Novel & Cerita หลบหนีขณะตั้งครรภ์

แต่เมื่อนึกถึงว่าหลายวันที่ผ่านมาถุงสมุนไพรห้ามการตั้งครรภ์ที่นางพกติดตัวอยู่ตลอดเวลาโดนดึงขว้างทิ้งหายไป ภายในใจจึงรู้สึกตื่นตระหนก แม่ทัพผู้นี้ถึงกับใช้การตั้งครรภ์มาข่มขู่ทั้งนางและมู่เยี่ยนซาถัวเชียวหรือ จะรังแกกันเกินไปแล้ว

ภายในวังหลัง สตรีที่ตั้งครรภ์ยังไม่ถึงสามเดือนจะไม่มีการประกาศออกไปว่าตั้งครรภ์และจะถูกเก็บเป็นความลับ ดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากที่จะหาข้อมูลประเภทนี้เว้นแต่จะสอบถามกับคนสนิท

เพราะมองไม่เห็น ระหว่างที่ตั้งครรภ์เธอจึงต้องระมัดระวังทุกการกระทำมากกว่าหญิงตั้งครรภ์คนอื่นหลายเท่า ถึงขั้นที่ว่าเพื่อไม่ให้เกิดอุบัติแล้ว เธอยอมทิ้งศักดิ์ศรี ให้แม่บ้านมาเฝ้าตอนเข้าห้องน้ำ เพราะกลัวว่าจะหกล้ม แต่ลูกชายที่เธอทนลำบากอุ้มท้องมาตลอดสิบเดือน กลับเรียก ชู้ว่าแม่ลับหลังเธอ

"กิจกรรมหนักๆนี่หมายถึงเอ่อ.." "อย่างเช่นเดินหรือวิ่งหรือยกของหนักอะไรแบบนี้ครับเพราะครรภ์ยังน้อยอยู่อาจหลุดได้เพราะฉะนั้นต้องระวังและทานอาหารให้ครบห้าหมู่ มาตามที่หมอนัดทุกครั้ง"

ได้ยินดังนี้นางค่อยสบายใจ หากต้องหลบหนีตอนนี้นางคิดว่าคงจะไม่ดีต่อครรภ์นางเท่าไหร่ หรือหากหลบหนีก็คงต้องอาศัยบารมีขององค์ชายหย่งคังหวู่ “เราจะทำอย่างไรดีเจ้าคะนายหญิง หากคนในหมู่บ้าน...” หลันถิงกังวลว่าหากมาถามคนในหมู่บ้าน คนเหล่านั้นอาจจะทำให้นางต้องโดนจับไปก็เป็น ได้

"เอาเถิด ข้าขอบใจเจ้ามาก รีบไป!!! รีบหนีไป" "มู่หลาน!!! แต่เจ้ากำลังตั้งครรภ์นะ!!! เจ้าจะไปเสี่ยงอันตรายเช่นนี้ไม่ได้" "ไป๊!!!"

ด้วยวิธีนี้เธอจึงสามารถอยู่รอดได้ในไตรมาสที่สามของการตั้งครรภ์และจะได้ต้อนรับการมาถึงของทารกทั้งสองอย่างปลอดภัย หากการหย่าร้างไม่สามารถดำเนินไปได้อย่างราบรื่น เธอก็จะไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจะต้องใช้กลยุทธ์ที่สามสิบหก การหายตัวไปเฉย ๆ

ฉันตอบไปเสียงอ้อมแอ้ม นอกจากเรื่องประจำเดือน ยังมีเรื่องป้องกัน ถึงแม้ว่าครั้งหลังๆ จะป้องกัน แต่ก่อนหน้านั้นล่ะ มีครั้งไหนที่ฉันไม่รู้ตัวอีกบ้าง. บนรถวันที่โดนยาครั้งนั้น “งั้นหมอจะส่งตรวจครรภ์ก่อน ตอนนี้นอนรอให้หายหน้ามืดก่อนนะคะ ถ้าหายแ‍ล้‍วเอาอุปกรณ์นี้ไปเข้าห้อง น้ำ คนไข้ปัสสาวะใส่แก้ว เอาแท่งนี้จุ่มไม่ให้เกินที่เขียนว่า max เสร็จแ‍ล้‍วมายื่นให้พยาบาลได้เลย”

หวังเหมยหรงแสร้งช่วยพูด หวังบีบให้หลีอินลงมือดีดสายพิณอาบยาพิษ “น้องหญิงกำลังตั้งครรภ์ ย่อมหลีกเลี่ยงอาการร่างกายไม่พร้อมไม่ได้ มิสู้อนุญาตให้นางลองอีกสักครั้งเถิดเพคะ” ฮ่องเต้ขมวดคิ้ว

สามีภรรยาคู่หนึ่งกำลังหลบลูกหนีตาย จากการถูกเหล่าแวมไพร์ไล่ล่า ทั้งคู่วิ่งหลบหนีอย่างไม่คิดชีวิตไปจนถึงโกดังเก็บของเก่าๆ แห่งหนึ่ง หญิงสาวอุ้มลูกสาวและลูกชายของเธอบรรจงวางลงไว้ภายในโกดัง และใช้สิ่งของที่อยู่ภายในนั้นบังกายลูกของเธอเอาไว้ “ลูกทั้ง สองฟังแม่นะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นห้ามออกมาข้างนอกเด็ดขาด” “แล้วแม่กับพ่อล่ะคะ”