Romans & histoires เมียลับอุ้มรัก

"ข้าจะรักเจ้าเท่าที่ยังมีแรงนะเมียจ๋า" "คนหื่น" เมิ่งหย่งชวนอุ้มร่างบางมาวางกลางเตียงก่อนจะจูบนางอย่างเสน่หา เขายอมรับว่าหลังจากรู้ว่านางมาจากไหนเขายิ่งหวงแหนเพราะกลัวว่าสักวันนางอาจหายไป จึงเป็นเหตุให้เขาทั้งรักทั้งหลงนาง ลิขิตกาลบันดาลรักครั้งนี้ให้เขาแล้ว เขาจะทะนุ ถนอมมันและรักษาไว้เป็นอย่างดี

EP39 - ความลับ รักเลว (อาณาเขต) "ฉันรักเธอ" อาณาเขตอุ้มซาเนียร์ขึ้นนั่งบนเคาทืเตอร์ครัว ก่อนแทรกตัวเข้ากลางหว่างขาพรางยันมือกับเคาท์เตอร์โอบเธอแบบนั้น

สามีคาดเดา อนงค์นิ่งอึ้งไปชั่วขณะหนึ่ง “คงไม่หรอกค่ะ หนูเมญ่ามีคนรักแล้วค่ะ ฉันแค่ผูกมิตรกับคุณนิ่ม หนูเมญ่าเพื่อผลประโยชน์ในวันข้างหน้า เผื่อเราต้องการความช่วยเหลือน่ะค่ะ”

“เปล่าค่ะเจ้ ไอ้เอิร์ธมันพูดไปเรื่อยแหละค่ะ เจ้อย่าไปฟังมัน มายด์ไม่มีอะไรหรอกค่ะ” “แกก็แค่ชอบนายธีย์ มันจะเป็นความลับขนาดนั้นเลยเหรอวะมายด์ ดูอย่างฉันสิ ชอบไอ้มิ้นท์ ไม่เห็นจะต้องปิดเลย” “ห๊ะ! นี่หล่อนชอบคุณธีย์เหรอ!”

แพรวพิชชางึมงำเสียงเบา “จะได้จำได้ขึ้นใจไงว่าเป็นเมียพี่แล้ว” มือหนาขยับขึ้นมาที่ปลีน่องแล้วจับขาข้างขวาขึ้นพาดไว้บนบ่า แล้วพรมจูบไปถ้วนทั่ว

"ยูมิสัญญา ยูมิจะรักพี่เดย์คนเดียว" ตรัยคุณอุ้มร่างเล็กให้นอนราบลงไปบนเตียง จมูกโด่งเป็นสันกดลงกับแก้มนุ่มๆ ของเธอ สูดดมกลิ่นหอมที่เขาโหยหา ก่อนจะไล้ลงมาที่ซอกคอหอม มือหนาสอดเข้าไปในชุดนอนกระโปรงเนื้อผ้าบางเบา ลูบคลำไปทั่วแผ่นหลังเนียน ไล้ลงมาที่สะโพกมน ก่ อนจะหยุดมือตรงใจกลางความเป็นสาว และเริ่มลูบวนพลางกดบี้เม็ดติ่งเสียวผ่านแพนตี้ตัวจิ๋ว

ยูริฟาดกำปั้นเล็กๆ ใส่อกมาร์ลิกซ์เบาๆ ทว่าอีกฝ่ายกลับอมยิ้มกริ่มและมองคนรักสาวด้วยสายตาเต็มเปี่ยมไปด้วยคำว่า ‘รัก’ ที่เอ่อล้นออกมาอย่างไม่ปิดบัง “ต่อไปนี้เมลดาจะไม่มากวนใจเธออีกแล้วนะ” “ยังไงเหรอคะ?” “ฉันเด็ดขาดกับเมลดาแล้ว”

ผมจัดการดึงเธอขึ้นมาแล้วอุ้มขึ้นในท่าลิงอุ้มแตงลิลินรู้งานรีบเอามือคล้องคอผมแล้วขาเกี่ยวเอวผมไว้ทั้งสองข้าง ผมจับท่อนเอ็นชักรูดชักรูดสองสามทีแล้วจับมันไปเข้าไปในร่องรักของเมียแบบรวดเดียวมิดด้าม ปึ่ก "ซี๊ดดดด" "อ๊าาาา จุก" "เมียจ๋ารักผัวมั้ย" "รักค่ะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊ ะ อ๊าาาาา" "ซี๊ดดด อื้มมม เสียวมั้ยครับเมีย"

รวงข้าว... "อุ้ย เล่นอะไรอ่ะเดย์ ข้าวตกใจหมด" "ไม่เล่นจะเอาจริง" "เอาไร" "เอาเมีย" พูดจบเขาก็อุ้มฉันไปที่เตียงนอนทันที

เมฆาบอกคำรัก “รวีรักพี่เมฆค่ะ รักที่สุดด้วย” ณัฐรวีกอดเมฆา “ยังไม่หายคิดถึง ยังไม่หายอยากเลย ต่ออีกสักยกสองยกนะ” เขาอ้อน ณัฐรวีโอบล้อมลำคอหนา