หย่าร้าง Novels & Stories

เธอและเขาเริ่มต้นชีวิตคู่...ด้วยความเข้าใจผิด​​ เธอพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้เรื่องของเรากลับมาเป็นเหมือนเดิม​ แต่เขาเลือกที่จะหันหลังให้เธอและยังคอยทำร้ายจิตใจเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนหัวใจของเธอแตกสลายไม่เหลือชิ้นดี " นันรักพี่ภูมิ ทำไมพี่ไม่เห็นค่าความรักของนันเลย" "เธอจะให้ฉันรักผู้หญิงที่วางยาตัวเองงั้นหรอ ฉันรังเกียจผู้หญิงประเภทนี้ที่สุด จำใส่สมองเธอไว้ด้วย!!" " แต่นันไม่ได้ทำ!! " " เหอะ... คนอย่างเธอไม่เคยยอมรับความจริงหรอนันทิกา จะไปตายที่ไหนก็ไป "

เพียงเพราะคืนเหงาคืนหนึ่งป๋องแป้งได้สร้างตราบาปให้กับตัวเองและหนุ่มรุ่นน้องที่เป็นเภสัชกรชื่อธนา และความผิดพลาดเพียงคืนเดียวคืนนั้นได้เปลี่ยนชีวิตของเธอไปจากเดิมมากมาย

ฟีนิกซ์ เบื้องหน้าเขาคือนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงทายาทเจ้าของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่แต่เบื้องหลังใครจะรู้ว่าเขาคือมาเฟียผู้มีอำนาจแม้แต่กฎหมายยังทำอะไรเขาไม่ได้ เขามีจุดอ่อนเพียงหนึ่งเดียวแต่ใครเล่าจะกล้าเข้าไปแตะ “รักเขาขนาดนั้นเลยเหรอลูก” ผู้เป็นพ่อเมื่อเห็นลูกชายเพียงคนเดียวทุกข์ใจก็อดสงสารไม่ได้ “ให้แลกด้วยชีวิตผมก็ยอม” “พ่อจะช่วยจนสุดความสามารถแต่พ่อขอได้ไหมถ้าช่วยเธอไม่ทัน…ฟินต้องมีชีวิตอยู่เพื่อพ่อนะ” “ผมรับปาก” เมธาวี อดีตติวเตอร์สาวที่ผันตัวเองมาเป็นพนักงานออฟฟิศ คุณแม่ลูกสองที่เลี้ยงลูกตามลำพังแต่แล้ววันหนึ่งโลกก็เหวี่ยงรักแรกรักเดียวกลับมาหาเธออีกครั้ง "ถ้าย้อนเวลากลับไปได้!" "วันนั้น...ฉันจะไม่ให้โอกาสคุณ" "หึ~ งั้นก็เสียใจด้วยแล้วกันเพราะเวลามันย้อนกลับไปไม่ได้ ดังนั้นเธอก็ต้องมีฉันเป็นผัวต่อไป" จากคนรักกลับกลายเป็นคนแปลกหน้า จากรักที่เคยหวานกลับกลายเป็นความขมขื่น จากคนที่เคยปกป้องกลับกลายเป็นคนที่ทำร้ายกัน อดีตเขาเคยยอมเป็นหมาที่รักเธอหมดหัวใจไม่ว่าเธอต้องการสิ่งใดเขาพร้อมที่จะหามาให้ปัจจุบันเป็นเธอต่างหากที่ต้องรักเขาอย่างเจ็บปวด

เมื่อเข้ามาอยู่ในโลกนิยาย แพทย์หญิงพบว่า หนึ่ง เธอสวมบทนางร้ายล่มเมือง ฉายาโอสถพิษ (ที่สูญเสียความจำบางส่วน) สอง เธอกำลังตั้งครรภ์ลูกแฝด เรื่องที่สาม นั้นคือหายนะสุดสยอง บิดาของมารหัวขนที่ ในอดีตเจ้าของร่างนี้ได้ส่งลงหลุมเขากำลังฟื้นคืนชีพ!

เรื่องของเรา...จะเอายังไง โดย แสงเทียน >>> ผมไม่สนว่าคุณจะเป็น หรือ ไม่เป็นอะไรกับมัน! แต่ ได้ ผม แล้ว ก็รับผิดชอบกันด้วย!! โปรยปก "คุณอย่ากระแทกแรง ฉันเจ็บ...." "คุณแค่อึดอัด...ไม่ได้เจ็บ" "มะ ไม่...ฉันเจ็บ คุณ..." "เรียกชื่อผมสิ...นนท์ คุณนนท์ เรียกสิมิน" "คุณนนท์ มินเจ็บ อึกกก!!"

คนที่ไว้ใจสุดท้ายร้ายที่สุด... เมื่อเรื่องราวความรักของม่านไหมโรยไปด้วยกลีบกุหลาบที่ถูกก้องเกียรติสร้างขึ้นมา ชวนให้หลงมัวเมากับฉากหน้าอันแสนหวานยากจะถอนตัว กว่าจะรู้ตัวก็กลายเป็นว่าเธอถูกหนามแหลมคมของดอกกุหลาบที่ชื่นชอบคอยทิ่มแทงให้เธอเจ็บแล้ว ราวกับโลกทั้งโลกแหลกสลาย ความไว้ใจที่มีมาพังทลายลง! คนที่มั่นคงและซื่อสัตย์ในรักอย่างเธอต้องมานั่งเสียใจนอนร้องไห้ ต้องเจ็บปวดจากการกระทำของคนที่เธอรักและไว้ใจที่สุด เธอจะเลือกอะไรระหว่างอดทนยอมรับชะตากรรมความเจ็บปวดที่เธอไม่ได้เป็นคนก่อและให้อภัยเขาในที่สุด หรือ! เดินหน้าเริ่มต้นใหม่กับใครอีกคนที่หวังดีกับเธอตลอดมา

เธอเดินจากเขามาเงียบๆ ทั้งน้ำตา...และลูกในท้อง ของบางอย่างเห็นค่า ในวันที่เสียมันไป... “เปิ้ลจะมาอยู่บ้านหลังนี้ในฐานะเมียพี่อีกคนนะ” “ถ้างั้นทรายจะไปจากที่นี่ค่ะ ทรายอยู่ที่นี่ไม่ได้ค่ะ ไม่ได้แม้วินาทีเดียว” ปรินทร์ตกใจไม่คิดว่าพราวฟ้าจะตัดสินใจเช่นนี้ หัวใจเขาหล่นตุ๊บ ใจหายกับประโยคที่ได้ยิน “มันยากนักหรือไงที่จะอยู่ด้วยกัน พี่ก็ไม่เห็นว่ามันจะเป็นเรื่องใหญ่เรื่องโตอะไร ต่างคนต่างอยู่ก็หมดเรื่อง เปิ้ลเป็นผู้ดีพอ ไม่มารังควานทรายหรอก”

หย่าสามีชั่วแล้วไง! ลลินสลัดคราบแม่บ้านสู่การเป็นควีนที่ผู้ชายทุกคนต้องสยบ ข้อเสนออันตรายของเพื่อนสนิทสามีนำไปสู่สมรภูมิรักที่เกินควบคุม เมื่อรักเก่า น้องชายและอดีตสามีรุมแย่งชิง!

จดจำฉันไว้ หลังจากถูกราฟาเอลแฟนหนุ่มทิ้งอย่างไม่ใยดี ลีราไปดื่มที่บาร์แห่งหนึ่ง โดยไม่รู้ว่านั่นเป็นแผนของแคสซานดร้าพี่สาวตัวเอง ที่ต้องการใช้ความอ่อนแอของเธอวางยาเร้าอารมณ์ และขายให้พวกนิสัยวิปลาส ฤทธิ์ยาทำให้ลีราสูญเสียการควบคุม และมีคืนอันเร่าร้อนกับชายแปลกหน้า เช้าวันรุ่งขึ้นด้วยความอับอาย เธอรีบหนีออกจากห้อง ทิ้งธนบัตร 100 ยูโรไว้กับข้อความ "นายไม่คุ้มเกินนี้หรอก" สำหรับอเล็กซานเดอร์ ซีอีโอหนุ่มใหญ่ คืนนั้นกลับเป็นจุดเปลี่ยน เขาตั้งใจตามหาหญิงสาวปริศนาคนนั้นให้พบ แต่ระหว่างทางเขาประสบอุบัติเหตุจนความทรงจำเลือนหาย สองเดือนผ่านไป เพิ่งฟื้นตัวเขาก็กลับมาตามหาต่อ และไปยังที่อยู่ที่เคยได้มา เขาพบกับแคสซานดร้าที่นั่น เธอไม่ลังเลที่จะสวมรอยเป็นน้องสาวตัวเอง แสร้งว่าเป็นหญิงในคืนนั้น แต่คำโกหกย่อมมีราคาที่ต้องจ่ายเสมอ

ภีม ธิปติพัศ (ทิบ-ติ-พัด) (ก็บอกอยู่ว่าไม่รัก ไม่เคยรักจะเรียกร้องอะไรหนักหนาวะ) ปัน ปรียาดา (ปรี-ยา-ดา) (ไม่เคยรักเลยว่างั้น หึ! น่าสมเพชจังหมายถึงฉันน่ะนะ)