อ่อนหวาน Novels & Stories

“พระเจ้าช่วยยยยย ใช่...แล้วฉันกล้าเขียนเรื่องแบบนั้นได้ไง???” ฉันชื่อน้ำหวาน อายุสิบแปดปีมาแล้วสามเดือน เป็นสาวเนิร์ดร่างอวบ สวมแว่นสายตา ผมสั้นประบ่า แต่งกายเรียบร้อย เป็นสาวช่างฝัน ชอบจินตนาการฟุ้งเฟ้อ และยังไม่เคยมีแฟนเลยสักคน

เธอจะวางขายเร็วๆ นี้ ภาพของพวกเขาช่างหวานและน่ารักเสียจนคนถ่ายทำอย่างริสา ถึงกับอดยิ้มตามไปด้วยไม่ได้ ​“คัทแล้วค่า ยอมแล้วค่า โอ๊ย...หวานแล้วค่า ขอตัวกลับบ้านแล้วนะคะ” ​“จะไปไหนล่ะเสี่ยว งานเสร็จแล้ว กินข้าวกันก่อน” ​“แหมก็ไปดีกว่า ขืนอยู่แถวนี้นานๆ ฉันเป็นเบาหวาน ตายพอดี”

เขาพึมพำพร้อมกับอ้าปากดูดเกสรอ่อนจนอมิยาร้องระงมเด้งร่างเร่าๆ “โอว...เบิร์น...อ๊าๆ แอมจะไม่ไหวแล้วนะ...อ้ะๆ” “ปล่อยออกมาสิแอม ฉันรอกินอยู่ ไม่ได้กินน้ำหวานเธอนานเหลือเกินแล้ว”

ภามเริ่มรู้สึกได้ว่าน้ำหวานมีพฤติกรรมแปลกๆ “ได้ค่ะ แต่ถ้าบอสอยากได้อะไร ต้องการอะไรหรือต้องการให้น้ำหวานบริการรับใช้อะไรบอกน้ำหวานได้นะคะ น้ำหวานทำให้บอสได้ทุกอย่าง” น้ำหวานพูดพลางส่งสายตาหวานหยาดเยิ้มให้กับภามอย่างแสดงออกว่าเธอชอบภาม ภามไม่ได้พูดอะไรต่อเพราะเขาร ู้แล้วว่าน้ำหวานเป็นคนอย่างไร ชื่อเธอน้ำหวานแต่นิสัยของเธอไม่ได้หวานเหมือนชื่อของเธอเลยสักนิด

น้ำหวานหยิบชุดนอนเด็กอ่อนสีฟ้าอ่อนขึ้นมาให้ธามดู ธามยิ้ม "น่ารักจังเลยครับน้ำหวาน ลูกของเราต้องใส่แล้วหล่อ/สวยแน่ๆ"

็นผู้ควบคุมให้ฉันไร้เรี่ยวแรงต้านทานผลิตน้ำหวานออกมาจนเอ่อล้น "ฮึ่ม" ฟอด "หวาน" "ยะ อย่า มันสกปรก" "ไม่" "ชอบ" "อ๊า" ความหอมหวานของเธอพาอารมณ์​เตลิดไปไกลอย่างห้ามไม่อยู่ ทำใจกล้าส่งนิ้วซุกซนเข้าไปในร่องคับแคบให้เธอได้พอปรับตัวจากหนึ่งนิ้วกลายเป็นสองนิ้ว จนอยาก

กลิ่นหวานตาเป็นกลิ่นเดียวที่ภูมิดมได้ไม่มีเบื่อ กลิ่นหอมอ่อนๆ ผสมกับกลิ่นแป้งฝุ่น หวานตาแพ้น้ำหอม เธอไม่นิยมใช้สารปรุงแต่ง บนตัวหวานตามีแต่กลิ่นแป้งกับกลิ่นผงซักฟอกเท่านั้นแหละ “แล้วไป หวานยังไม่ได้ใช้ผ้าผืนนี้เลยกล้าให้ภูมิยืม”

ใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมที่เขาชอบใช้ประจำ ​Mith กลิ่น Cherry syrup ​กลิ่นนี้เอาจริงเป็นน้ำหอมที่เธอกัดฟันจะลองซื้อมาใช้ เพราะเป็นกลิ่นซิกเนเจอร์ตัวดังของแบรนด์ เธออยากลองใช้เพราะเห็นรีวิวจากยูทูปเบอร์คนหนึ่งเชียร์อัพน้ำหอมกลิ่นนี้ ว่าเป็นกลิ่นหอมยั่วเย เซ็กซี่มีเสน่ห์ แบบคุณหนูชุดแดงลงจากรถบีเอ็มสุดฮอต ตอนนั้นก็มีแฟน อยู่อยากตัวหอมแบบเซ็กซี่บ้างอะไรบ้าง อยากลองเปลี่ยนมาดตัวเองจากสาวแนวเซอร์ เป็นสาวเซ็กซี่บ้าง เสื้อผ้ายังทำใจให้ใส่ไม่ได้เพราะไม่แนว เลยลองเริ่มที่กลิ่นก่อนเผื่อจะบิ้วไปทางอื่นได้

อั้มกอดร่างเพรียวนั้น แล้วจุ๊บแก้มซ้ายขวา แม้จะเปรอะไปด้วยลิปสติก แต่หวานใจก็ยังยิ้มและไม่ได้เช็ดออก เธอย่นจมูกน้อยๆ อย่างเขินๆ ​“แหม...ก็งามเป็นปรกติอยู่แล้วล่ะพี่อั้ม อิอิ” ​“อะไรๆ ของพี่หวานเค้า ก็ใหญ่เป็นปรกติอยู่แล้วล่ะพี่อั้ม”

ภาคภูมิเห็นว่าคนตัวเล็กถอดเสื้อผ้าให้ไม่ทันใจเขาก็รีบสลัดออกเองอย่างรีบร้อน เมื่อร่างกายกำยำแข็งแรงอย่างคนสุขภาพดีเปลือยเปล่าเฉกเช่นเดียวกับเมียรักเขาก็จับร่างบางลงนอนเพื่อที่จะชิมความหวานจากดอกไม้งามที่ตอนนี้มีน้ำหวานเอ่อออกมา พลางจับขาเรียวสวยกางออก จากนั้นก็ซุกใบหน ้าหล่อคมลงไปที่ดอกไม้งามทันที “หวานจังเลยเมียจ๋า” เสียงแหบพร่าพึมพำออกมาชิดดอกไม้งามที่เขาหลงใหล