Novel & Cerita หลบหนีขณะตั้งครรภ์

คำว่า ‘คนจากตำหนักเทียนฝู’ ทำใบหน้าของเยว่เล่อซีดเซียวไปหมด ท่านแม่จับได้แล้วว่านางหนีลงมาเที่ยวโลกเบื้องล่าง ต้องรีบแล้ว! “เปลี่ยนแผน! เราจะใช้เรือข้ามไปทวีปหยางจื่อซางแล้วค่อยหาเรือบินกลับฐานใหญ่ พวกเจ้ารีบเก็บของมีค่าให้หมดแล้วรวบรวมเสบียงให้พร้อม พวกเราจะเดินทางกันค ืนนี้เลย”

นายแพทย์บอกอาการคนไข้ให้ญาติรับรู้ ก่อนจะบอกอาการอีกอย่างของหญิงสาวเพิ่มทำเอาคนฟังอ้าปากเหวอ “ภรรยาของคุณกำลังตั้งครรภ์ โชคดีมากที่ไม่กระทบกระเทือน เด็กปลอดภัยดี แต่คุณต้องคอยดูแลไม่ให้เธอทำกิจกรรมที่อาจเกิดอันตรายอย่างการขี่ม้าอีก ผมจะย้ายเธอไปยังห้องพักผู้ป่วย รอด ูอาการอีกสักคืน หากไม่มีอะไรแทรกซ้อนก็กลับบ้านได้”

"ลูกแม่... แม่จะไม่ยอมให้เจ้าตกอยู่ในอันตรายเป็นอันขาด แม่ขอให้สัญญาว่าจะปกป้องเจ้าด้วยชีวิต ช่างโชคดีนักที่ได้ออกมาตอนนี้" โจวไป๋จวี๋คิดว่าสวรรค์คงเข้าข้างตนเป็นแน่ ทำให้นางรู้ว่าตัวเองตั้งครรภ์ในตอนที่หนีออกมาเช่นนี้ หากนางยังคงอยู่ในตำหนักบูรพาก็ไม่รู้ว่าจะรัก ษาครรภ์นี้ได้หรือไม่

ชุดเดรสกระโปรงสีหวานใสแบบปล่อยสบายๆ พร้อมกับรองเท้าส้นต่ำ เดินอย่างมั่นคงและ ระมัดระวัง ทุกฝีก้าว " ช่วงนี้ต้องระวังให้มากหน่อย " คนที่อ่านข้อมูลจากอินเตอร์เน็ตมาแน่น บอกกับภรรยา ระยะแรกของการตั้งครรภ์ มีโอกาสสูงมาก ที่จะ เกิดความสูญเสีย ดังนั้น ให้ระวังให้ดีที่สุด

ครรภ์นี้เป็นความลับจริงๆ แม้กระทั่งตอนที่นางสงสัยว่าตั้งครรภ์ ยังต้องลอบออกจากจวนไปเงียบๆ ไปโรงหมอด้วยตนเองโดยไม่บอกใครทั้งสิ้น ราวกับนี่เป็นเรื่องที่ไม่ควรเปิดเผย ทั้งที่แท้จริงแล้วเป็นเรื่องที่น่ายินดีอย่างยิ่ง ณ คฤหาส์สกุลมู่

พยายามจะทำให้ดีที่สุดเพื่อที่จะให้เด็กในท้องสมบูรณ์ที่สุด แต่ตอนนี้มีสิ่งหนึ่งที่ยังไม่สามารถทำได้ นั่นคือเลิกคิดมาก เลิกเครียด และดึงอารมณ์ตัวเองออกมาจากสิ่งเหล่านั้นให้ได้เพราะมันจะทำให้เด็กน้อยเครียดไปด้วย หรือหากร้ายแรงกว่านั้นอาจเกิดการแท้งได้เลย ติ้ง~ ดวงตากลมเหลือบ ขึ้นมองแจ้งเตือนไลน์ที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอในขณะที่กำลังอ่านข้อมูลเกี่ยวกับการตั้งครรภ์อ่อนๆ ในช่วงแรก พอเห็นว่าเป็นผู้ช่วยสาวที่ส่งลิงก์อะไรบางอย่างเข้ามาจึงกดออกจากหน้ากูเกิ้ลแล้วเข้าไปดูรายละเอียดในช่องแชท

ให้ตายเถอะ นางกำลังตั้งครรภ์ลูกของเขา และนี่คงจะเป็นสาเหตุที่นางพยายามหนีออกไปจากแดนบุปผา! ไม่ใช่ว่านางอยากอยู่คนเดียวแต่เป็นเพราะนางกำลังตั้งครรภ์ เรียวคิ้วกระบี่ขมวดเข้าหากันด้วยความเจ็บปวด

“เจ้าเพิ่งตั้งครรภ์ได้ไม่นาน สามเดือนแรกเป็นช่วงที่ครรภ์ยังไม่มั่นคง ระวังหน่อย อย่าขยับตัวมากเกินไป รีบกลับไปนอนบนเตียงเถอะ” นางหยางพยักหน้า “พี่สะใภ้ใหญ่ของเจ้าพูดถูก กว่าเจ้าจะตั้งครรภ์ไม่ใช่เรื่องง่าย ประมาทไม่ได้เด็ดขาด รีบกลับไปนอนพักบนเตียงเถอะ ”

เผยฉางอันหันไปมองหนิงหว่านชิงผู้เป็นภรรยา นางกำลังตั้งครรภ์อยู่ จะได้รับผลกระทบใด ๆ ไม่ได้เป็นอันขาด ในใจเขาเริ่มมีความหวาดหวั่นขึ้นมาเล็กน้อย กลัวว่าหากนางยังอยู่ที่นี่ อีกฝ่ายที่คอยจ้องอยู่ อาจรู้ถึงจุดอ่อนของเขาและทำร้ายนางได้ จะดีกว่าหากนางเป็นคนไร้ตัวตนใ นช่วงนี้ จะเป็นผลดีต่อนางและลูกมากกว่า “ชิงชิง นี่คือยันต์คุ้มครอง เจ้ากำลังตั้งครรภ์ รีบกลับไปพักผ่อนก่อนเถิด ข้ามีเรื่องต้องไปจัดการ เดี๋ยวจะตามไปทีหลัง”

ถางเมิ่งหรูฟื้นขึ้นมาตอนที่หมอมาตรวจอาการพอดี เลยทำให้นางหาข้ออ้างหลบเลี่ยงไม่ได้ สุดท้ายจวิ้นอ๋องก็ทรงรู้เรื่องที่นางตั้งครรภ์จนได้ ฝ่ามือหนากุมที่ฝ่ามือเรียวสวยแน่น “ข้าไม่เข้าใจว่าเจ้าจะหนีออกจากจวนเพราะสาเหตุใด วันนี้เจ้าไม่ได้ตัวคนเดียวแล้ว จะทำสิ่งใดควรไตร่ตรองให้ถ ้วนถี่ ไม่ใช่เอาตัวเองไปเสี่ยงอันตรายเช่นนี้”