Novel & Cerita เจ้าอารมณ์

ทัพรีบเข้ามาห้ามเสือที่อารมณ์ขึ้นง่ายกว่าทุกคนเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว "พอ" เธอเพียงเอ่ยประโยคสั้น ๆ เท่านั้น เพราะไม่มีกะจิตกะใจจะพูดอะไรเยอะแยะมากมาย

“ ชู่วว ฉันอารมณ์ไม่ดี ทั้งโมโหทั้งโกรธ ถ้าฉลาดก็เงียบๆ ดีกว่านะ ” ใบบัวที่ได้ยินแบบนั้นก็นิ่งเงียบไปทันที กลิ่นแอลกอฮอล์ที่ลอยมาแตะจมูกทำให้เธอไม่กล้าเสี่ยงลองดี มือหนาที่จับเอวคอดเลื่อนขึ้นมาลูบไล้แผ่นหลังบอบบาง แม้จะสัมผัสผ่านเนื้อผ้าแต่ก็ทำให้ขนอ่อนบนก ายลุกซู่ขึ้นมา

อารมณ์ “อ๊ะ…อ๊า…” “ดีใช่ไหมหือ…ยัยตัวแสบ” เจ้าของเสียงแหบพร่าเอ่ยชิดขมับชื้นเหงื่ออย่างมันเขี้ยว ก่อนจะเคลื่อนปากมาขบเม้มติ่งหูน้อยอย่างยั่วเย้าเล้าโลม พร้อมเร่งจังหวะนิ้วให้ถี่กระชั้น ส่งผลให้แม่สาวไม่ประสาดิ้นพล่าน บ้างแอ่นกายโก่งไปข้างหน้าประหนึ่งคันธนูที่ถูกง้าง ท่าทาง ไร้เดียงสาทว่าร้อนแรงได้ใจทำให้ปรเมศแทบไม่อยากจะสนอะไรทั้งสิ้น แต่ด้วยสำนึกส่วนดีที่ร้องเตือนว่าอีกฝ่ายกำลังเป็นไข้หนัก ทำให้เขาจำต้องกัดฟันข่มกลั้นอารมณ์ปรารถนาอันแรงกล้าที่กำลังแผดเผาไปทุกอณูขุมขน แล้วเปล่งเสียงสบถหยาบคายออกมา

ภาพที่อบอุ่น งดงาม ในงานวันนี้ คือ ชายหนุ่มในชุดสูทสีเข้ม กอดเจ้าสาวเอาไว้ "ยัยเด็กดื้อ เป็นแม่คนแล้วยังขี้แยอีก " แทนบ่น แล้วซับน้ำตาตัวเอง จบ.

“เหรียญยังมีสองด้านเลยนี่คะคุณตา จิตใจของมนุษย์ก็เหมือนกันค่ะ แม่เคยบอกกับหนูว่าต่อให้เราเป็นคนดีแค่ไหนก็ยังเคยฆ่ายุง ฆ่ามด เคยรู้สึกอิจฉาริษยาคนอื่นด้วยเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง และยังเคยโกรธแค้นแทนคนอื่นทั้งที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเอง เขาเรียกว่าอารมณ์ชั่ววูบค่ะ อารมณ์นี ้ทำให้เราขาดสติ ทำอะไรได้อย่างไม่ลังเลเลยด้วย หนูยังเคยเป็นเลยค่ะ” “หนูน่ะเหรอ” ฮาโตริทำหน้าไม่อยากเชื่อ “จริง ๆ ค่ะ หนูเคยพูดกูมึงกับใครคนหนึ่งเพราะเขาเรียกพี่ไคของหนูอย่างหยาบคาย ตอนนั้นหนูโมโหจนขาดสติเลยค่ะ ทะเลาะกับเขาอย่างลืมกลัวเลยค่ะคุณตา”

แต่มันก็เสี่ยงเหลือเกิน เพราะไม่มีตรรกะใดที่แม่นยำ เมื่อมันถูกผสมรวมเข้ากับคำว่าอารมณ์ความรู้สึก ซึ่งมันเป็นสิ่งที่ตัวเราควบคุมได้ยากเกินไป ก็แค่...ช่างมัน คำที่เคยพูดกับซ้อ กำลังเดินทางเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ มันเร็วจนน่าใจหาย หรือควรจะเกิดขึ้นตั้งนานแล้ว ก็ไม่มีใครให้คำตอบไ ด้ชัดเจน

เวลาร่วมสองเดือนมานี้ นางรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจในแบบที่ไม่เคยเป็น อารมณ์ก็รุนแรงมากยิ่งขึ้น มองอะไรก็ไม่สบอารมณ์ไปเสียหมด นางรู้ดีว่าตนเองเป็นคนอารมณ์ร้าย มีนิสัยเย่อหยิ่งเอาแต่ใจ แต่ก็มิใช่ไม่มีเหตุผล ทว่าช่วงหลังมานี่นางกลับเป็นเอามาก กระทั่งบ่าวรับใช้ยังไม่กล้าสู้หน้า นางทั้งอาละวาดทั้งเกรี้ยวกราดทำลายข้าวของ จนตัวนางเองยังนึกแปลกใจ

"ข้อแรก เจ้า…ต้องควบคุมอารมณ์ให้ดีขึ้นกว่านี้ เพราะอารมณ์ของเจ้าจะรุนแรงกว่าคนอื่นหลายเท่า" เมิ่งเหยาพยักหน้าเข้าใจ นางเองก็รู้อยู่แล้วว่านางเป็นคนอารมณ์ร้อน แต่ถ้ามันรุนแรงขึ้นไปอีก นางจะไม่กลายเป็นระเบิดเวลาเคลื่อนที่หรือ!?

ธัญญ์เข่นเขี้ยวอยู่บนโต๊ะทำงาน อารมณ์ที่บูดบึ้งอยู่แล้วยิ่งบูดบึ้งเข้าไปใหญ่ ช่วงนี้อารมณ์เขาแปรปรวนยิ่งกว่าผู้หญิงมาประจำเดือนไม่ปกติเสียอีก จิดาภา... เลขาคนสวยแทบเขาหน้าไม่ติดเมื่อทำอะไรก็ผิดไปเสียหมด ทำอะไรก็ไม่ถูกใจเจ้านายเลยสักอย่าง

"ก็พอรู้ค่ะ" "การ์เนทมีปัญหาเรื่องอารมณ์ เขาเป็นคนอารมณ์ร้อนมาก ๆ แล้วก็ไม่ชอบให้ใครขัดใจ พี่คิมรู้เรื่องนี้หรือเปล่าคะ" ยัยเด็กนี่พูดจังน่ารำคาญจัง แถมยังทำเสียงใสซื่อใส่ฉัน ชนิดที่ว่าถ้าฉันวีนใส่เธอก็เป็นนางมารร้ายในละครทันที