หลบหนีขณะตั้งครรภ์ の小説・ストーリー

แต่กว่าจะถึงตอนนั้น ฉือฟางอินต้องคิดหาวิธีให้ได้ก่อนว่า นางจะหนีออกจากจวนสกุลฉืออย่างไร และไม่ให้ฉือหย่งหลิงจับได้ เพราะการหนีในครั้งนี้ ไม่ใช่การหนีไปเดินเที่ยวเตร่ที่ตลาด ในเมืองยามค่ำคืนเหมือนอย่างเคย ที่ถึงแม้เรื่องจะไปถึงหูของฉือหย่งหลิง แต่เขาจะไม่ทำอะไรไปมากกว ่าการว่าตักเตือนนางด้วยถ้อยคำร้ายๆ ว่าแม่พันธุ์หมูอย่างนางกำลังทำให้เด็กในท้องเกิดอันตราย อีกอย่างนางจะไม่เสี่ยงหอบครรภ์โตหกเดือนนี่ หนีไปให้ลำบากขึ้นหลายเท่าแน่นอน

เสือหยิบมือถือขึ้นมากดยุกยิกก่อนจะอ่านให้เธอฟัง "การมีเพศสัมพันธ์ขณะตั้งครรภ์สามารถทำได้จนคลอด เพียงแต่ควรระมัดระวังไม่ใช้ท่าที่เสี่ยงต่อการที่คุณแม่จะเจ็บตัวได้ น่าจะหมายถึงท่าลิงอุ้มแตง ปกติเราก็ไม่ค่อยทำท่านี้อยู่แล้ว มันผาดโผนเกินไป"

ระหว่างพิธากำลังอาบน้ำอัจจิมาก็ควานหาเสื้อผ้าที่กองระเกะระกะรวมกับพื้น สองแก้มร้อน ร้อนขึ้นไปอีกเมื่อรำลึกได้ว่าเขาไม่ได้สวมเกราะป้องกันเหมือนทุกครั้งแต่ใช้วิธี ‘หลั่งนอก’ แทน ซึ่งมันไม่ได้ปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์ โอกาสในการตั้งครรภ์ถือว่ายังสุ่มเสี่ยง ดังนั้นเธอ คงต้องกินยา ‘คุมกำเนิดฉุกเฉิน’ ป้องกันไว้ เพราะถ้าหากเธอพลาดท้องขึ้นมา เขาก็คงจะไม่ยินดีรับเด็กในท้องเป็นลูก

นางกล่าวถามด้วยความตื่นเต้น “เรียนฮูหยิน ครรภ์ยังอ่อนนัก ไม่ควรเดินทางไกลโดยเด็ดขาด อาจเกิดภาวะแทรกซ้อนได้ ขอให้ฮูหยินพักผ่อนให้เพียงพอ งดเดินทางในช่วงตั้งครรภ์ขอรับ” เมื่อหมอกล่าวเช่นนั้นนางจึงได้แต่เสียดาย แต่เรื่องที่น่ายินดีนี้มิอาจคิดเรื่องโศกเศร้าได้นาน

นหายไป แต่ร่างกายของคนไข้มีอาการแพ้มากกว่าคนอื่น ฮอร์โมนของคุณแม่มักเปลี่ยนแปลงหลังจากที่ตั้งครรภ์นะคะ ยังไงตอนนี้หมอจะรักษาตามอาการ และให้น้ำเกลือนะคะ คุณควรติดต่อคนที่บ้านเพื่อให้มาดูแล ระยะนี้การแท้งคุกคามมีสูง ฉะนั้นจะเดินเหินต้องระมัดระวังค่ะ งดการทำอะไรเสี่ยง ๆ ยกของหนัก หรือแม้แต่การออกกำลังกายค่ะ” คุณหมอพูดอย่างเป็นห่วง

หล่อนไม่เห็นด้วยที่หญิงสาวจะหอบลูกหนีไปโดยไม่บอกคนที่ทำให้เกิดปัญหา “รับผิดชอบทั้งที่เขาไม่รักเราเหรอข้าว เราไม่ต้องการบังคับจิตใจใคร เราอยู่ได้” ยืนยันหนักแน่นด้วยเจตนารมณ์ชัดเจนคือไม่ต้องการให้พ่อของลูกรู้ว่าตนกำลังตั้งครรภ์ ที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็ดีแล้วไม่ต้องการให้มันแตกหัก

ครั้งแรกที่ชิงหว่านซินรู้ตัวว่าตัวเองตั้งครรภ์ ภายในใจนั้นทั้งรู้สึกปีติยินดีและโศกเศร้าใจในคราวเดียวกัน ชิงหว่านซินรู้สึกยินดีที่บุตรในท้องจะกลายเป็นหลักประกันที่ช่วยยื้อชีวิตของนางให้ยาวออกไปอีกหลายเดือนจนกว่าจะคลอดลูก เป็นแสงสว่างที่เปิดโอกาสให้นางสามารถมองห าช่องทางในการหลบหนีได้ อีกทั้งยังเป็นยันต์กันตายจากจวงหมิงรุ่ยอีกด้วย

พูดจบนางก็รีบเดินดุ่ม ๆ ออกไปทันที เพราะเป็นสตรีตั้งครรภ์ท้องโต เวลาเดินก็ไม่เหมือนคนปกติทั่วไปอยู่แล้ว พอนางรีบเดินหนีด้วยท่าทางแบบนั้น ยิ่งดูเหมือนลูกเป็ดน้อยที่วิ่งโงนเงนไปมา

“เดี๋ยวรับยาบำรุงครรภ์ไปก็แล้วกันน่าจะ 1-2 สัปดาห์ได้ไม่แปลกที่มีอาการแพ้ หญิงบางคนที่ตั้งครรภ์ก็แพ้เมื่อครรภ์เข้าสู่ช่วง 2-3 เดือน เจ้าแพ้ท้องเร็วก็เป็นเรื่องดีได้รู้ว่าตนเองตั้งครรภ์จะได้ระวังตัวมากขึ้น ครรภ์ยังอ่อน ๆ อยู่ต้องหยุดทำงานห้ามทำอะไรที่หนัก ๆ” “เจ ้าค่ะ” “ถ้ารู้สึกว่ามีอาการที่ผิดปกติก็มาตรวจดูได้ตลอดนะ” หยางไห่ฉวนที่ออกจากโรงหมอเขาก็กลับบ้านทันที แม้ว่าหลินซูซินจะบอกให้กลับไปที่ร้านก่อน แต่เพราะท่านหมอบอกว่าครรภ์นางยังอ่อน ๆ อยู่ให้หยุดทำงานไปก่อนในช่วง 3 เดือนแรกและหยุดทำกิจกรรมที่รุนแรงก่อนเช่นกัน

“ขอบคุณท่านมาก เรื่องที่ข้าตั้งครรภ์ ท่านหมอช่วยเก็บเป็นความลับเอาไว้เสียก่อน หากผู้อื่นสงสัย ก็บอกว่าข้าเป็นห่วงท่านอ๋องจนล้มป่วยก็แล้วกัน” ต้าเหนิงนางไม่อยากให้ข่าวเรื่องที่นางตั้งครรภ์หลุดออกไป ตอนนี้เต๋อซิ่วยังไม่อยู่ ไม่รู้ว่ามีคนคิดร้ายกับเขาหรือไม่ หากใช้นางกับลูกม าเป็นตัวประกัน จะทำให้งานที่เขาทำผิดพลาดเอาได้