เจ้าสาว วิวาห์ไร้รัก Novels & Stories

"ไม่เป็นไรเลย ว่าแต่ทำไมถึงอยากทำงานล่ะ สามีเธอยอมให้ทำงานหรือไง ไหนน้องสาวเธอบอกว่าสามีเธอรวยมาก ถ้าเธอมาทำงานแบบนี้จะไม่ขายหน้าครอบครัวเขาหรือไง" "คงไม่หรอก ครอบครัวนั้นไม่มีใครสนใจฉันอยู่แล้ว พอดีว่ามันเป็นการแต่งงานแบบไม่ทันตั้งตัวน่ะ จะเรียกว่าคลุมถุงชนก็ใกล้เค ียง เพราะฉันกับสามีก็ไม่ได้รู้จักกันมาก่อนด้วย ทุกวันนี้ก็ไม่ต่างจากคนแปลกหน้ากันเลย แทบจะไม่ได้คุยอะไรกันด้วยซ้ำ"

"คือ..หนูแค่รู้สึกไม่สบายใจที่บางทีนายหัวเค้าก็เย็นชากับหนูมากเกินไป หนูก็รู้แหละว่าเขาไม่ได้รัก เพราะว่าที่เราต้องมาแต่งงานกันก็เพราะสถานการณ์มันบังคับ แต่หนูก็อดน้อยใจไม่ได้ค่ะป้า"

่าเขาเตรียมใจมาตลอดว่าวันหนึ่งจะได้เข้าพิธีแต่งงานกับเธอ แต่พอเอาเข้าจริงกลับรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังทำสิ่งที่ไม่ถูกต้องอยู่ ด้วยที่รับรู้มาตลอดว่าไอวารินกับเตวิชรักกัน และนั่นเป็นสาเหตุที่ว่าที่เจ้าบ่าวอย่างเขาไม่เคยเข้าใกล้เธอเลย ส่วนหนึ่งเป็นเพราะรู้ว่าเธอคือผู้หญิงที่น ้องชายรักสุดหัวใจ

ที่ผ่านมาแม้ว่าจะแต่งงานกัน หล่อนก็ไม่ได้ร้องขอให้เขารัก เพราะเจียมตัวดีว่าเขาแต่งเพราะเหตุผลใด วิวาห์แสนขมในครั้งนี้มันเกิดขึ้นเพราะร่างสูงขัดความต้องการของคุณย่าไม่ได้ และเมื่อท่านสิ้นบุญ เธอก็จะปลดปล่อยพันธะนี้ให้

กุนซือหนุ่มยืนยันขันแข็ง ไม่มีผู้ใดคิดจะไปแอบดูเจ้าบ่าวกับเจ้าสาวร่วมห้องกัน พวกเขารู้ดีว่าร่างกายของเจ้าสาวช่วงล่างไร้ความรู้สึก จะว่าไปจีหลุนนับว่าเป็นเจ้าบ่าวที่เคราะห์ร้ายที่สุดแล้ว...แม้แต่จะร้องเย้าแหย่พวกเขาก็ยังไม่กล้า

หรือสามีข้าเป็นชายผู้ชอบตัดแขนเสื้อ/1 เนื่องจากเจ้าบ่าวเป็นกำพร้าไร้ซึ่งบิดามารดา พิธีไหว้ฟ้าดินจึงจัดอย่างเรียบง่าย ร่างอ้วนกลมของหลิวชิวเยว่ถูกแม่นมฉีกับหลิงเอ๋อประคองมาทำพิธี ทางฝ่ายเจ้าบ่าวไม่เคร่งครัดนัก ยอมให้คนช่วยประคองเจ้าสาวจนจบพิธี จากนั้นคนรับใช้ทั ้งสองได้พาเจ้าสาวไปยังเรือนหอ “คุณหนูหิวไหมเจ้าคะ” แม่นมฉีเอ่ยถาม มองร่างของเจ้าสาวที่กำลังนั่งรออยู่บนเตียงวิวาห์ด้วยความตื้นตันใจ นางเลี้ยงดูหลิวชิวเยว่มาตั้งแต่แรกคลอด บัดนี้คุณหนูของนางออกเรือนแล้ว

เจตนิพัทธ์เผลอจ้องมองดวงตาสดใสของคนตรงหน้านิ่งค้าง เขาคิดว่าบัวบูชาคงไม่ขัดหากจะพาไปดูพื้นที่ไร่ แต่คิดว่าหากเลือกได้เธอคงไม่อยากไป แต่ไอ้ท่าทางดูตื่นเต้นไม่กลัวความลำบากนี่มันอะไรกัน วิวาห์นี้ไม่มีรัก ยังไม่มีรายตอนนะจ๊ะ ไรท์วางแพลนอัพรายตอนเดือน ม.ค. ค่ะ

ค่ำคืนแรกของการเข้าหอเจ้าสาวทำตัวไม่ถูกใครจะเชื่อว่าตลอดชีวิตของสาวน้อยคนนี้เธอไม่เคยผ่านมือชายมาเลยสักครั้งแม้แต่ตัวเจ้าบ่าวเองก็ไม่ได้คาดหวังว่าภรรยาในคืนนี้ของเขาเธอจะยังเป็นสาวบริสุทธิ์ “วันนี้ธิชาสวยที่สุดเลยรู้ไหม” ร่างสูงที่ไร้เสื้อเหลือเพียงแค่กางเกงชุดนอนก้ม หน้าลงมาจูบหน้าผากของเจ้าสาวที่นอนหลับตาหยีเกร็งไปทั้งตัวเมื่อถูกอีกฝ่ายจ้องมองหน้าด้วยสายตาที่ดูหิวโหย

เมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย พิธานก็เดินตามหลังภรรยาที่ถูกต้องตามพิธีและพฤตินัยขึ้นไปบนห้อง ไม่มีการส่งตัว ไม่มีการบังคับว่าบ่าวสาวห้ามออกจากห้องหอคืนแรก เป็นการแต่งงานที่ไม่มีพิธีรีตองอะไรเลยจริงๆ “เหนื่อยไหมคะ?” เข้าห้องมาได้เจ้าสาวป้ายแดงก็รีบถามคนรัก เธอช่วยพิธานปลดกระดุ มเสื้อออก เพราะรู้ว่าคนตัวโตร้อนจนเสื้อผ้าชื้นเหงื่อไปหมดแล้ว

หันมาพูดกับธิดาวดี “การหมั้นและแต่งงานที่ปราศจากความรักน่ะ อยู่ได้ไม่นานหรอกค่ะ” หล่อนออกทัศนะโดยที่ไม่มีใครต้องการฟัง “เหมือนคุณนะเหรอ?” ทีชานนท์ต่อให้