เจ้าอารมณ์ Novels & Stories

‘เจ้าระบบอารมณ์ดี’ มีชื่อว่า หยางอิ๋น เวลาทำอาหารจะกระตือรือร้นที่สุดแต่ถ้าจะใช้มีดแทงใครเข้าเมื่อไร ระบบนี่ก็พร้อมเงียบหายทันที ราวกับมิใช่ระบบในมีดประจำตัวของนางที่ชาติก่อนนางใช้มันจัดการศัตรูและทำภารกิจมานักต่อนัดอย่างไรอย่างนั้น “พ่อครัวหรู! รายการอาหารเข้ามาใหม่!” เสี่ยวเอ้อ สาวเรียกเสียงดังขณะยื่นใบรายการอาหารมาให้ ลู่ชิงหรูรับไว้ด้วยนิ้วเรียว หางตาเหลือบมองเพียงชั่ววาบหนึ่ง

ธันวาก็รู้สึกหมั่นเขี้ยวเอวาขึ้นมาก็เลยระบายลงที่หน้าอกเธอ “ก็คนมันอารมณ์นี่คะ เสพติดความคลั่งอ้ะ~” เจ้าตัวก็แอ่นทั้งหน้าอกทั้งช่วงล่างให้สองหนุ่มจัดการเลย

หญิงสาวที่อดรนทนไม่ไหวในความอยากรู้ของตัวเองแสร้งตีหน้าเศร้าอย่างมืออาชีพ "แล้วแต่อารมณ์ของบอสนะครับ" "แต่คุณป๋าอารมณ์ไม่ปกตินะคะ แสดงว่าต้องเปลี่ยนบ่อยแน่ๆ"

คนปากแข็งตอบเสียงเข้ม “แน่ใจนะครับว่าไม่มีอารมณ์” เจมส์กล่าวยิ้มๆ จ้องตาของหญิงสาวอย่างรู้เท่าทันอารมณ์ “บ้า… ที่แอบดูเมื่อกี้น่ะพ่อฉันนะ”

ดาวนิลได้แต่ยืนนิ่งอย่างพ่ายแพ้ ปล่อยให้ปากสีคล้ำบดขยี้ปากอิ่มอย่างบ้าคลั่ง รสชาติของการระบายอารมณ์โกรธคือคาวเลือดที่ปริแตกอยู่ในโพรงปาก แต่มันจะไปเทียบอะไรกับความบอบช้ำจิตใจที่ผ่าน ๆ มา พายุอารมณ์ของติณค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นลมอุ่น… แรงบีบปลายคาง กลายเป็นกางออกประค องแก้มนวลแล้วลูบไล้แผ่วเบา ใจหายวาบเมื่อสัมผัสน้ำตาอุ่น ๆ ที่ไหลทะลักออกมาทันที

เจ้านายจอมโหด กำลังโกรธอะไรฉันอยู่นะ! EP 5 ไม่สบอารมณ์ .................. หนึ่งปีผ่านไป

มุมมืดห่างออกมาจากกำแพงจวนแม่ทัพหยวน ร่างสูงในอาภรณ์ไม่เรียบร้อยกำลังยืนหอบหายใจถี่รัว ทว่าลมหายใจร้อนกรุ่นที่พ่นออกด้วยจังหวะรัวเร็วเช่นนี้ กลับมิใช่อาการเหนื่อยหอบจากการวิ่งหนีแต่อย่างใด เพราะว่าเขากำลังมีอารมณ์คั่งค้างจากอาการกระสันก่อนหน้าที่ยังมิได้รับการปลดปล่อยอย่างเต็มที่ ร่างแกร่งของเขายังคงตื่นตัวจนปวดหนึบอย่างไม่อาจควบคุม มันไม่ยอมสงบง่ายๆ

ชายหนุ่มย้ำเสียงหนัก “เข้าใจค่ะท่านประธาน...” รอยยิ้มพึงพอใจผุดที่มุมปากของคาร์โลส “ดีมาก... และอย่าให้ใครโทรหาผมล่ะ เพราะอาจจะกำลังยุ่ง...”

อารมณ์ที่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาของภูวนนท์ สร้างความสับสนวุ่นวายในความรู้สึกของมินรญา เธอตั้งใจจะมาหาทำเลเปิดสาขา เดินเที่ยวให้มีความสุข แต่กลับถูกลากมาให้รองรับอารมณ์ที่ขึ้นๆ ลงๆ ของผู้ชายที่เธอไม่ชอบหน้าเอาเสียเลย “ถ้าอย่างนั้นคุณก็ปล่อยมือฉันสักที ต่างคนต่างเดิน ฉันไม่ไ ด้อยากรู้เรื่องของคุณหนักหนาหรอก และจริงๆแล้วฉันก็ไม่ได้แปลกใจอะไรหรอกที่เห็นคุณแสดงอาการที่ไร้มารยาทแบบนั้น เพราะมันก็เหมาะกับหน้าตาของคุณแล้ว อย่าสำคัญตัวผิดไปค่ะ คุณ....ภูวนนท์”

เจ้านายหันมาหาฉันแล้วยิ้มอบอุ่น แม่เจ้า เกิดอะไรขึ้น เขาเป็นไบโพล่าร์เหรอทำไมถึงได้อารมณ์เปลี่ยนเร็วขนาดนี้ จู่ ๆ เขาก็ลูบหัวของฉันเบา ๆ ฉันถอยหนีแทบไม่ทัน เจ้านายยิ้มบาง ๆ ที่มุมปากแล้วดึงมือกลับถอนหายใจเบา ๆ คล้ายจะปลงตก ก็ฉันไม่ชินนี่นาอาการแบบนี้ระหว่างเรามันเป็น เรื่องประหลาด