สัญญาแต่งงาน Mga Nobela at Kwento

ภูผายิ้มให้ฉันอย่างอ่อนโยน “เธอจำสัญญาของเราได้ไหม” หัวใจของฉันเต้นระรัว ‘สัญญา?’ ฉันจำได้ดีว่าเราเคยทำสัญญาแต่งงานกันเพียงหนึ่งปี และหนึ่งปีนั้นก็ผ่านพ้นไปแล้ว “จำได้ค่ะ” ฉันตอบเสียงแผ่ว

ฉันพยักหน้าไปที่โต๊ะทำงานของตัวเองซึ่งมีเก้าอี้อยู่ด้านหน้า “ก่อนจะแต่งงานกันฉันมีข้อตกลงให้คุณ ถ้ารับได้ก็เซ็นสัญญานะ แต่ถ้าไม่งานแต่งก็ยกเลิกได้เลย” ฉันเอาเอกสารทุกอย่างออกมาให้เตดู มันคือสัญญาหนึ่งหน้ากระดาษที่มีเนื้อหากระชับได้ใจความ และเป็นข้อตกลงง่าย ๆ ไม่ก ี่ข้อ ที่ถ้าเขายอมรับฉันจะแต่งงานด้วยทันที

“ดังนั้นจึงพูดได้ว่า พวกเจ้าไม่เข้าใจความรักที่แท้จริงเลย แม้ว่าสหายหวังจะพูดเช่นนี้ แต่เมื่อลองคิดดูดี ๆ มีสตรีคนใดบ้างที่เต็มใจจะมอบความไว้วางใจตลอดชีวิตของนางง่าย ๆ เช่นนี้?” “ทั้งสองมีสัญญาการแต่งงาน แม้ว่าจะเป็นแผนรับมือชั่วคราวที่เหมาะสม แต่ถ้าไม่มีรากฐานทาง อารมณ์ระหว่างพวกเขา เช่นนั้นพวกเขาจะปรองดองกันได้อย่างไร?”

หนี้ที่เธอต้องชดใช้ คือการเป็นภรรยาของผู้ชายที่ดูถูกเธอสารพัด เพียงแค่สามปี หลังจากนั้นเธอจะหย่าขาดจากสามีในนามให้ได้!

“อ้าว! ใครไปสัญญาไว้ตอนไหน” “ก็แต่งงานกันแค่ในนาม ห้ามยุ่งเรื่องส่วนตัวของกันและกัน แค่นี้มันก็ชัดเจนแล้วป่ะ”

เพทายรับคำอย่างขอไปที คนเราแต่งงานกันอยู่ด้วยกันทุกวัน ถึงเวลานั้นคำว่าหย่าคงไม่มีอยู่จริง งานแต่งงานที่มีพันธสัญญาและระยะเวลาเป็นเครื่องกำหนดก็เกิดขึ้นในวันนี้

“ค่ะ ทวงแน่ล่ะ พรีมไม่ยอมแต่งงานกับผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้แน่นอน” “พี่พรีมหาแฟนสักคนไว้รอเลยดีมั้ยคะ เผื่อคุณแม่จับแต่งงานจริง” แสนรักพูดแนะนำ

“วันนี้จันทร์อาจต้องพยายามเชื่อ แต่วันหน้าพี่จะทำให้จันทร์เชื่อพี่ โดยไม่ต้องใช้ความพยายามแม้แต่นิด” นั่นเป็นเหมือนดั่งคำมั่นสัญญาที่ลูกผู้ชายคนหนึ่งให้ไว้กับผู้หญิงที่ตัวเองรัก ก่อนจะพาเธอไปจดทะเบียนสมรสเป็นสามีและภรรยากันที่ถูกต้องตามกฎหมาย

“ไม่ใช่ค่ะ เวินหนี่รีบปฏิเสธ แม้ว่าการแต่งงานของเธอกับเย่หนานโจวจะเป็นการแต่งงานตามสัญญา แต่วันที่เธอแต่งงานกับเขานั้น เธอมีความสุขจริง ๆ

ข้าหันหลังให้เขา “การแต่งงานชายแดนเป็นเรื่องของรัฐ” ข้ากล่าว “พระราชาทรงตัดสินใจแล้ว ผลลัพธ์จะเป็นไปตามที่เจ้าปรารถนา” ถ้อยคำสุดท้ายนั้นเหมือนบาดลิ้นของข้าเองในยามเอ่ยออกมา