อ่อนหวาน Novels & Stories

ดีเซลส่งเสียงคำรามออกมาไม่หยุด ปากอุ่น ๆ ของเธอกำลังครอบงำท่อนเอ็นและรูดขึ้นรูดลงด้วยความชำนาญ มือหนาเอื้อมไปจับผมยาวสลวยไว้เพื่อไม่ให้บดบังใบหน้าหวาน และผงกหัวมองคนตัวเล็กที่กำลังเอร็ดอร่อยกับไอติมแต่งโปรด อ๊อก อ๊อก ท่อนเอ็นถูกเคลือบไปด้วยน้ำหวานจนมันว าวกลายเป็นน้ำหล่อลื่นให้ชิลินขยับเข้าขยับออกได้ไม่มีสะดุด "อ่าา ตัวเล็กพี่เสียว อ่าา”

บทรักแสนหวานเริ่มขึ้นอีกครั้ง ครั้งนี้อคินยอมตามใจเมียทุกอย่าง เริ่มจากจูบช้าๆเนิบนาบพร้อมกับถอดชุดออกจากตัวเธอไปด้วย เสื้อผ้าน้อยชิ้นถูกถอดออกไปจนหมด มือหนาเลื่อนลงไปลูบไล้จุดซ่อนเร้นแสนสวย เตรียมความพร้อมให้ภรรยา สอดนิ้วเข้าไปด้านในช้าๆ เพื่อทำให้ร่างกายพร้อมมากขึ้น เมื่อน้ำหวานไหลลื่นอาบนิ้ว ก็ถอดมันออกมา ยกสะโพกเล็กขึ้นสูง จับบังคับแท่งเนื้อให้ตรงกับช่องทางรักคับแน่น ค่อยๆกดสะโพกเล็กลงช้าๆ ให้ร่างกายเธอกลืนกินแท่งเนื้อของตัวเอง

น้ำหวานเอียงคอมองเพื่อนใหม่ของโซดาอย่างสำรวจ เสื้อผ้าเรียบง่ายแต่มียี่ห้อกระโปรงจะชายขาดรุ่ยร่ายเผยผิวขาที่ขาวเนียน ใบหน้าที่ไม่ได้แต้มเครื่องสำอางดูสวยน่ารักเป็นธรรมชาติผิวพรรณดีแบบคุณหนูของแท้ แถมข้าวของเครื่องใช้ก็ไม่ธรรมดา ทั้งโทรศัพท์มือถือทั้งกระกระเป๋าสตางค์ แถมกลิ่นน้ำหอมก็ไม่ธรรมดาไม่ใช่แบบตลาดนัดทั่วไปเสียด้วย “อ้อ...พี่น้ำหวาน...นี่แป้งร่ำเพื่อนโซดาค่ะ..แล้วพวกนี้เป็นเพื่อนที่แชจคุยกันเรื่องเขียนหนังสือนะพี่”

เขาปากหวาน คำว่า ‘ที่รัก’ ที่เขาเรียกเธอ ช่างอ่อนหวาน เธอแอ่นอกยกตัวขึ้นเล็กน้อย ให้เขาได้ปลดตะขอบราปลดปล่อยพุ่มทรวงสล้าง ความงามของยอดอกสีชมพูน่าลิ้ม

เอ่อ หมายถึงสงบสุขสิ้นดี เมื่อภพก่อนคุณป้าสมหญิงทำงานอย่างขะมักเขม้น อุทิศชีวิตให้กับงานและยามว่างอุทิศให้ซีรี่ส์ชวนฝันหวานพวกรักหวานแหววแฮปปี้เอนดิ้ง อีกอย่างคืออุทิศตนเลี้ยงหมาชื่อไอ้แชมพู กับเลี้ยงแมวแก่ชื่อนางสีเทา

ก๊อก ๆๆ “หวาน” ก๊อก ๆๆ “น้ำหวานลูก~”

‘พี่พีใจอ่อนแล้ว’ ‘เงียบไปทั้งวัน นึกว่าหวานกับพี่พีจนลืมเราแล้วเสียอีก’ นิติพลงอแงมาตามสาย เพราะเขาโทรมาหลังจากเธอเช็ดตัวเสร็จพอดี “ไข้ขึ้นทั้งวันเลย” มิรันตีบอกไปเสียงอ่อย ก่อนจะฉุกใจกับคำพูดอีกฝ่าย “ทำไมนายคิดว่าฉันกับพี่พีต้อง...หวานด้วย” เธอแสร้งทำไม่รู้ไม่ชี้ไป ก่อน

คนตัวเล็กยังแนะนำตัวไม่ทันจบดีก็ต้องชะงักไปกลางคัน เมื่อฝ่ายตรงข้ามมิ้ลเชคสมชื่อดูได้จากหน้าอกคัพดีที่กระเพื่อมไหวเวลาเธอก้าวเดิน ไหนจะบั้นท้ายที่เด้งงอนราวลูกบอลโยคะชนิดที่เรียกว่า น้อง ๆ นิกกี้มินาจเลยก็ว่าได้ประกอบกับการแต่งตัวที่ดูเป็นแฟชั่นจ๋าตั้งแต่หัวจรดเท้า ซึ่ง ต่างกับเธอราวฟ้ากับเหว “เอ้า เธอตกลงชื่ออะไร”มิ้ลเชคเรียกเพื่อนใหม่อีกครั้งเมื่อเห็นอีกคนเอาแต่เหม่อลอยไม่ตอบคำถามเธอเสียที “นะ น้ำหนาวจ้ะ”

เขามองกวาดไปบนตัวหล่อน ผิวเนื้อชื้นๆ ของพลอยทำไอ้หนูเขาแข็งจนปวด “ที่นี่ร้อนเหมือนกันนะคะ” พลอยทำทียกมือโบกพัดเบาๆ หน้าอกอวบใหญ่กระเพื่อมขึ้นลง ปมผ้าขนหนูเริ่มคลายหลวมๆ จนร่นลงต่ำเกือบเห็นหัวนมอยู่รอมร่อ แม่ง...ยั่วเอ็นฉิบ...หาย หัวนมโผล่ขนาดนั้นมันน่าจับล่อเลย ดีมั้ยวะ

เธอดันใบหน้าของเขาออกห่าง เมื่อเขาทำท่าจะก้มลงมาประทับริมฝีปากกับกลีบปากหวานฉ่ำของเธอ “ไหนบอกว่าจะไม่ล่วงเกินพลอยไงคะ” “อุ๊ย!” พอเธอขยับเขาก็หอมแก้มเธอแรงๆ “พี่ไม่แกล้งแล้ว ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ พี่ก็จะเปลี่ยนเสื้อผ้าเหมือนกัน เดี๋ยวจะป่วยเอาได้” เพราะเธอโดนฝนสาด เข้ามาโดนตัว ละอองฝนแม้เพียงเล็กน้อยก็ทำให้คนเราป่วยได้