สัญญาแต่งงาน 소설 & 이야기

“คุณไม่จำเป็นต้องพิสูจน์อะไรให้ฉันดูหรอก” “วันที่เซ็นสัญญาโครงการนั้น จะเป็นวันหย่าของเราด้วย!” ประโยคนี้ยิ่งตลกเข้าไปใหญ่ ก็ในเมื่อพวกเขายังไม่ได้แต่งงานกัน จะไปหย่าอะไรกันได้ยังไง

ภูผายิ้มให้ฉันอย่างอ่อนโยน “เธอจำสัญญาของเราได้ไหม” หัวใจของฉันเต้นระรัว ‘สัญญา?’ ฉันจำได้ดีว่าเราเคยทำสัญญาแต่งงานกันเพียงหนึ่งปี และหนึ่งปีนั้นก็ผ่านพ้นไปแล้ว “จำได้ค่ะ” ฉันตอบเสียงแผ่ว

ฉันพยักหน้าไปที่โต๊ะทำงานของตัวเองซึ่งมีเก้าอี้อยู่ด้านหน้า “ก่อนจะแต่งงานกันฉันมีข้อตกลงให้คุณ ถ้ารับได้ก็เซ็นสัญญานะ แต่ถ้าไม่งานแต่งก็ยกเลิกได้เลย” ฉันเอาเอกสารทุกอย่างออกมาให้เตดู มันคือสัญญาหนึ่งหน้ากระดาษที่มีเนื้อหากระชับได้ใจความ และเป็นข้อตกลงง่าย ๆ ไม่ก ี่ข้อ ที่ถ้าเขายอมรับฉันจะแต่งงานด้วยทันที

“ดังนั้นจึงพูดได้ว่า พวกเจ้าไม่เข้าใจความรักที่แท้จริงเลย แม้ว่าสหายหวังจะพูดเช่นนี้ แต่เมื่อลองคิดดูดี ๆ มีสตรีคนใดบ้างที่เต็มใจจะมอบความไว้วางใจตลอดชีวิตของนางง่าย ๆ เช่นนี้?” “ทั้งสองมีสัญญาการแต่งงาน แม้ว่าจะเป็นแผนรับมือชั่วคราวที่เหมาะสม แต่ถ้าไม่มีรากฐานทาง อารมณ์ระหว่างพวกเขา เช่นนั้นพวกเขาจะปรองดองกันได้อย่างไร?”

“สัญญาอะไร แกพูดให้มันยาวๆ หน่อยได้มั้ย” “ทำสัญญา ให้แกตกลงแต่งงานกับฉัน เพื่อหลอกป๊าม๊าของฉันและฝั่งของแกด้วย สัญญาหนึ่งปี ฉันจะ...”

“อ้าว! ใครไปสัญญาไว้ตอนไหน” “ก็แต่งงานกันแค่ในนาม ห้ามยุ่งเรื่องส่วนตัวของกันและกัน แค่นี้มันก็ชัดเจนแล้วป่ะ”

ถ้าพวกเขาเป็นคู่ค้าหรือกำลังเจรจาเรื่องกู้ยืมเงินก็คงต้องเขียนสัญญาขึ้นมาให้ชัดเจน ไม่ให้ฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดทำผิดเงื่อนไข ทว่าการแต่งงานเพียงในนามเช่นนี้ไม่เคยมีผู้ใดเล่าให้นางฟังมาก่อนว่าต้องทำเช่นไร

“บอกความจริงลูกไปคงดีเหมือนกัน ไว้รอทั้งคู่อายุครบยี่สิบเมื่อไหร่ ถ้าต่างฝ่ายต่างอยากจะถอนหมั้น ก็ให้เป็นเรื่องของอนาคตอีกที” “ไม่มีปัญหา พวกเรามาทำสัญญาแล้วประกาศออกไปเลย และพากันไปอธิบายให้ลูกฟังทีหลัง”

“ค่ะ ทวงแน่ล่ะ พรีมไม่ยอมแต่งงานกับผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้แน่นอน” “พี่พรีมหาแฟนสักคนไว้รอเลยดีมั้ยคะ เผื่อคุณแม่จับแต่งงานจริง” แสนรักพูดแนะนำ

“วันนี้จันทร์อาจต้องพยายามเชื่อ แต่วันหน้าพี่จะทำให้จันทร์เชื่อพี่ โดยไม่ต้องใช้ความพยายามแม้แต่นิด” นั่นเป็นเหมือนดั่งคำมั่นสัญญาที่ลูกผู้ชายคนหนึ่งให้ไว้กับผู้หญิงที่ตัวเองรัก ก่อนจะพาเธอไปจดทะเบียนสมรสเป็นสามีและภรรยากันที่ถูกต้องตามกฎหมาย