หย่าร้าง Novels & Stories

หิวเมื่อไหร่ก็แวะมา แม่ค้าคนนี้จัดให้ได้ทุกอย่าง รับรองว่าคุณลูกค้าจะต้องถูกใจ กอบัว หรือ เจ๊หมวยขาวอวบ เธอเป็นเจ้าของร้านสะดวกซื้อ ที่อยู่ข้าง ๆ มหา’ลัย ด้วยความที่เธอเป็นหญิงสาวสุดจะเซ็กซี่ จึงมีหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ มาขายขนมจีบอยู่บ่อย ๆ แต่เธอจะเลือกใครดีล่ะ นที นักศึกษาหนุ่มหล่อ ดีกรีนักกีฬาเทควันโดของมหา’ลัย เขาเป็นคนเจ้าชู้ประตูดิน จีบผู้หญิงฟันไปเรื่อย เหมือนเสือกำลังหิว เจอเหยื่อเป็นไม่ได้ ต้องขยี้ให้แหลก แล้วค่อยกลืนลงท้อง

เมื่อทั้งลูกและหลานสาวของเมียรักสวยสดงดงามจนหนุ่มใหญ่ผู้เป็นพ่อและตาเลี้ยงอย่างเขา หักห้ามใจไว้ไม่ไหว พ่อเสือหื่นจึงแอบขย้ำพวกเธอจับกินเป็นเหยื่อสวาท ฟาดเรียบแบบยกครัวไปเลย ทศพลให้ความดูแลลูกเลี้ยงกับหลานเลี้ยงเป็นอย่างดี แทบไม่มีที่ติเชียวล่ะ เพราะเขามีนิสัยที่ชอบเทคแคร์ผู้หญิงแบบสุภาพบุรุษเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เลยทำให้หยาดฟ้าไว้ใจ และไม่คิดสงสัยอะไรในตัวของสามีเลย ทว่า...เธอกลับไม่รู้เลยว่า เขากับหยาดฝนผู้เป็นหลานสาว แอบส่งสายตาหวานฉ่ำให้กันอยู่ตลอดเวลาที่เธอกับหยาดทิพย์เผลอ

เขาคงคิดว่าความผิดพลาดในคืนนั้นจะซื้อได้ด้วยใบทะเบียนสมรส ทว่ากับเธอไม่ใช่... ยิ่งอยู่ด้วยกันก็ยิ่งอึดอัดเมื่อเธอเป็นได้แค่เงาของใครบางคน

"อ๊า พะ...พี่ฉลามเบาหน่อย" หญิงสาวใต้ร่างส่งเสียงครวญครางอย่างซ่านเสียว มือเล็กยันหน้าท้องแกร่งเอาไว้ เมื่อเขากระแทกกระทั้นเธออย่างรุนแรง "หึ! พี่เหรอ? กล้าดียังไงมาเรียกฉันว่าพี่ในเมื่อเธอไม่มีสิทธิ์" เขาหัวเราะอย่างเย้ยหยัน เธอมีสิทธิ์อะไรมาเรียกเขาว่าพี่ ในเมื่อเธอไม่มีสิทธิ์ที่จะเรียกเขาแบบนี้ด้วยซ้ำ เธอกล้านอกใจเขาไปเอาผู้ชายคนอื่น มีความสุขไม่สนใจว่าเขาจะรู้สึกอย่างไร เธอต้องเป็นคนแบบไหนกันถึงกล้าบากหน้ามาขอเงิน ทั้งที่ทำให้เขาเอาไว้อย่างเจ็บแสบ "พะ...พี่ฉลาม

ศิษย์คนสุดท้ายของสำนักหมอผี ข้ามเวลามาเป็นชายาที่ถูกลืมของท่านอ๋องผู้ปรีชาในการรบ! ถูกคนรังแก ถูกคนดูถูก แถมยังต้องมาอุ้มท้องลูกของเขาอีก?? นางโยนหนังสือหย่าลงบนโต๊ะอย่างแรง ก่อนจะพูดออกไปอย่างสุดจะทนว่า “แม่ไม่ทนแล้วโว้ย!” แต่หลังจากนั้นคนภายนอกถึงได้รู้เรื่องที่น่าตกใจว่า คนที่เป็นหมอผีมือฉมังคือนาง กุนซือผู้ลึกลับคือนาง อีกทั้งเจ้าของหอผู้ร่ำรวยล้นฟ้าก็คือนางอีก... วันหนึ่งเมื่อนางเดินออกมาหน้าประตูโรงรักษา กลับพบว่ามีผู้ชายคนหนึ่งนั่งคุกเข่าอยู่ข้างหน้า เขายื่นมืออันสูงศักดิ์มาด้านหน้า ก่อนพูดกับนางว่า “เมียจ๋า ข้ามาขอร้องให้เจ้ากลับจวนไปด้วยกัน!”

พิมดาว สาวน้อยที่มีลักษณะคล้ายทอมบอย จนเพื่อนต่างตราหน้าว่าไม่มีผัวแน่นอน แต่เธอหาได้สนใจไม่ ด้วยความชอบกีฬายิงปืนเป็นชีวิตจิตใจเธอแอบพ่อกับแม่ไปฝึกยิงปืนประจำที่สนามฝึกจนเป็นนักแม่นปืนประจำสนามก็ว่าได้ เธอยิงปืนเก่งก็ไม่ได้หมายความว่าอย่างอื่นจะเก่งตามไปด้วย กับข้าว อาหาร ที่ผู้หญิงควรทำเธอไม่เป็นสักอย่าง "พิมดาวเอ้ย...ลูกเหมือนผู้ชายเข้าไปทุกทีละนะ" เมื่อบิดาและมารดาของเธอเอ่ยทัก แต่พิมดาวในวัยกำลังเป็นนิสิตมหาวิทยาลัยหาได้สนใจไม่ ทำตามฝันต่อไป เธอชอบลุยเหมือนผู้ชาย จนบางทีคิดว่าเป็นทอมบอย แต่ด้วยใบหน้าที่หวานประดุจน้ำผึ้งเดือนห้าก็ลบเลือนภาพทอมบอยออกไปจนหมด เมื่อจบการศึกษาเธอ พิมดาวตระเวนหางานทำหวังช่วยพ่อกับแม่มีรายได้อีกทาง แต่งานสมัยนี้หายาก สิ่งที่เธอทำได้ตอนนี้คือแม่ค้าในตลาดนัด ขายชุดชั้นในทั้งชายและหญิงอย่างไม่อายใคร พิมดาวคิดว่าทุกอย่างที่ทำแล้วได้เงินเธอทำได้หมด อาชีพสุจริตเป็นความภูมิใจของเธอ... แล้วเธอจะพบกับมาเฟียของเราได้ยังไง โปรดติดตามได้ในเรื่อง อ่านฟรีจนจบ สนับสนุนไรท์ด้วยนะ ขอบคุณคะ

ชลิดาได้ตระหนักแล้วว่า กฎแห่งกรรมมีอยู่จริง สิ่งที่เธอเคยก่อกรรมไว้กับผู้หญิงคนหนึ่ง...และเด็กตัวเล็ก ๆ อีกคน กำลังย้อนกลับมาหลอกหลอนเธอช้า ๆ อย่างทรมาน เธอไม่รู้เลยว่า ต้องชดใช้ไปอีกนานแค่ไหน รู้เพียงว่า ทุกอย่างในชีวิตกำลังค่อย ๆ พังลงทีละอย่าง ทั้งพ่อแม่ที่เคยรักใคร่ พี่น้องที่เคยสนิทชิดใกล้ กระทั่งอนาคตที่เคยสว่างไสวรออยู่ข้างหน้า ก็เริ่มเลือนรางราวกับถูกมือของโชคชะตาขีดฆ่าอย่างไร้ความปรานี

เมื่อผมทำเธอท้อง ผมเลยพยายามขายยาเพื่อจุนเจือเธอกับลูก เเต่เเล้ว... เมื่อผมถูกจับ ผมทำเธอเเละลูกหล่นหายไป "ยกโทษให้พี่ได้ไหมนุ่ม พี่รักนุ่มกับลูกมากนะเว้ย"

ครั้งหนึ่ง...ผมหนีเรียนมาเที่ยวเมืองไทยโดยไม่ได้บอกครอบครัวให้รู้ คืนหนึ่งผมเมาจนรังแกผู้หญิงคนหนึ่ง จากนั้นเธอก็หายไปจากชีวิตผม กระทั่งเรากลับมาพบกันอีกครั้งหลังจากที่เธอคลอดลูก ผมจะทวงลูกของผมคืน

เพราะเจ้านกน้อยที่หลงทางบินผ่านมาทำให้นางได้รู้จักสหายลึกลับผ่านทางจดหมาย การเขียนโต้ตอบกันทำให้นางมีใจให้เขาแต่นางกำลังจะเเต่งงานกับบุรุษที่นางไม่เคยได้พบหน้า แล้วนางจะบอกสหายลึกลับคนนั้นว่าอย่างไร เสิ่นเยว่เเละหลี่เซวียนต่างไม่รู้ว่าตนเองกำลังเขียนจดหมายถึงกันเเละกัน เมื่อทั้งสองเเต่งงานกันจึงต้องเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ ความลับนี้จะถูกเก็บไว้ได้นานเเค่ไหน "หลี่เซวียนเจ้าคนโง่ท่านรู้เรื่องนี้มานานเพียงใดเเล้ว" "เยว่เอ๋อข้าขอโทษอย่าโกรธข้าเลยนะ" "จงสำนึกผิดด้วยการนอนในห้องหนังสือไปเถอะ" "ลู่ลู่ เป็นความผิดของเเก!!!เจ้านกสองหัว" "ห้ามว่าลู่ลู่ของข้านะ ท่านออกไปสำนึกผิดข้างนอกซะ" "เยว่เอ๋อสามีผิดไปแล้ว ข้าขอโทษ!!!!!"