Novel & Cerita คนโง่ไม่เคยมีรัก

"พีร์ ปกติมึงฉลาดจะตาย ทำไมพอเป็นเรื่องความรักถึงเป็นแบบนี้ไปได้วะ" "ผมโง่ใช่ไหม ด่าผมก็ได้เฮีย" ด่าเหมือนที่ลัลนาและไอ้สองคนนั้นด่าเถอะ ตัวเองจะได้ไม่กลับไปโง่แบบนั้นอีก "ไม่หรอก ความรักทำให้คนตาบอด เหมือนที่ใครๆ เขาพูดกันนั่นแหละ"

ต่อให้เป็นแค่คำโกหกแต่มันก็ช่วยต่อชีวิตเขาไปได้อีกนาน ในชีวิตนี้ไม่อยากได้ยินอะไรอีกแล้วนอกจากคำว่ารักจากปากครีม “แล้วฌอห์ณล่ะ เบื่อครีมหรือยัง” “จะให้ตอบความจริงหรือเอาแบบรักษาน้ำใจ” ชายหนุ่มยอกย้อนถามกลับเหมือนกันกับเธอ “ขอความจริง” “ไม่เคยเบื่อ ไม่มีวันเบื่อยิ่งนา นยิ่งรัก”

ทำได้แค่อ้อนพ่อกับแม่ ร้องไห้กับทะเลและเมาโดยที่เขาไม่เคยรับรู้ “ไม่เคย ผมว่ามันงี่เง่า ถ้าเขาไม่รักเราแค่เดินออกมา ถ้าเขามีคนใหม่เราก็แค่ปล่อยวาง คนไม่รักกันแล้วจะรั้งไว้ทำไม” อืม...นั่นสินะ

สองร่างเปลือยเปล่ามอบบทรักที่นุ่มนวลให้แก่กันในตอนแรกและเพิ่มความเข้มข้นขึ้นไปตามอารมณ์หวาม อารมณ์ของทั้งคู่คุกรุ่นก่อนจะแตกสลายกลายเป็นสายธารแห่งรัก เมื่อถึงจุดสูงสุดของความรัญจวน ภูผานอนกอดพอใจที่กอดน้องภูมิเอาไว้อีกที สามคนพ่อแม่ลูกนอนอยู่บนเตียงเดียวกันอย่าง มีความสุข

22 - ครอบครัวศรเพชร เธอไม่เคยมีแฟน คนรัก หรือศัพท์สมัยใหม่เรียกว่าอะไรนะ คนคุย เธอไม่เคยมีเลยแม้แต่คนเดียว

�ันรู้ตอนนี้คุณกำลังเจ็บและกำลังเสียใจแต่คุณต้องยอมรับความจริงค่ะคุณปรียาดา ต่อให้คุณจะเป็นรักแรกของเขา ต่อให้คุณจะมาก่อนฉัน แต่คนที่ภีมเลือกคือฉันค่ะไม่ใช่คุณ เขาเลือกฉัน คุณตื่นจากฝันวัยเด็ก ๆ ปลอมแล้วช่วยมองความเป็นจริงหน่อย คุณไม่ใช่คนโง่ที่จะมองไม่ออกว่าภีม ไม่รัก เขาไม่เคยรักคุณ"

เขารักแสงเทียนคือเรื่องที่มั่นใจมาตลอด แต่ทว่ากลับไม่เคยพูดคำว่ารักให้อีกคนได้ฟัง “บางทีการที่เรารักใครสักคน อาจไม่ใช่การครอบครองก็ได้” “กูเสียดายที่กูไม่เคยบอกรักเทียน เสียดายที่ยังไม่เคยพาเทียนไปเที่ยวทะเลด้วยกัน”

น้ำเสียงเขานุ่มแต่หนักแน่น เมธัสกอดตอบลูบศีรษะน้องสาวช้าๆ ในอกของเขาเจ็บไม่แพ้กัน ถ้าวันนั้นเขาไม่บังคับให้ดิวากรรับผิดชอบ บางทีน้องสาวกับหลานคงไม่ต้องทนอยู่ในที่ที่ไม่มีความรักแบบนั้น “เขาไม่เคยรักทิชากับลูกเลย ไม่เคยรักเลยสักนิด…”

เขาลดเสียงลงเหมือนกลัวอะไรบางอย่างที่อยู่นอกเหนือการควบคุม “ตอนแรก ผมนึกไม่ออกเลยว่าจะรักคนที่ไม่เคยเจอหน้าได้ยังไง แต่ทุกครั้งที่เห็นลิลจับท้อง เวลาเห็นรูปอัลตราซาวนด์ เห็นดวงตาลิลเวลาพูดถึงเขา… ผมรู้เลยว่าถ้าผมรักคุณ ผมก็จะรักลูกของเราไปพร้อมกันโดยไม่ต้องพยายามด้วยซ ้ำ”

สิ้นเสียงประโยคนั้น คนตัวโตก็พูดอะไรไม่ออก คนที่เก่งกาจในเรื่องการทำงานอย่างเขา แต่กลับไม่เคยมีความรัก เขารักใครไม่เป็นและไม่รู้ด้วยซ้ำว่าความรักเป็นยังไง….