หมอมาเฟียเมียขัดดอก Novels & Stories

"น้าดาวตายแล้วเหรอ แต่ฉันก็ไปใช้หนี้ให้น้าดาวแล้วนิ" "แม่กูไม่มีที่ซุกหัวนอนต้องเร่ร่อนใครเจอก็ไล่อย่างกับหมูกับหมาจนวันหนึ่งแม่กูโดนพวกวัยรุ่นเมายาข่มขืนร่วมสิบคนจนสุดท้ายแม่กูตรอมใจตาย มึงอยากรู้ไหมว่าตรงไหนที่แม่กูโดนข่มขืนจนตาย...ก็ตรงที่มึงยืนไง"

ร่างบางถึงกับขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจกับคำพูดแบบนี้ที่ทุกคนขนานนามให้กับเขาในนามคำว่ามาเฟียที่ฉันได้ยินทุกคนพูดคำนี้มาบ่อยๆ แต่พอถามเขาเขากลับปฏิเสธในทุกข้อสงสัยจนไม่ได้คิดอะไรมากนัก "มึงไม่รู้เลยรึไงว่าผัวมึงเป็นมาเฟีย" "กูไม่รู้"ตอนนั้นทำเอาฉันแทบช็อกและนิ่งเงีย บไปทันทีเมื่อความจริงคือสิ่งที่ฉันเคยรับรู้แต่กลับถูกอีกฝ่ายโกหกมาโดยตลอดเวลาที่เราคบกัน หยดนํ้าตาแห่งความไว้ใจค่อยๆ ไหลรินออกมาเปรอะเปื้อนใบหน้าหวานไปหมดก่อนที่จะมีมือหนาของคนข้างกายที่ยื่นมือเข้ามาเช็ดน้ำตาให้

ตอนที่กูกระชากควยออกมากะทันหัน กูยอมรับตรงๆ เลยว่ากูโคตรอาย อายจนหน้าชาไปหมด ศักดิ์ศรีมาเฟียที่สั่งสมมาแทบจะปลิวหายไปกับน้ำหล่อลื่นที่กระเด็นเปื้อนโซฟา กูแค่จะขอพักเบรก หายใจดึงสติกลับมาควบคุมเกมสักแป๊บเดียว แต่แทนที่ยัยตัวแสบนี่จะนอนหอบหมดสภาพ หรือเจ็บจนร้อง ไห้เหมือนผู้หญิงคนอื่น... หล่อนกลับเด้งตัวขึ้นมานั่งถ่างขา ชี้หน้าด่ากูฉอดๆ! "ไอ้มาเฟียไม่ได้เรื่อง!"

ปุณณกันต์ปากสั่นคอสั่น ละล่ำ ละลักไม่เป็นคำ เพราะความตกใจและความโมโหมันปะปนกันไปหมด “จะเซ็นไม่เซ็น ถ้าไม่เซ็นกูจะได้ให้หมอผ่าเอาเครื่องในน้องมึงที่นอนอยู่โรงพยาบาลไปขายล้างหนี้แทน” มาเฟียจีนเทายืนกอดอก ส่งสายตากดดันให้คนที่กำลังอ้าปากพะงาบ ๆ จะด่าก็ไม่ด่าจะร้องก ็ไม่ร้องตรงหน้า

ท้... ซี้ด... อูย...” พิมพ์รภัสร้องครางกระเส่าระคนร้องอุทานด้วยความเสียวซ่าน สองมือน้อยยันค้ำผ้าปูที่นอนเอาไว้มั่น พลางเร่งความเร็วโยกย้ายสะโพกเข้าหาแท่งรักเพื่อช่วยผ่อนแรงและส่งเสริมให้เขาทำการกระแทกกระทั้นสวนขึ้นมาได้หนักหน่วงรุนแรงดุดันยิ่งขึ้น ส่วนเนตรดาวผู้แปรสภา พมาเป็นเมียมาเฟียจอมหื่นเต็มตัว ก็ตั้งหน้าตั้งตาขย่มรูรักของตนลงบนแท่งเอ็นปลอมอย่างเมามันไร้เดียงสาทว่าเร่าร้อน

ถึงเธอจะเห็นใจแค่ไหนแต่เธอก็ไม่กล้าจะขัดเขา วิธีมาเฟียยังไงต้องจัดการขึ้นเด็ดขาดเธอช่วยได้แค่ไว้ชีวิต แต่ชะตากรรมเธอไม่รู้ "ครับเมีย ฟอดด!!! หายโกรธหรือยัง หื้มม" 'นี่แหละครับมาเฟีย เมียคือทุกอย่าง' "รู้หรือเปล่า รินก็เกือบทำได้ยกเลิกงานแต่ง โชคดีที่โทรหาม๊าไม่ติด " เธอพูดออกมาอย่างแง่งอน

แสนจัดการมอบความเป็นสามีให้เธอสมกับที่เธอยั่วยวนและต้องการเขา แสนเมาและนอนหมดแรงอยู่บนเตียงนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขากับโสรยามีอะไรกัน แต่ครั้งนั้นโสรยาคิดว่าเป็นศิชล เธอจึงภูมิใจนักหนาว่าเป็นเมียนายใหญ่ แต่ครั้งนี้เธอเต็มใจมอบเรือนร่างให้แสนด้วยความเหงา "ผมต้องไ ปแล้วคุณโส มัวมาหลบอยู่ที่นี่เสียนานเลย"แสนไม่รอให้โสรยาตื่นเขาเดินออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว

เคนกับดนัยได้แต่ก้มหน้าทำเป็นสำนึกผิดทั้งที่ในใจแอบขำอยู่ หมดแล้วจริง ๆ คราบมาเฟียหนุ่มที่เลื่องชื่อเรื่องความโหด วันนี้ต้องพ่ายแพ้ให้กับเมียอย่างราบคราบ รับรางวัลคนกลัวเมียแห่งปีไปเลย.. อลินดาเลือกจะไม่พูดอะไรอีกสะบัดมือออกจากการจับกุมของมือหนาสุดแรง ก่อนจะเดินดุ่ม ๆ เข้าห ้างไปโดยมีมาเฟียหนุ่มเดินตามไปติด ๆ ตามด้วยลูกน้องสองคนด้านหลัง

EP17 - เหนือมาเฟีย ( ธันเดอร์-บลิ๊ง ) ใบหน้าหล่อเหลาของมาเฟียหนุ่ม ยังคงซุกไซ้เคล้นคลึงเต้าอวบของเมียสาวไม่หยุด ซึ่งวันนี้เธอคล้อยตามเขา ไม่ได้ขัดขืนหรือตบเขาแต่อย่างใด

“ชาทำขนมเสร็จแล้วเหรอ? “มาเฟียหนุ่มก้าวขาลงจากเตียงเดินเข้ามาสวมกอดภรรยา พร้อมกับฝั่งจมูกคมสันลงบนแก้มนวลฟอดใหญ่ โดยไม่ได้เอะใจอะไรกับความผิดปกติของเธอ และ บริเวณห้องที่รกรุงรังจนแทบไม่เหลือความเป็นระเบียบเหมือนก่อนหน้านี้ “โอ๊ยย! เฮียเจ็บนะชา “มาเฟียหนุ่มนิ่วหน้า เปล่งเสียงร้องด้วยความเจ็บแสบ เมื่อถูกนิ้วเรียวเล็กบิดเข้าตรงเนื้อหน้าท้องอันแข็งเต็มไปด้วยลอนกรามอย่างแรง จนเขาต้องผละตัวออกจากเธอ พลางลูบรอยแดงที่ผุดขึ้นเพื่อคายอาการแสบเคียง