หลูจงอย่าทำแบบนี้ ภรรยาไม่ต้องการคุณแล้ว Novels & Stories

ในศาล เธอพูดอย่างหนักแน่น "ฉันเป็นแม่ของเธอ ทุกสิ่งที่ฉันทำก็เพื่อเธอเท่านั้น! ทำไมฉันถึงไม่ไปสนใจคนอื่นล่ะ" "หลี่มู่มู่ ฉันเรียกร้องให้แกหย่ากับจางถิงตอนนี้ แล้วแต่งกับเสี่ยวหวัง แต่แกยังอืดอาดยืดยาด ฉันจะให้แฟนคลับไปตีแกซะ!"

หนุ่มในเครื่องแบบเสียงอ่อนลง ส่งสีหน้าขอความเห็นใจ “คุณ!” “เธอน่ะ เงียบไปเลย!” ภรรยาสะดุ้ง ด้วยสามีไม่เคยใช้น้ำเสียงวางอำนาจเช่นนี้กับตนมาก่อน

“อย่างมากก็แค่หย่า หากพวกเขากล้าเขียนหนังสือหย่า ข้าจะไม่จบกับสกุลหลูของพวกเขาแน่!” กงชินอ๋องเห็นภรรยาของตนเดือดดาลไม่หยุด คิดจะพุ่งเข้าไป แล้วให้เด็กทั้งสองหย่ากัน จึงรีบกล่าว

หลี่ต้าจูบอกแก่ภรรยา ขณะที่แม่เฒ่าหลี่เดินมากระชากประตูด่าทอ "เจ้ารอง เมียเจ้าแค่ตั้งครรภ์นางไม่ได้พิการสักหน่อย แค่ทำอาหารนางจะตายเชียวหรือ เช่นนั้นก็ไม่ต้องกินข้าวบ้านนี้ไปหากินที่อื่น"

ต่อให้รักปานจะกลืนกินแค่ไหน แต่ถ้านอกใจกันมันก็มากพอที่จะทำให้เขาหมดใจได้อย่างไม่ลังเล และมันก็ดีแค่ไหนแล้วที่เขาไม่บินข้ามน้ำข้ามทะเลไปเป่าหัวสมองของม่านรุ้งเพียงเพราะรู้ว่าเธอจะทำเลวกับคนรักอย่างปิ่นมุกด้วยการยกเมียของเขาให้กับผู้ชายคนอื่น "ต่อไปนี้ผู้หญิงคนนั้นคงไม่มีวันไ ด้ทำเลวอีกแล้วล่ะ" "นั่นล่ะครับคือสิ่งที่ผมต้องการ"สายตาอ่อนโยนมองภาพของเมียที่กำลังยืนโบกมือหยอย ๆ มาให้เขา รอยยิ้มอันน่าหลงใหลของเธอมันอดทำให้เขายิ้มตามเสียมิได้

“นี่คุณ คุณทำให้ผมสงสัยว่าคุณใช่แม่ของฟางฟางหรือเปล่า ผมไม่เคยเห็นคุณดีกับลูกเลยสักนิด อ่อ ผมขอห้ามเลยนะ ว่าอย่าไปยุ่งกับชีวิตของฟางฟางอีก ลูกอยากทำอะไรก็ปล่อยไป ไม่อย่างนั้นผมจะเลิกกับคุณแทน” โจวจ้าวพูดขึ้นเสียงใส่ภรรยาของตน เธอก็รู้ว่าเขาอยากมีลูกสาวมากจึงร ักและทะนุถนอมมาตั้งแต่เกิด แต่จั่วซิ่วหลิงก็ไม่เคยทำหน้าที่แม่ได้ดีเลยสักครัง “คุณกล้าหย่ากับฉันเพราะนางนั่นเหรอ”

จางอวี๋จิงหลุบสายตาลงต่ำแล้วเสมองไปทางอื่น ไม่อยากมองหน้าสตรีไร้มารยาทผู้นั้นแม้แต่นิดเดียว “ทำไมข้าถึงแต่งเป็นภรรยาท่านไม่ได้ ข้ามีดีกว่านางทุกอย่าง!” “ข้าไม่ได้รักเจ้า”

"แต่เจ้าทุบตีบุรุษที่หอนางโลมอย่างไรย่อมไม่สมควร ไม่มีสตรีจวนใดเขาทำกัน อีกอย่างเจ้าจะแต่งงานอยู่แล้ว ทำเช่นนี้ไม่เท่ากับหักหน้าข้าและไม่ให้เกียรติองค์ชายใหญ่หรอกหรือ" จางลู่หลินถอนหายใจออกมาด้วยความเบื่อหน่าย แล้วจึงปรายตามองไปที่มารดาเลี้ยงอย่างเย็นชา

ซิ่วองยืนกราน เธอไม่ต้องการที่จะอยู่เฉยๆ เป็นคุณนายแล้วปล่อยให้เขาออกไปเหน็ดเหนื่อยข้างนอกคนเดียวหรอกนะ “ได้ ตามใจคุณ” จางจื่อหานรู้สึกว่าตนเองไม่สามารถต้านทานภรรยาได้ เขาทำได้เพียงเชื่อฟังเธอเท่านั้น

หลี่จูกลืนซุปแล้ววางช้อนเลย เล่นทำเอาตาตื่นขึ้นมาเหมือนกัน “ภรรยาที่ดีควรมีเสน่ห์ปลายจวักไว้มัดใจสามีบ้าง เธอทำอาหารไม่เป็นแบบนี้ตาไป๋น่าจะเหนื่อยใจแย่”