อ่อนหวาน Novels & Stories

เสียงที่ดังขึ้นทำให้ร่างเล็กบอบบางซึ่งอยู่ในชุดพนักงานเสิร์ฟของห้องอาหารในรีสอร์ทหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยาวางถาดในมือลง หญิงสาวเจ้าของใบหน้ารูปไข่ ดวงตากลมโตเป็นประกาย จมูกโด่งและริมฝีปากเป็นกระจับสีชมพูอ่อนภายใต้กรอบเรือนผมยาวดำขลับย่นคิ้วด้วยความประหลาดใจ “ ใครน่ะ มิ้นท์...เขาบอกหรือเปล่าว่าชื่ออะไร?” พลอยพิชญาถามด้วยความสงสัยและเห็นมินตราเพื่อนของเธอทำหน้าครุ่นคิด

เวลานี้ไม่มีอะไรที่ผมถูกใจเท่ากับการได้ณดามาอีกแล้วล่ะครับ เธอทั้งหอมทั้งหวาน แถมเชื่อฟังไปซะทุกอย่าง หึ น่ารักจริงๆ ไม่คิดว่าจะมีผู้หญิงที่หัวอ่อนหลอกโคตรง่ายขนาดนี้อยู่บนโลกด้วยนะ แต่ก็ดีครับ ยิ่งหัวอ่อน ยิ่งโง่มากๆก็ยิ่งดี รับรองเลยว่าผมจะใช้ความหัวอ่อนจน ถึงขั้นโง่(มาก)ของเธอให้เป็นประโยชน์มากที่สุดเลย -JWIS END -NADA TALK... . . # Jjjj jwis 3 hrs ยินดีต้อนรับ #เครื่องออกกำลังกาย -PHOTO- Kessarin Lookes and 6.9K others like View previous comments... PICHANART Kaew อ๊ายเจ เธอคือพ่อเทพบุตรรรรรรร

“ไม่ต้องมาทำปากหวานเลย ขิงไม่โกรธแต่ยังงอนอยู่” “คนอะไรยิ่งงอนก็ยิ่งน่ารัก” อีวานอดที่จะแหย่คนตัวเล็กได้ก็ดูท่าทางของเธอสิจะไม่ไห้เขาหลงยังไงไหว

ตอบรับด้วยเสียงอันเหนื่อยอ่อน เธอทำได้แค่ครางในลำคอรับ “ข้าวหวาน” นายแพทย์หนุ่มร้องเรียกเธออีกครั้งเหมือนละเมอ พลิกร่างคนสวยให้หันกลับมาประชิด พร้อมกับแววตาแห่งความปรารถนาดำดิบที่ข้นคลั่กขึ้นอีกอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มจูบปากบวมเจ่อและกระซิบความในใจ “ตัวคุณหอมกลิ่นวานิลลา เสมอรู้ไหม ผมถึงคลั่งคุณเสมอ ข้าวหวาน”

“ทำไมตัวหวานจัง” พันกรรู้สึกว่าจะสัมผัสลูบไล้หรือจับไปตรงไหน เรือนร่างของเธอก็เต็มตึงไปหมด ผู้หญิงที่ผ่านผู้ชายมาเยอะแบบนี้ ไม่น่าจะยังเต่งตึงน่าสัมผัส กลิ่นกายของเธอหอมบริสุทธิ์ ทำให้เขาต้องสูดดมเข้าปอดอย่างรุนแรง เขาเลื่อนใบหน้าลงไปสัมผัสยังหน้าท้องเรียบตึง

“บ้า... ออสการ์น่ะ ปล่อยก่อนยังไม่ตอบคำถามหนูเมเลยนะคะ” เสียงหวานไม่มีแง่งอนสรรพนามอ่อนหวานสนิทสนมทำให้คนฟังหัวใจพองโต ดวงตากลมโตเป็นประกายในความสลัวนั้นฉายแววอ่อนหวานจนออสการ์ชักไม่อยากจะคุยกับเธอแล้ว เพราะอยากทำอย่างอื่นมากกว่า...

น้ำเสียงอบอุ่นเอ่ยปลอบใจชายารัก “ปากหวาน” “รอเด็ก ๆ หลับ ข้าจะให้ชิมว่าหวานจริงหรือไม่ ชิมทั้งตัวย่อมดีที่สุด”

แป๋มยิ้ม ถือเอาถ้วยอาโวคาโด้ราดน้ำผึ้งมากินแทนข้าวรสดีจนเผลอเลียปาก เสี่ยวซงเหลือบตามองไปที่ของหวานในมือแป๋ม "ท่านลุง ทำไมอาหารรสชาติหวานจึงทำให้ผอมลงได้" "ผลไม่ชนิดนี้ไร้แป้งและนำตาลเติมน้ำผึ้งลงไปเพิ่มรสชาติให้มีรสหวาน กลิ่นหอมของน้ำผึ้งป่าทำให้ยิ่งน่ากิน อีกทั้งรสหวานมันยิ่งทำให้กินได้มาก อิ่มแล้วจึงรู้สึกสบายท้องขับถ่ายง่าย"

อ่อนโยนบนเรือนร่างของเธอด้วยหัวใจ ไม่ใช่เพียงแค่ภาพที่ได้เห็น เธอเริ่มขยับตัวเข้ามาหาฉันอีกครั้งหน้าอกเปลือยเปล่าของเธอที่แนบชิดมาบริเวณเนินอกเปลือยเปล่าของฉันได้ฉุดดึงฉันให้เบียดร่างแนบชิดกับตัวเธอให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ จูบที่แผ่วเบาเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งและร ้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ ฉันเริ่มรู้สึกว่า อยากมีมือให้มากขึ้นกว่านี้ อยากมีมือเหมือนทศกัณฑ์ อยากจะสัมผัสบนร่างกายอุ่นๆ และนุ่มนวลของเธอ ฉันยิ้มเล็กๆ ทั้งๆ ที่ยังจูบเธออยู่ และรู้สึกว่าเธอกำลังยิ้มอยู่เช่นกัน

คงไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธอีกต่อไป เพราะสิ้นคำว่าไม่เรียวปากหนาก็ฉกลงมาปิดเสียงพูดของขนมหวานไว้ ไม่มีคำว่านุ่มนวล ไม่มีคำว่าอ่อนโยน มีแต่คำว่าดิบเถื่อน รุนแรงตามอารมณ์ที่คุกรุ่นของคนจูบ “อื้อ...อ่อย” ขนมหวานพยายามสะบัดหน้าหนีเบี่ยงหน้าหลบสัมผัสจาบจ้วงรุนแรง ไม่มีความทะนุถน อม