สัญญาแต่งงาน Mga Nobela at Kwento

เธอเลิกคิ้วขึ้นมองพร้อมกับยิ้มขันความมั่นโหนกของเขาเหลือเกิน “ใช่...สัญญาแต่งงานนี้จะสิ้นสุด เมื่อคุณแต่งงานครบหนึ่งปีครึ่ง” “ทำไมต้องแต่ง?” คำถามที่ต้องการคำตอบที่สมเหตุสมผล

การแต่งงานเกิดขึ้นตามสัญญาหมั้นหมายของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายที่เป็นสหายกันเมื่อครั้งยังเป็นหนุ่มว่าในภายภาคหน้าจะให้ลูกสาวลูกชายแต่งงานกัน แต่ยังดีที่ ฟางลู่และท่านแม่ทัพได้แอบทำสัญญากันในคือเข้าหอ ว่าจะอยู่กันฉันพี่น้อง ต่อหน้าคนภายนอกก็จะแสร้งทำเป็นสามีภรรยาท ี่รักใคร่กลมเกลียวกัน ถ้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งพบเจอ คน ในดวงใจ' อีกฝ่ายก็จะยอมหย่าให้โดย ไม่มีข้อแม้ใด

ไม่ใช่เพราะมันคือสัญญา เธอแต่งเข้ามาดูแลคน ไม่ได้เป็นภรรยาร้อยเปอร์เซ็นต์ เขายังจะแกล้งไม่เข้าใจอีก ริมฝีปากเล็กไม่ขยับต่อ เคย์เดนจึงใช้โอกาสนี้ทำลายความข้องใจทั้งหมด “มีสัญญาแล้วยังไง ไม่มีแล้วยังไง ฉันแต่งงานกับเธอ นอนด้วยกัน มีลูกด้วยกัน ทั้งทางกฎหมายและ ร่างกาย ตรงไหนที่ไม่เหมือนผัวเมีย” เถียงมาสิ ถ้าแน่จริงก็ลองดู เขาดักหมดทุกทางแล้ว ยังคิดจะหลบยังไง

ซึ่งไม่รวมค่าสินสอดทองหมั้นที่ฝั่งสองสามีภรรยาเรียกในวันแต่งงานที่เพิ่มมา พร้อมกับเซ็นสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษร ว่าจะไม่มาเจอนางฟ้าหรือเรียกร้องอะไรใดๆ อีก หากละเมิดสัญญา สุดแล้วแค่เขาจะดำเนินการต่อไป แน่นอนว่าคนโลภมากเห็นแก่ตัว มักจะความจำสั้น กลับกลอกเป็นธ รรมดา ยิ่งเห็นนิ่งเฉย ทำตาบอดมองไม่เห็น ยิ่งได้ใจเอาใหญ่

​"ครับคุณแม่... ผมรอดมาได้ครับ... ใช่ครับ ผมกำลังจะเข้าไปที่บริษัท... เรื่อง งานแต่งงาน ผมทราบครับ ผมไม่ลืมสัญญา" ​เค้กที่แอบฟังอยู่หลังประตูถึงกับตัวชาไปทั้งแถบ ‘งานแต่งงานงั้นเหรอ? สัญญาอะไรกัน?’ ความสุขที่พุ่งปรี๊ดเมื่อครู่ร่วงดิ่งลงเหวทันที

“ การแต่งงานคืออะไรคะแม่แม่ “ เด็กหญิงวัยสิบขวบ ถามแม่แม่ที่กำลังแต่งตัวสวย ไปงานแต่งงานกับพ่อพ่อ “งานแต่งงาน คือ การที่คนรักกันสองคน จัดงานขึ้นมา เพื่อบอกกล่าวให้คนที่รู้จักกันกับสองคนนี้ ว่า เค้าทั้งคู่ตกลงกันที่จะรักกัน อยู่ด้วยกัน สร้างครอบครัวด้วยกันจ้ะน้อง “ “แล้วเราไม่บอ กคนอื่นได้ไหมคะ “ เด็กหญิงช่างสงสัยถามต่อ

ตอนที่ 1 สัญญาแต่งงาน “นำป้ายหยกนี้ไปที่สกุลกู้...เจ้ามีสัญญาหมั้นหมายเอาไว้ต่อจากนี้จะได้ไม่ต้องตัวคนเดียว”

แล้วก็ถึงขั้นตอนสำคัญ นั่นก็คือการกล่าวคำมั่นสัญญา ซึ่งเป็นหัวใจของพิธีแต่งงานในศาสนาคริสต์ เพราะมันหมายถึงการทำพันธะสัญญาต่อหน้าพระผู้เป็นเจ้า โดยมีแขกที่มาร่วมในพิธีเป็นสักขีพยาน เมื่อถึงเวลาที่ได้กำหนดไว้ บาทหลวงก็ยืนตรงแท่นพิธีต่อหน้าบ่าวสาว แล้วเร ิ่มทำหน้าที่ของตน “นายเบอนันเดส มิโลสลาฟ ท่านจะรับนางสาวโรฮันนา บวรเกียรติกัมปนาทเป็นภรรยา ไม่ว่าจะมั่งมีหรือยากจน สุขหรือทุกข์ เจ็บป่วยหรือสุขสบาย สัญญาว่าจะรัก เชิดชู ดูแล และซื่อสัตย์ต่อเธอผู้เป็นภรรยาตลอดไป จนกว่าความตายจะมาแยกออกจากกันหรือไม่”

“หากเธอไม่เซ็น ฉันจะจับเธอปล้ำตรงนี้!!” เหตุการณ์เหมือนจะอึดอัดจนหายใจไม่ทั่วท้อง ไม่รู้ว่าเรื่องบ้าอะไรกันที่เธอต้องมาเจอ การแต่งงานที่มีสัญญาเป็นข้อผูกมัด แถมสัญญานั้นยังร่างเงื่อนไขบ้าๆ ของทายาทตระกูลดังไว้อีก

เราแต่งงานแลกกับเงินหนึ่งปีไม่ใช่เหรอวะ ทำไมมันกลายเป็นแต่งตลอดชีวิต “นี่...สัญญาของเราแค่ปีเดียวเท่านั้นนะ” ใบหม่อนพยายามทบทวนความเป็นจริง