เจ้าอารมณ์ Novels & Stories

เจ้านายหันมาหาฉันแล้วยิ้มอบอุ่น แม่เจ้า เกิดอะไรขึ้น เขาเป็นไบโพล่าร์เหรอทำไมถึงได้อารมณ์เปลี่ยนเร็วขนาดนี้ จู่ ๆ เขาก็ลูบหัวของฉันเบา ๆ ฉันถอยหนีแทบไม่ทัน เจ้านายยิ้มบาง ๆ ที่มุมปากแล้วดึงมือกลับถอนหายใจเบา ๆ คล้ายจะปลงตก ก็ฉันไม่ชินนี่นาอาการแบบนี้ระหว่างเรามันเป็น เรื่องประหลาด

เขาย้ำคำเดิม สาดน้ำมันใส่กองเพลิงแห่งโทสะจนลุกโพลง เอริกรู้สึกสนุกกับการแหย่คนเจ้าอารมณ์ ใบหน้าอ่อนใสของเธอเป็นสีแดงเข้มขึ้น ดวงตากลมโตวาววับเอาเรื่อง ทั้งๆ ที่ตัวยังสั่นเพราะหวาดกลัวเขาอยู่เลย คนอะไรแหย่นิดแหย่หน่อยก็ขึ้นเสียแล้ว ในยามนี้ไม่มีอะไรจะสนุกเ ท่าแหย่แล้วอีกฝ่ายเต้นตามแบบนี้ มันทำวิญญาณเด็กเกเรในร่างถูกปลุกขึ้นมา อยากแกล้งอยากแหย่ให้หญิงสาวโมโหเล่น ยิ่งเห็นเธอกระฟัดกระเฟียดเท่าไหร่ เขายิ่งมีความสุขมากขึ้นเท่านั้น

เจ้าเก่าเจ้าเดิม PHAYU | LINE CALLING "ฮัลโหล" (สนใจไกด์นำเที่ยวไหมครับ) เอมิแอบอมยิ้มกับกลการง้อของพายุ "ไม่สนใจค่ะ ไม่มีอารมณ์เที่ยว" (ผมทำได้ทุกอย่างเลยนะ ฟีลแฟน ไม่สนใจจริงๆเหรอ)

ฉันตะโกนไปสุดเสียงตอนนี้อารมณ์ฉันฉุดไม่อยู่แล้ว อารมณ์เดียวที่มีมันไม่ใช่อารมณ์โกรธหรอกมันเป็นอารมณ์อยากฆ่ามากกว่า ตุบ ผละ ผัวะ ฉันกระโดดเตะปืนให้หลุดออกจากมือของมันก่อนที่จะวิ่งเข้าใส่มันอีกครั้งอย่างบ้าคลั่ง ตุบ ตุบ ตุบ ตุบ ตุบ

"เออ!" เจ้านายไม่เถียง ย้อนคิดดูแล้วเขาใช้อารมณ์มากกว่าสมองจริง ๆ ปล่อยให้ความโกรธความแค้นใจครอบงำคิดเอาคืนหญิงสาวด้วยวิธีที่ไม่ตรงจุด

“ขอทรงอภัยด้วยเพคะองค์หญิง บ่าวขัดคำสั่งองค์ชายสามไม่ได้จริงๆ” เอี้ยนซื่อจิ้น องค์ชายสามแห่งเอี้ยน คนผู้นี้ชำนาญการใช้ง้าวบั่นคอศัตรูมานับไม่ถ้วน นัยน์ตาสีดำคมกริบไร้ความรู้สึกที่ผู้ชายเห็นต่างรู้สึกหนาวเยือกจับใจ แต่กลับมีเสน่ห์ชวนหลงใหลสำหรับผู้หญิงอย่างน่า ประหลาด เขามีนิสัยดุร้ายป่าเถื่อนมาก จนกระทั่งบัดนี้ก็ยังโหดเหี้ยมไม่หาย ว่ากันว่าเขาสามารถฆ่าทหารที่ยอมแพ้ได้โดยไม่รู้สึกอะไร สำหรับเฉินเถาฮวาแล้ว พี่ชายบุญธรรมคนนี้ปากร้ายที่สุด

แผล็บ แผล็บ แจ๊ะ แจ๊ะ ร่างกายของเธอที่กำลังหลงใหลและคล้อยไปตามอารมณ์ที่คุณปัณณ์มอบให้.. จิตใจและจิตวิญญาณของเธอกำลังล่องลอยไปตามห้วงอารมณ์แห่งความสุขสมทางกาย.. เธอไม่สามารถปฏิเสธความต้องการของเธอได้อีกต่อไป.. เธอได้ปลดปล่อยสิ่งที่เธอต้องการออกมาให้เขาได้ช่วยป รนเปรอเธอ..

ไม่บ่อยนักที่เขาจะแสดงอารมณ์รัก โลภ โกรธ หลงออกมา ทุกอย่างถูกเก็บเอาไว้ เมื่อถึงปะทุมันจึงเหมือนระเบิดทำลายล้างที่พร้อมจะพังพินาศทุกสิ่งทุกอย่างให้ดับดิ้นเพื่อดับความกระหายที่ไม่ได้แสดงออกมายาวนาน. ดังเช่นเมื่อเกิดเรื่องนี้ขึ้น ใครก็ตามที่มันมีส่วนเกี่ยวข้องกับการหายตัวไปข องมาเรียม มันทุกคน...ต้องชดใช้อย่างสาสม!

เพราะมนุษย์เป็นเพียงปุถุชน ในอารมณ์จึงยังประกอบไปด้วย ความรัก โลภ โกรธ หลง อิจฉา ริษยา ต่างกันก็แต่ว่าใครจะสามารถควบคุมความรู้สึกต่างๆ เอาไว้ได้ ไม่ปล่อยให้ไปทำร้ายคนอื่น ซึ่งในที่สุดแล้วก็จะย้อนกลับมาทำลายตัวเองในวันหนึ่ง -สปอย- “กับผู้ชายอื่นระริกระรี้ แ ต่กับคู่หมั้นทำหน้าตาเป็นปลาสำลักน้ำ!” “เรื่องอะไรมาว่าฉัน? ตัวเองหายหัวไปไหนมาก็ไม่รู้ พอกลับมาก็หาเรื่อง ทำไมล่ะแม่คนที่คุณหายตัวไปด้วยเป็นนานไม่ยอมให้อึ๊บหรือไง?”