโทรศัพท์จากอี้ฟานเขาตกลงที่จะแต่งงานกับเธอ แต่เขาต้องการทำสัญญาต่อหน้าคุณปู่จาง ถึงการแต่งงานตามข้อตกลงจะต้องปิดบังไม่ให้คนอื่นรู้แต่อี้ฟานไม่อยากปิดบังคุณปู่จาง ถิงถิงตกลงตามคำขอของอี้ฟานและนัดชายหนุ่มให้เขามาทำข้อตกลงในวันนี้

สามีของฉันไปมีอะไรกับผู้หญิงข้างนอกนับพันครั้ง แต่กลับไม่ยอมหย่ากับฉันเสียที ครอบครัวของเขาบอกว่าฉันเป็นแค่ผู้หญิงไร้หัวนอนปลายเท้าที่ไม่คู่ควรจะเชิดหน้าชูตา เมื่อห้าปีก่อนฉันขอหย่าเป็นครั้งแรก ฟู่ถิงเซินไม่พูดอะไร เพียงแต่กักฉันไว้ในคฤหาสน์นานถึงหนึ่งเดือนเต็ม หนึ่งเดือนต่อมา ฉันถึงได้รู้ว่าตัวเองตั้งท้อง เมื่อสามปีก่อนฉันขอหย่าเป็นครั้งที่สอง ฟู่ถิงเซินก็กลับไปบ้านใหญ่ในคืนนั้นทันที หลังจากนั้น ฉันก็ได้รับอนุญาตให้พบลูกได้เพียงสัปดาห์ละครั้ง วันนี้เป็นครั้งที่สาม และในที่สุดฉันก็สามารถจากไปได้เสียที เพราะฉันเพิ่งค้นพบว่า ลูกของฉันไม่ได้รักฉัน และการแต่งงานของฉันเองก็เป็นแค่เรื่องหลอกลวง ฉันไม่ต่างอะไรจากผู้หญิงที่อยู่ข้างนอกเหล่านั้นเลย

ทางออกที่ว่าคืออะไรกัน เธอเพิ่งจะอายุยี่สิบเจ็ด แต่งงานมาได้สามปีกับผู้ชายที่นอนห้องเดียวกันแต่ไม่เคยแตะเนื้อต้องตัวเธอแม้แต่ครั้งเดียว ผู้ชาย…ที่เซ็นสัญญาการแต่งงานเหมือนเซ็นสัญญาทางธุรกิจ กำหนดระยะเวลา กำหนดเงื่อนไข กำหนดทุกอย่างที่เขาคิดว่ามันสมควรสำหรับเขา

‘สวยค่ะ’ ‘แต่ถ้านิอยากได้ ต้องสัญญาด้วยกันก่อน’ ‘สัญญาอะไรหรอคะ…’ เด็กสาวถามกลับอย่างไร้เดียงสา… ‘สัญญาว่า โตขึ้นมาเราจะแต่งงาน แล้วก็มีครอบครัวอบอุ่นด้วยกัน ห้ามทิ้งพี่ไปไหนด้วย…’ พูดจบทิศเหนือก็จับมือเล็กขึ้นมาแล้วสวมแหวนให้…

แต่ง แต่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน นั่นคือสิ่งที่เขาจะบอกกับเธอต่อจากนี้ การที่ทั้งสองแต่งงานกันใช่ว่าต้องอยู่ด้วยกัน มันเป็นเพียงการแต่งเพื่อตบตาผู้ใหญ่เท่านั้น เมื่อครบกำหนดตามที่เขาเขียนไว้ในท้ายสัญญา วันนั้นเขาจะเป็นคนถือทะเบียนสมรสเข้าไปหาเธอเอง ทั้งสองต้องหย่ากันเมื่อถึงกำหนด “ง ่าย ๆ ก็คือ.. แต่งเพื่อตบตา?” “ประมาณนั้น” “.....” เงียบ “หนึ่งปี” แผ่นดินเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “ทำไมถึงนานจัง” สำหรับเธอมันนานเกินไป

หลงเหว่ยขมวดคิ้ว หยิบแฟ้มนั้นขึ้นมาเปิดดู “นี่มันอะไร... สัญญาหย่าล่วงหน้า?” “ฉลาดขึ้นมานิดนึงแล้วนี่” เฟิ่งชิงกอดอก เชิดหน้าขึ้นอย่างเหนือกว่า “ในสัญญาระบุไว้ชัดเจน ข้อแรก เราจะจดทะเบียนสมรสและอยู่ร่วมชายคาเดียวกันเพื่อตบตาผู้ใหญ่หนึ่งปีเท่านั้น พอครบหนึ่งปีเ มื่อไหร่ เราจะหย่าขาดจากกันทันทีโดยไม่ต้องแบ่งสินสมรสใดๆ ทั้งสิ้น”

“แต่ต่อจากนี้ไป พี่ขอสัญญาด้วยชีวิตของพี่เลยนะขวัญ... ว่าพี่จะไม่ยอมปล่อยมือหนูไปไหนอีกแล้ว ไม่ว่างานจะหนักแค่ไหน ไม่ว่าจะมีอุปสรรคอะไรเข้ามา พี่จะเลือกหนูเป็นอันดับหนึ่งเสมอ พี่จะเป็นคนที่คอยปกป้อง เป็นคนที่ยืนอยู่ข้างหนูในทุกๆ ก้าวของชีวิต... แต่งงานกับพี่นะ เพียงขวัญ” คำข อแต่งงานที่เรียบง่าย ปราศจากแหวนเพชรเม็ดโต หรือการคุกเข่าท่ามกลางฝูงชน มีเพียงสายตาที่จริงใจและคำสัญญาที่หนักแน่นบนดาดฟ้าที่เงียบสงบ แต่มันกลับทรงพลังและมีค่ามากกว่าสิ่งใดบนโลกใบนี้

ท่านั้น แม้แต่การแต่งงานที่กำลังจะเกิดขึ้น ก็ไม่ได้เกิดจากความรัก ‘วันวิสาห์’ คู่หมั้นของเขา เป็นทายาทครอบครัวนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ ครอบครัวของเธอและครอบครัวของมารุตรู้จักกันมานาน การหมั้นหมายของทั้งคู่จึงเป็นเหมือนข้อตกลงทางธุรกิจมากกว่าความรักระหว่า งชายหญิง ทั้งสองคนตกลงกันอย่างชัดเจนตั้งแต่แรกว่า การแต่งงานครั้งนี้จะเป็นเพียงการแต่งงานทางนิตินัย เพื่อสร้างภาพลักษณ์และผลประโยชน์ทางธุรกิจร่วมกัน เมื่อเวลาผ่านไปและธุรกิจมั่นคงขึ้น ทั้งคู่จะหย่ากันโดยไม่มีข้อผูกมัดใดๆ เพราะเขาไม่เคยต้องการความรักจากใคร

เธอเงยหน้าขึ้นถาม เพราะในมือของเขามีซองเอกสารสีน้ำตาลซองหนึ่ง หรือว่าจะเป็นสัญญาข้อตกลงในการแต่งงานเหมือนในนิยายทั่วๆ ไปที่เขียนกัน โดยปกติแล้วการแต่งงานที่ปราศจากความรัก แต่งเพราะญาติผู้ใหญ่ ความเหมาะสม หรือแม้แต่สถานการณ์ไม่คาดฝันแบบเธอ ถ้าจะมีสัญญาหลังแ ต่งงานก็พอเข้าใจได้