Romans & histoires สัญญาแต่งงาน

ก่อนที่พวกเขาจะแต่งงานกัน ทั้งสองก็ได้เซ็นสัญญาเอาไว้ฉบับหนึ่ง โดยมีเนื้อหาใจความว่างานแต่งงานนี้จะเป็นความลับ และสามารถยุติได้ตลอดเวลา ตอนนั้นหมิงซีรู้สึกว่าส้มลูกใหญ่ได้หล่นลงบนหัวของเธอแล้ว แค่ฝันเธอยังไม่กล้าฝัน คาดไม่ถึงเลยว่าเธอจะได้แต่งงานกับ เทพบุตรที่เธอแอบชอบมาตั้งแปดปีแบบนี้ได้ เธอจึงตกลงอย่างง่ายดาย

“คุณไม่จำเป็นต้องพิสูจน์อะไรให้ฉันดูหรอก” “วันที่เซ็นสัญญาโครงการนั้น จะเป็นวันหย่าของเราด้วย!” ประโยคนี้ยิ่งตลกเข้าไปใหญ่ ก็ในเมื่อพวกเขายังไม่ได้แต่งงานกัน จะไปหย่าอะไรกันได้ยังไง

ภูผายิ้มให้ฉันอย่างอ่อนโยน “เธอจำสัญญาของเราได้ไหม” หัวใจของฉันเต้นระรัว ‘สัญญา?’ ฉันจำได้ดีว่าเราเคยทำสัญญาแต่งงานกันเพียงหนึ่งปี และหนึ่งปีนั้นก็ผ่านพ้นไปแล้ว “จำได้ค่ะ” ฉันตอบเสียงแผ่ว

ฉันพยักหน้าไปที่โต๊ะทำงานของตัวเองซึ่งมีเก้าอี้อยู่ด้านหน้า “ก่อนจะแต่งงานกันฉันมีข้อตกลงให้คุณ ถ้ารับได้ก็เซ็นสัญญานะ แต่ถ้าไม่งานแต่งก็ยกเลิกได้เลย” ฉันเอาเอกสารทุกอย่างออกมาให้เตดู มันคือสัญญาหนึ่งหน้ากระดาษที่มีเนื้อหากระชับได้ใจความ และเป็นข้อตกลงง่าย ๆ ไม่ก ี่ข้อ ที่ถ้าเขายอมรับฉันจะแต่งงานด้วยทันที

“ดังนั้นจึงพูดได้ว่า พวกเจ้าไม่เข้าใจความรักที่แท้จริงเลย แม้ว่าสหายหวังจะพูดเช่นนี้ แต่เมื่อลองคิดดูดี ๆ มีสตรีคนใดบ้างที่เต็มใจจะมอบความไว้วางใจตลอดชีวิตของนางง่าย ๆ เช่นนี้?” “ทั้งสองมีสัญญาการแต่งงาน แม้ว่าจะเป็นแผนรับมือชั่วคราวที่เหมาะสม แต่ถ้าไม่มีรากฐานทาง อารมณ์ระหว่างพวกเขา เช่นนั้นพวกเขาจะปรองดองกันได้อย่างไร?”

เธอพูดขึ้นโดยที่ไม่หันหน้ามามองเขาเลยสักนิด “แล้วถ้าฉัน ไปทำเรื่องอย่างว่า...” “สัญญาจบลงทันทีค่ะ เพราะน้ำเองก็จะไม่ยอมใช้ของร่วมกับใครเหมือนกัน คุณมีอะไรกับน้ำแล้วแต่ยังไปมีอะไรกับคนอื่นในช่วงที่อยู่ในสัญญา น้ำเองก็รับไม่ได้เหมือนกันค่ะ ถ้าคุณอยากจะมีจริง ๆ คุณก็ช่วย บอกน้ำด้วย น้ำจะได้ไป...” เธอชิ่งพูดตัดหน้าเขาขึ้นมาเสียก่อน เมื่อเขากำลังจะพูดยั่วโมโหเธอ และเธอพูดด้วยวาจาที่เด็ดขาดหากเขาทำผิดกับเธอจริง

เชี่ยอะไรวะเนี่ย ฉันคิดอย่างหงุดหงิด สมองอันปราดเปรื่องก็ดันคิดบางอย่างออก สัญญาก็คือสัญญานั่นแหละ แต่ถ้าเกิดว่าทั้งสองฝ่ายไม่ได้รักไม่ได้ชอบกัน มันก็ยกเลิกสัญญาได้นี่นา. "แต่ถ้าผู้ชายคนนั้นปฏิเสธและไม่อยากแต่งงานกับน้ำหวาน งานแต่งก็มีสิทธิ์ยกเลิกใช่ไหมคะ"

“อ้าว! ใครไปสัญญาไว้ตอนไหน” “ก็แต่งงานกันแค่ในนาม ห้ามยุ่งเรื่องส่วนตัวของกันและกัน แค่นี้มันก็ชัดเจนแล้วป่ะ”

เพทายรับคำอย่างขอไปที คนเราแต่งงานกันอยู่ด้วยกันทุกวัน ถึงเวลานั้นคำว่าหย่าคงไม่มีอยู่จริง งานแต่งงานที่มีพันธสัญญาและระยะเวลาเป็นเครื่องกำหนดก็เกิดขึ้นในวันนี้

“ค่ะ ทวงแน่ล่ะ พรีมไม่ยอมแต่งงานกับผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้แน่นอน” “พี่พรีมหาแฟนสักคนไว้รอเลยดีมั้ยคะ เผื่อคุณแม่จับแต่งงานจริง” แสนรักพูดแนะนำ